|
Την περασμένη εβδομάδα αναφερθήκαμε στις εξελίξεις για τη Κλαδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, που συζητείται την προσεχή Πέμπτη 4 Σεπτεμβρίου μετά από πρόσκληση του διαιτητή του ΟΜΕΔ (Οργανισμός Μεσολάβησης και Διαιτησίας). Σε νέο άρθρο της η Χριστίνα Κοψίνη (Καθημερινή 31/8/2008) δίνει χρήσιμες πληροφορίες για τη λυσσώδη αντίδραση των Τραπεζών με στόχο την ακύρωση της διαιτησίας. Το δημοσιεύουμε αυτούσιο πιο κάτω.
....................................................
Αυλαία στη σύμβαση των τραπεζών
Εκρηκτικό φινάλε προβλέπεται στην τελευταία πράξη της αντιπαράθεσης ΟΤΟΕ - τραπεζών με αιχμή την υπογραφή κλαδικής σύμβασης εργασίας. Η Ένωση Ελληνικών Τραπεζών θα καταθέσει αγωγή και δεν θα παραστεί στη διαδικασία της Διαιτησίας που έχει καθοριστεί για την Πέμπτη.
Η Ένωση δεν αποκλείει και την κατάθεση ασφαλιστικών μέτρων εάν, όπως όλα δείχνουν, εκδοθεί μονομερώς διαιτητική απόφαση με την οποία θα καθίσταται υποχρεωτική η καταβολή ετήσιων αυξήσεων.
Η τακτική της ρήξης επιβεβαιώθηκε σε σύσκεψη το μεσημέρι της Παρασκευής. Θα κινηθούν διαδικασίες και κατά ΟΜΕΔ διότι «τεκμαίρει την Ένωση Ελληνικών Τραπεζών ως διάδικο», ενώ η ίδια, βασιζόμενη στο καταστατικό της (άρθρο 1, παράγραφος 3), αρνείται τον χαρακτηρισμό.
Η ιστορία θυμίζει πλέον βεντέτα, έστω κι αν η κόντρα εκδηλώθηκε για πρώτη φορά μόλις το 2005. Οι δύο πλευρές διαθέτουν άκαμπτους πρωταγωνιστές, διάσημα νομικά γραφεία και την απαραίτητη ίντριγκα. Αλλά στις βεντέτες ποτέ δεν είσαι σίγουρος για το ποια κίνηση του αντιπάλου θα αποβεί καίρια.
Επί παραδείγματι, αν και οι τράπεζες είχαν, μέχρι πρότινος, προβάδισμα σε επιχειρήματα, η γνωμοδότηση του πανεπιστημιακού κ. Δωρή που καταλογίζει «κακόπιστη αυτοαναίρεση» στην Ένωση, διότι δεν αποδέχεται το ρόλο της ως εργοδοτικής οργάνωσης, δεν είναι βέβαιο ότι θα περάσει απαρατήρητη στα δικαστήρια. Εξίσου αστάθμητος είναι πάντα και ο παράγοντας των ασφαλιστικών μέτρων.
Η κόντρα που ξέσπασε το 2005, όταν το τραπεζικό σύστημα άρχισε να διαμορφώνει ενιαία εργασιακή στρατηγική, μπαίνει στην τελευταία και πλέον κρίσιμη φάση της. Είναι προφανές ότι ο πρόεδρος της ΕΕΤ κ. Τ. Αράπογλου δεν επιθυμεί να υποστεί για δεύτερη ψαρά την κριτική που του ασκήθηκε από μεγάλους τραπεζικούς ομίλους, για τη στάση του το 2006, όταν αιφνιδιαστικά, λίγο μετά την αγορά της Finanς Bank από την ΕΤΕ, οπισθοχώρησε και κάθισε στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης με την ΟΤΟΕ. Από την άλλη πλευρά, ο πρόεδρος της ΟΤΟΕ, κ. Στ. Κούκος, γνωρίζει ότι η σύμβαση είναι η τελευταία μεγάλη υπόθεση που δικαιολογεί τον παρεμβατικό ρόλο της οργάνωσης. Την ίδια ώρα μεγάλα νομικά γραφεία ετοιμάζονται για μια ακόμη υπόθεση που θα γράψει ιστορία: τη διατήρηση ή μη του θεσμού των κλαδικών συμβάσεων.
|
