|
Του ΓιÜνη ΒαρουφÜκη απü το tvxs.gr
Το 2012 θα μεßνει στην παγκüσμια οικονομικÞ ιστορßα ως η χρονιÜ που μια χþρα της ευρωζþνης, η ΕλλÜδα μας, πτþχευσε δις. Μßα φορÜ τον ΦεβρουÜριο και μßα τον ΔεκÝμβριο. Και δεν εßναι μüνο το επßτευγμα της διπλÞς σε Ýναν χρüνο πτþχευσης που θα καταχωρßσει το σωτÞριον 2012 με γρÜμματα μαýρα κι Üραχνα στην ιστορßα. ΥπÜρχουν Üλλοι δýο λüγοι: πρþτον, üτι και οι δýο αυτÝς πτωχεýσεις συνÝβησαν εν μÝσω θριαμβολογιþν των κυβερνþντων πως η χþρα σþθηκε απü την... πτþχευση. Και, δεýτερον, üτι το δημüσιο χρÝος παραμÝνει μη βιþσιμο παρÜ τις δýο, διαδοχικÝς πτωχεýσεις.
ΞÝρω üτι η παραπÜνω παρÜγραφος θα ξενßσει πολλοýς αναγνþστες, οι οποßοι Ýχουν πειστεß απü τους κυβερνþντες και τα «μÝσα» üτι, τελικÜ, με το PSI του Φεβρουαρßου και την πρüσφατη απüφαση του Eurogroup η χþρα απÝφυγε την πτþχευση. Κι üμως, φßλες και φßλοι. Το κρÜτος μας πτþχευσε δýο φορÝς σε μßα χρονιÜ και οδεýει προς την τρßτη πτþχευσÞ του κÜποια στιγμÞ στο εγγýς μÝλλον. ΕπιτÝλους, Þρθε η στιγμÞ να θÝσουμε στο περιθþριο τους ευφημισμοýς που μας αποκρýπτουν την εικüνα της πραγματικüτητας με ζοφερÜ αποτελÝσματα και να την αντιμετωπßσουμε. ΚαταρχÜς, ας θυμηθοýμε τι σημαßνει üτι πτωχεýει Ýνα κρÜτος. Δεν σημαßνει üτι «κατεβÜζει τα ρολÜ» αλλÜ üτι αναγκÜζεται να ανακοινþσει πως δεν μπορεß να αποπληρþσει τα τοκοχρεολýσιÜ του στο ακÝραιο. ¼τι επιβÜλλει στους δανειστÝς του το «κοýρεμα» μÝρους των τüκων που τους χρωστÜ Þ ακüμα και μÝρους του κεφαλαßου που δανεßστηκε απü αυτοýς.
Αυτü σημαßνει. Και αυτü συνÝβη τον ΦεβρουÜριο με το PSI, τüτε που «κουρεýτηκε» το 75% της διαχρονικÞς αξßας των τοκοχρεολυσßων που χρþσταγε το ελληνικü Δημüσιο στους ιδιþτες (με αποτÝλεσμα, αν θυμÜστε, την πυροδüτηση των CDS). Το γεγονüς üτι βαπτßστηκε «εθελοντικü» το κοýρεμα, με το λατινικü ακρþνυμο PSI να του δßνει μια αßσθηση «καθωσπρεπισμοý», δεν Ýχει καμßα απολýτως σημασßα. Και η Μαφßα «προσφορÝς» Ýκανε, τις οποßες εκεßνοι που αποδÝχονταν «επÝλεγαν» να αποδεχτοýν (θα θυμÜστε τη φρÜση-κλειδß του μÝσου μαφιüζου του Χüλιγουντ: «Θα σου κÜνω μια προσφορÜ που δεν θα μπορεßς να αρνηθεßς!»).
ΣÞμερα; Θα θυμÜστε üτι στο προηγοýμενο Eurogroup πηγαßναμε με την απαßτηση του ΔΝΤ για Ýνα OSI, δηλαδÞ για Ýνα «κοýρεμα» των δανεßων μας απü την Τρüικα – καθþς η εκρηκτικüτητα του δημüσιου χρÝους εßναι τÝτοια που οι εκπρüσωποι του ΔΝΤ δεν δýνανται πλÝον να προσποιοýνται (üπως τους αναγκÜζει το καταστατικü του ΔΝΤ) üτι δανειοδοτοýν μια χþρα, της οποßας το χρÝος Ýχει μπει σε μßα «σειρÜ». ΕπειδÞ, üμως, οι γερμανικÝς εκλογÝς καραδοκοýν και η κυβÝρνηση ΜÝρκελ δεν θα μποροýσε να σταθεß μπροστÜ στη γερμανικÞ κοινÞ γνþμη, αν αποδεχüταν μερικοýς μüνο μÞνες μετÜ την ψÞφιση του Μνημονßου 2 απü την ΟμοσπονδιακÞ ΒουλÞ, πως κι αυτü το «σχÝδιο» για την ΕλλÜδα ναυÜγησε, η ιδÝα του OSI παραπÝμφθηκε στις καλÝνδες. Τι την αντικατÝστησε; Η ιδÝα της «επαναγορÜς χρÝους».
