|
Της Χριστίνας Κοψίνη από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Τι θα γίνει μέσα στο 2013 με τις συντάξεις; Θα μπει φρένο στις μειώσεις ή θα συνεχίσουν να μετατρέπονται σε βοηθήματα; Αν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές πρέπει να προετοιμαστούμε για το δεύτερο. Η ύφεση ροκανίζει τα ασφαλιστικά κεφάλαια με εξωφρενικούς ρυθμούς, την ώρα που τα μέτρα της τρόικας αποδεικνύονται αναποτελεσματικά. Το Ταμείο των ελεύθερων επαγγελματιών δεν εισπράττει εισφορές, ενώ το ΙΚΑ καταγράφει τη μεγαλύτερη διαρροή πόρων που έχει συναντήσει στην ιστορία του. Ενα και μόνο στοιχείο για το ΙΚΑ είναι αρκετό για να κατανοήσουμε τον τρόπο με τον οποίο εξασθενεί η κάθε προσπάθεια ανάκαμψης των Ταμείων ανεξάρτητα από τα μέτρα περικοπών που λαμβάνονται για να διασώσουν το... Ταμείο. Από τον Μάρτιο του 2009 έως τον αντίστοιχο μήνα του 2012 το ΙΚΑ έχασε περίπου 390.000 ασφαλισμένους, 62.452 εργοδότες κοινών επιχειρήσεων και 23.969 οικοδομοτεχνικές εταιρείες. Δηλαδή, η ύφεση κατήργησε τις εισφορές που κατέβαλλε 1 στους 4 ασφαλισμένους στο ίδρυμα και «διέγραψε» το 10% των επιχειρήσεων. Την ίδια περίοδο επιβαρύνθηκε με διπλάσιο κόστος συνταξιοδοτικών δαπανών λόγω του κύματος συνταξιοδοτήσεων που προκλήθηκε από τις απολύσεις και τη μεταρρύθμιση, που ενώ στα χαρτιά εξασφαλίζει οικονομίες (είτε με την αύξηση του ορίου ηλικίας είτε με τη μείωση των συντάξεων) στην πράξη, με τον πανικό εξόδου που προκαλεί, οδηγεί σε απογοητευτικά αποτελέσματα αφού επιβαρύνει ακόμη περισσότερο τα Ταμεία. Και αυτά είναι μόνο τα στοιχεία που κατέγραψε η στατιστική υπηρεσία του ΙΚΑ έως τον Μάρτιο του 2012. Μέσα στη χρονιά τα μεγέθη της αγοράς χειροτέρευσαν, ενώ για το 2013 υπολογίζεται πως η προβλεπόμενη ύφεση του -7% θα οδηγήσει σε νέες απώλειες. Αυτά τα στοιχεία ίσως να επιβεβαιώσουν τις Κασσάνδρες που βλέπουν νέα αναγκαστική μείωση των συντάξεων της τάξεως του 5% έως 8% μέσα στην άνοιξη, ως συνέπεια της ανεπαρκούς επίδρασης των μέτρων τα οποία ελήφθησαν χωρίς να συνυπολογίζεται όσο θα έπρεπε η επίδραση της κρίσης στην απασχόληση.
Κάτι τέτοιες στιγμές, όταν διαπιστώνουμε τι σημαίνει η κρίση απασχόλησης για το μεγαλύτερο και με ιστορία Ταμείο της χώρας (με 1,5 εκατ. ασφαλισμένους σε σύνολο 5 εκατ. άμεσα και έμμεσα μέλη για υπηρεσίες υγείας), πώς να μη θυμηθούμε τις χαριστικές ρυθμίσεις ένταξης των ακριβών Ταμείων στο πτωχό ΙΚΑ; Πώς να ξεχάσουμε τη χαριστική ρύθμιση για την ALPHA Bank, για το προσωπικό της Ολυμπιακής, για την ένταξη του ΤΑΠ - ΟΤΕ και, παλαιότερα, για τις προβληματικές του ΟΑΕ; Και πώς να συμφιλιωθούμε με την ιδέα ότι επί χρόνια κόμματα, πολιτικοί και συνδικάτα υποβάθμιζαν διαρκώς τη μισθωτή εργασία αποστερώντας τις άμυνες που ίσως θα διατηρούσε σήμερα το ΙΚΑ εάν όλοι -και τα συνδικάτα- αξιολογούσαν διαφορετικά τη σημασία αυτού του ιστορικού για την ελληνική κοινωνία Ταμείου;
|
