«¼ταν το παραπÝτασμα του ψεýδους πÝφτει...»
«Δεν εßναι λßγοι οι πολιτικοß απατεþνες που προσπÜθησαν να κρýψουν την αλÞθεια πßσω απü την τρÝχουσα χρηματοπιστωτικÞ κρßση. Το ψεýδος, üμως, εßναι εξüφθαλμο: αυτÞ η κρßση δεν εßναι μüνο χρηματοπιστωτικÞ Þ οικονομικÞ αλλÜ κυρßως πολιτικÞ. Το οικοδüμημα του νεοφιλελευθερισμοý Ýχει γßνει ολüκληρο συντρßμμια, απü τη συναßνεση της ΟυÜσιγκτον μÝχρι το ΜÜαστριχτ και τη ΣυνθÞκη της Λισαβþνας. Οι ßδιοι εκεßνοι πολιτικοß που μÝχρι πριν απü λßγους μÞνες πßεζαν εκβιαστικÜ τους ευρωπαúκοýς λαοýς να υπερψηφßσουν τη νεοφιλελεýθερη ΣυνθÞκη της Λισαβþνας εßναι αυτοß που τþρα την παραβιÜζουν προκειμÝνου να σþσουν το σýστημα. Το Üρθρο 107 της ΣυνθÞκης απαγορεýει τις κρατικÝς ενισχýσεις, αυτü δηλαδÞ ακριβþς που κÜνουν τþρα οι πολιτικοß για να σþσουν τις τρÜπεζες που απειλοýνται με χρεοκοπßα: "Εßναι ασýμβατες με την εσωτερικÞ αγορÜ (...) οι ενισχýσεις που χορηγοýνται απü τα κρÜτη (...) επειδÞ απειλοýν με στρεβλþσεις τον ανταγωνισμü". Σýμφωνα με τον "φυσικü" νüμο των αγορþν, üπως παρατηρεß το γαλλικü περιοδικü "ΑγορÜ", αυτÜ τα ιδρýματα θα Ýπρεπε να αφεθοýν να αναλÜβουν μüνα τους το ρßσκο των αποφÜσεþν τους. Την ßδια þρα, üμως, που σþζουν τις τρÜπεζÝς τους, οι ευρωκρÜτες πολιτικοß παραπÝμπουν στο Ευρωπαúκü ΔικαστÞριο και τιμωροýν με εξοντωτικÜ πρüστιμα κρÜτη που κατÝβαλαν ενισχýσεις σε δημüσιες επιχειρÞσεις τους. Το Üρθρο της ΣυνθÞκης της Λισαβþνας απαγορεýει τη βοÞθεια απü την ΕυρωπαúκÞ ΚεντρικÞ ΤρÜπεζα: "Οýτε η ΕυρωπαúκÞ ΚεντρικÞ ΤρÜπεζα οýτε οι εθνικÝς κεντρικÝς τρÜπεζες Þ μÝλη των διοικητικþν οργÜνων τους μποροýν να δÝχονται εντολÝς απü θεσμοýς, üργανα Þ οργανισμοýς της Ενωσης, κυβερνÞσεις των κρατþν-μελþν Þ Üλλων οργανισμþν". Η ΕυρωπαúκÞ ΚεντρικÞ ΤρÜπεζα üμως στρατολογÞθηκε για να παρÜσχει εγγυÞσεις και ρευστüτητα στο τραπεζικü σýστημα. Επßσης, Üλλα Üρθρα της ΣυνθÞκης της Λισαβþνας απαγορεýουν κÜθε περιορισμü στις κινÞσεις κεφαλαßων (σε αυτÝς ακριβþς τις κινÞσεις που προκÜλεσαν την τρÝχουσα κρßση). Αρθρο 63: "Στο πλαßσιο των ρυθμßσεων αυτοý του κεφαλαßου, απαγορεýεται κÜθε περιορισμüς στις κινÞσεις κεφαλαßων μεταξý των κρατþν-μελþν και μεταξý των κρατþν-μελþν και τρßτων χωρþν". Τα μηνýματα "ο σþζων εαυτüν σωθÞτω" και "καθÝνας για πÜρτη του" που εξÝπεμψαν πρþτα η Ιρλανδßα και κατüπιν η Γερμανßα, καθþς και τα σχÝδια για μελλοντικοýς περιορισμοýς στις κινÞσεις των κεφαλαßων και στις υπερβολÝς του αχαλßνωτου καπιταλισμοý που οι ßδιοι εξÝθρεψαν, δεßχνουν πως τα λüγια και τα Ýργα των ανθρþπων που μας κυβερνοýν εßναι αναξιüπιστα. Η αλÞθεια εßναι πως εκεßνοι που υπερψÞφισαν ασμÝνως τη ΣυνθÞκη της Λισαβþνας (δεξιοß και σοσιαλιστÝς), τþρα τρÝχουν σαν πυρομανεßς πυροσβÝστες για να σβÞσουν τις φωτιÝς που Üναψαν. ΑνÜμεσα στον σεβασμü των συνθηκþν που συνÝταξαν οι ßδιοι και την κρατικοποßηση ενüς μÝρους του συστÞματος, τα περιθþριÜ τους για ελιγμοýς εßναι ελÜχιστα. Τα ιερÜ τους κεßμενα Ýχουν γßνει πια κουρελüχαρτα.» γρÜφει σε εξαιρετικü του Üρθρο ο Ροýσος ΒρανÜς στα ΝΕΑ (22/10/2008) και το αναδημοσιεýουμε ολüκληρο.
|
