ΜΕΡΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ-ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΔΩ ΚΑΙ ΠΕΡΑ
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΑΡΙΣΗ*
Το τελευταßο διÜστημα πυκνþνουν οι προβληματισμοß και οι αγωνßες των εργαζομÝνων σχετικÜ με το ποý πÜμε και τι κÜνουμε ως συνδικαλιστικü κßνημα.
Στο δημüσιο Ýχουμε πλÝον, μετÜ απü Ýνα αιþνα, απολýσεις εργαζομÝνων, στο δε ιδιωτικü οι Üνεργοι Ýφτασαν πλÝον το 1.5 εκατ., Ýνα μικρü μÝρος εργÜζεται με κÜποια δικαιþματα, ενþ διευρýνεται αλματωδþς η ελαστικÞ, η εκ περιτροπÞς και η μαýρη εργασßα.
Τßποτα δεν εßναι üπως χθες. Στην πριν μνημονßου εποχÞ πολλÜ απ’ αυτÜ που Ýγιναν φÜνταζαν üτι δεν θα μποροýσαν να συμβοýν, για κÜποια μÜλιστα, κÜποιοι πßστευαν üτι εßναι και συνταγματικÜ κατοχυρωμÝνα.
Ακüμη και σÞμερα κÜποιοι πιστεýουν üτι αυτÜ που μας συμβαßνουν Þ αυτÜ που πρüκειται να συμβοýν, αφοροýν κÜποιους Üλλους. Εßναι χαρακτηριστικü üτι, ενþ η κυβÝρνηση Ýχει οργανþσει Ýνα σχÝδιο απολýσεων, που τα βÜθος του ακüμα δεν εßναι γνωστü, που üμως εκεßνο που εßναι σßγουρο εßναι üτι το 2013 θα Ýχουμε 25.000 διαθεσιμüτητες-κινητικüτητες =απολýσεις και Üλλες 15.000 απευθεßας απολýσεις, εντοýτοις κÜποιοι νομßζουν üτι επειδÞ αυτοß διαθÝτουν κÜποιο επιπλÝον τυπικü προσüν, üτι θα τη «γλυτþσουν».
Θα τη «γλυτþσουν» και αυτοß, üπως τη «γλýτωσαν» οι καθηγητÝς, üπου μαζß με τους εργαζüμενους στα νοσοκομεßα, πßστευαν üτι η παιδεßα και η υγεßα δεν θα θιγεß!
Μα θα μου πεßτε υπÜρχουν και οι δÜσκαλοι, η συνδικαλιστικÞ ηγεσßα των οποßων δεν κατÜλαβε ακüμη τßποτα! Τους εßδατε τελευταßα σε καμιÜ κινητοποßηση;
Το πρüβλημα λοιπüν βρßσκεται στο γεγονüς üτι ενþ Ýχουν αλλÜξει üλα γýρω μας, τα συνδικÜτα παραμÝνουν τα ßδια, οι ßδιοι συσχετισμοß, η ßδια γραμμÞ, τα ßδια πρüσωπα, το ßδιο «σκληρü» πλαßσιο λειτουργßας τους, ο συντεχνιασμüς και η υποχþρηση των βασικþν αξιþν του εργατικοý κινÞματος, üπως η ανιδιοτÝλεια και η αλληλεγγýη.
Εßναι τρομερü να πας Ýξω απü μια υπηρεσßα Þ Ýνα υπουργεßο για να περιφρουρÞσεις την απεργßα, που εßναι για να μη γßνουν οι απολýσεις Þ να μην ψηφιστεß ο νüμος που προβλÝπει την κατÜργηση θÝσεων, υπηρεσιþν και οργανισμþν με μια απλÞ υπουργικÞ απüφαση Þ Π.Δ. και σχεδüν üλοι οι εργαζüμενοι να πÜνε για δουλειÜ.
