|
«ΘÝτουν σε διαθεσιμüτητα τη ζωÞ μου»
Μια επιστολÞ:
«¼ταν αρχßζεις την ενÞλικη ζωÞ σου, εßσαι γεμÜτος üνειρα.
¼νειρα που να στηρßζονται σε σταθερÝς αξßες και βÜσεις.
¸να απü αυτÜ εßναι και το δικαßωμα στην εργασßα, η οποßα αποτελεß βασικÞ προûπüθεση για να χτßσεις το μÝλλον σου. Ονειρεýεσαι να δημιουργÞσεις μßα οικογÝνεια και να στεγÜσεις τις επιθυμßες σου και τις ελπßδες σου μÝσα σε Ýνα σπßτι που θα τα περιβÜλλει και θα τα προστατεýει üλα.
¼ταν μετÜ απü πολý δρüμο και αγþνα, Ýχεις κατακτÞσει Ýνα κομμÜτι απü αυτÜ και αισθÜνεσαι στÝρεος και ικανüς να ανταποκριθεßς στις υποχρεþσεις σου απÝναντι στην κοινωνßα και το κρÜτος και αφοý Ýχεις τακτοποιÞσει τη ζωÞ σου με γνþμονα τους μεταβλητοýς Üξονες της εργασßας και της οικογÝνειας... ΞΑΦΝΙΚΑ;
¸ρχεται κÜτι να τα ανατρÝψει üλα!
¸ρχονται κÜποιοι που βαφτßστηκαν σωτÞρες και με το σπαθß της υπεροχÞς τους κüβουν το νÞμα της ζωÞς μιας χοýφτας ανθρþπων. Και επειδÞ Ýχουν μßα ακüρεστη δßψα να ικανοποιÞσουν τις φιλοδοξßες τους, Ýχουν σκοπü να προχωρÞσουν ακüμη παραπÝρα και να σβÞσουν και τις ζωÝς πολλþν περισσüτερων ανθρþπων χωρßς να τους ενδιαφÝρει.
Και μετÜ επικρατεß... ΚΕΝΟ...
ΑισθÜνεσαι μετÝωρος και αδικημÝνος γιατß Þσουν εσý αυτüς που Ýτυχε να βρßσκεσαι στο πÝρασμα του τυφþνα της πλεονεξßας της ΠολιτικÞς τους και χωρßς να εξυπηρετεßς τα δικÜ τους συμφÝροντα, γßνεσαι δÞθεν η λýση για να σωθεß Ýνα Ýθνος που δεν ξÝρει τι του συμβαßνει.
Και τüτε χÜνεσαι… δεν ξÝρεις ποý….
Απλþς εßσαι Ýνα πιüνι που το κινοýν κÜποιοι ξεπουλημÝνοι που θεωροýν üτι Ýχουν γßνει σωτÞρες και ξεκληρßζουν τα üνειρα μιας ολüκληρης γενιÜς που κÜποτε ως αφελεßς ονειροπüλοι τüλμησαν να οραματιστοýν Ýνα καλýτερο αýριο για τους ιδßους και τα παιδιÜ τους.
Τüσο απλÜ! Τüσο αυθαßρετα! Τüσο Üδικα, μÝνεις Üπραγος να παρακολουθεßς το τÝλος της ταινßας που δεν διÜλεξες να δεις και νιþθεις ανÞμπορος να αμυνθεßς στον παραλογισμü της εξουσßας.
Μιας εξουσßας που Ýχει χÜσει το σÞμα της λογικÞς και οδηγεß στις διαχωριστικÝς λωρßδες του παρÜλογου χωρßς να βλÝπει και να εξυπηρετεß τους σκοποýς της ýπαρξÞς της: να λειτουργεß για το κοινü καλü, να αγωνßζεται για το κοινü συμφÝρον και να οδηγεß χωρßς Ýπαρση με γνþμονα τον πολßτη.
Δεν καταλαβαßνω γιατß εγþ πρÝπει να εßμαι η λýση που θα σþσει το Ýθνος επειδÞ κινδυνεýει να χρεοκοπÞσει.
Δεν αντιλαμβÜνομαι για ποιο λüγο η απüλυσÞ μου θα γεμßσει τα ταμεßα που ''Αυτοß'' απερßσκεπτα Üδειασαν τüσα χρüνια με την ευχÝρεια της εξουσßας.
Δεν βλÝπω κανÝναν απü “Αυτοýς” να αναλαμβÜνει την ΕΥΘΥΝΗ των πρÜξεþν του και να Ýχει το σθÝνος να Ýρθει αντιμÝτωπος με τα μÜτια των παιδιþν μου που θα τους στερÞσει Ýνα μÝλλον που θα βασßζεται στις συντεταγμÝνους που üρισαν “αυτοß” χωρßς να τα ρωτÞσουν.
Δεν μπορþ να δικαιολογÞσω πþς αυτü το κρÜτος αφαιρεß τα üνειρÜ μου τüσο απερßσκεπτα και αναρχικÜ, ψηφßζοντας νüμους που δεν βασßζονται στις θεμελιþδεις αξßες της ζωÞς και της δικαιοσýνης και στο δικαßωμα που μου προσφÝρει το Σýνταγμα της χþρας μου.
Το δικαßωμα να εργÜζομαι.
Το δικαßωμα να ελπßζω.
Το δικαßωμα να ζω.
Μßα ευσυνεßδητη πολßτης που θÝτουν σε διαθεσιμüτητα τη ζωÞ της».
Η πιο πÜνω επιστολÞ δημοσιεýτηκε στο zougla.gr στις 28/11/2012
|