Για να μιλÜμε, üμως, για πραγματικÞ επαναγορÜ χρÝους, η διαδικασßα αγορÜς του πρÝπει να εντÜσσεται στους κανüνες της αγορÜς. ΠρÜγματι, πολλÝς επιχειρÞσεις αγορÜζουν ομüλογα που Ýχουν στο παρελθüν διαθÝσει σε επενδυτÝς (δανειζüμενες απü αυτοýς), εÜν δουν üτι, για κÜποιον λüγο, η τιμÞ τους Ýχει πÝσει (με σκοπü να τα «σκßσουν», διαγρÜφοντας Ýτσι Ýνα μÝρος του μακροπρüθεσμου χρÝους τους). Εξ ορισμοý, üμως, ποτÝ δεν αγορÜζουν μεγÜλο ποσοστü αυτþν των χρεþν τους (των ομολüγων τους), καθþς, αν το κÜνουν, θα σπρþξουν την τιμÞ τους στα ýψη, με αποτÝλεσμα η επαναγορÜ να εßναι δþρον Üδωρον. Το ßδιο ισχýει και με την επαναγορÜ που επιχειρεß το κρÜτος μας τþρα: αν προσπαθÞσει να επαναγορÜσει (δανειζüμενο απü το EFSF) μεγÜλο ποσοστü του χρÝους του που βρßσκεται στα χÝρια των ιδιωτþν, üπως συμβαßνει σÞμερα, τüτε η ελεýθερη τιμÞ διατßμησης των ομολüγων θα ανÝλθει σε επßπεδα που θα αναιρÝσουν τη λογικÞ της επαναγορÜς.
Γνωρßζοντας üτι Ýτσι Ýχουν τα πρÜγματα, η κυβÝρνηση (συνεπικουροýμενη απü την Ε.Ε. και την ΕΚΤ) κÜνει δýο πρÜγματα: πρþτον, παρεμβαßνει στην τιμÞ των ομολüγων (επιβÜλλοντας μÝγιστο επßπεδο τιμÞς) και, δεýτερον, ασκεß πιÝσεις στις τρÜπεζες και σε üποιον μπορεß, þστε να πουλÞσουν μεγÜλες ποσüτητες των ομολüγων που κατÝχουν. Ιδοý το δßλημμα: αν δεν ασκηθοýν αυτÝς οι ασφυκτικÝς πιÝσεις (συνοδεßα διÜφορων απειλþν, φανερþν και κρυφþν) þστε να αυξηθεß η ποσüτητα των προσφερüμενων ομολüγων και να συγκρατηθεß η τιμÞ τους, τüτε η επαναγορÜ δεν θα πετýχει τον στüχο της μεßωσης του χρÝους.
Αν ασκηθοýν, τüτε το αποτÝλεσμα θα εßναι Ýνα δεýτερο PSI, το PSI No 2 (καθþς οι ιδιþτες θα Ýχουν εξαναγκαστεß να «κουρÝψουν» τα τοκοχρεολýσια του ελληνικοý Δημοσßου). Τι απü τα δýο θα συμβεß θα διαφανεß τις επüμενες μÝρες κι εβδομÜδες. Το μÝγα ζητοýμενο, βÝβαια, εßναι πüσοι ξÝνοι ομολογιοýχοι (δηλαδÞ hedge funds) θα συμμετÜσχουν. ºδωμεν. ¸ως τüτε, δýο εßναι τα δεδομÝνα: αφενüς η απομεßωση του χρÝους, αν και üσο επιτευχθεß, θα αποτελεß Üλλη μια κεκαλυμμÝνη πτþχευση, τýπου PSI, Ýνα PSI Νο 2! ΑφετÝρου, αντß αυτü το PSI Νο 2 να βοηθÞσει την ελληνικÞ οικονομßα, θα βαθýνει την Κρßση, üπως ακριβþς Ýκανε το PSI No 1.
Γιατß PSI Νο 2; ΕπειδÞ, στην ουσßα, οι ελληνικÝς ιδßως τρÜπεζες εξαναγκÜζονται να αποδεχτοýν Ýνα «κοýρεμα «των τοκοχρεολυσßων του κρÜτους, το οποßο δεν θα το αποδÝχονταν, εÜν δεν Þταν απüλυτα δεσμευμÝνες θεσμικÜ και οικονομικÜ απü το υπουργεßο Οικονομικþν, το EFSF και την ΕΚΤ. Και γιατß γρÜφω üτι αυτü το PSI Νο 2 θα εßναι κακü για την οικονομßα της χþρας; ΕπειδÞ θα διογκþσει τις μαýρες τρýπες στο εσωτερικü των ελληνικþν τραπεζþν, χωρßς να θÝσει το δημüσιο χρÝος σε βιþσιμο μονοπÜτι, και θα εγγυηθεß πως τα εßκοσι τüσα δισ. που θα δανειστεß ο ¸λληνας φορολογοýμενος για να τα δþσει (υπü τη μορφÞ νÝων κεφαλαßων, η λεγüμενη «επανακεφαλαιοποßηση») στις τρÜπεζες δεν πρüκειται ποτÝ να διατεθοýν στις επιχειρÞσεις και στα νοικοκυριÜ ως δÜνεια.
¸τσι Ýμελλε να «φýγει» το 2012: τυλιγμÝνο στην ιστορικÞ απαξßωση που του επιφýλαξαν δýο ελληνικÝς κυβερνÞσεις, οι οποßες αναλþθηκαν σε ευφημισμοýς με τους οποßους προσπÜθησαν να συγκαλýψουν δýο πτωχεýσεις εις βÜρος της πραγματικüτητας, που γßνεται ολοÝνα και σκληρüτερη üσο προσπαθοýν να μας την κρýβουν.
|