Το πιο τρομερü üμως εßναι να φαßνεται üτι δεν Ýχουν τýψεις, γιατß πιστεýουν üτι τη γλýτωσαν, επειδÞ δεν υπÞρχε το υπουργεßο τους στη λßστα των υπü διαθεσιμüτητα υπαλλÞλων!
Δυστυχþς αυτü Ýγινε και το προηγοýμενο διÜστημα, üπου Üτομα που σÞμερα εßναι στο δρüμο, χθες Þταν αυτοß που δοýλευαν στην απεργßα, γιατß πßστευαν üτι θα τη γλυτþσουν.
ΔÝστε ακüμη Ýνα παρÜδειγμα. Χθες κινητοποιοýνταν οι σχολικοß φýλακες, οι δημοτικοß αστυνüμοι και οι καθηγητÝς. ΣÞμερα οι εργαζüμενοι κÜποιων νοσοκομεßων, των ασφαλιστικþν ταμεßων, του ΟΑΕΔ και κÜποιων υπουργεßων. Χθες απουσßαζαν αυτοß που εßναι σÞμερα και σÞμερα δεν εμφανßζονται οι χθεσινοß.
ΦΤΑΙΝΕ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ Η ΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ ΤΟΥΣ;
Σ’ αυτü τον κüσμο καταρχÜς κανÝνας δεν εßναι Üμοιρος ευθυνþν. Φταßνε και οι εργαζüμενοι, που Ýμαθαν να αναθÝτουν σε Üλλους να τους «λýνουν» τα προβλÞματα και φταßνε περισσüτερο, γιατß Ýφτιαξαν και ανÜλογα συνδικÜτα, και τþρα που Üλλαξαν δραματικÜ τα πρÜγματα, τα πυροβολοýν και αυτοß, αλλÜ δεν κÜνουν και τßποτα για να τα αλλÜξουν. Και δεν κÜνουν, γιατß συνεχßζουν να πιστεýουν üτι κÜποιοι Üλλοι θα τα αλλÜξουν.
Οι εργαζüμενοι πρÝπει να καταλÜβουν üτι μεσσßες δεν υπÜρχουν. ¹ θα πÜρουν την υπüθεση στα χÝρια τους και θα κατανοÞσουν üτι η συλλογικÞ δρÜση δεν εßναι για ειδικοýς, αλλÜ για üλους Þ θα συνεχßσουν να κλαßνε τη μοßρα τους, να δßνουν κÜποιους μεμονωμÝνους αγþνες, για να σβÞσουν την φωτιÜ που καßει το σπßτι τους, το οποßο üμως θα καεß, γιατß üταν καßγονταν του γεßτονα δεν τους αφοροýσε, αλλÜ και üταν ψοφοýσε η κατσßκα τους, αυτοß εýχονταν να ψοφÞσει και η κατσßκα του γεßτονα και üχι να τη σþσουν.
Και τα συνδικÜτα τι κÜνουν; ΒγÜζουν ανακοινþσεις, κÜνουν απεργßες τις οποßες τις αναγγÝλλουν με δελτßα τýπου, μιλοýν για συντονισμü και δεν τον εννοοýν, γιατß Ýχουν Ýναν γραφειοκρατικü, ανταγωνιστικü και παραγοντßστικο τρüπο λειτουργßας και σκÝψης.
ΔÝστε μüνο τι γßνεται γýρο μας και η ΓΣΕΕ εßναι σαν να μην υπÜρχει. Η ηγεσßα της κÜνει τα πÜντα για ευτελßσει την Ýννοια του συνδικÜτου και της συλλογικÞς δρÜσης. Και η ΑΔΕΔΥ üμως, που για να μην την αδικοýμε, δεν συγκρßνεται με τη ΓΣΕΕ, ενþ Ýχει Ýνα καταγγελτικü λüγο και αριθμητικÜ πολλÝς κινητοποιÞσεις, δεν εννοεß και δεν υπηρετεß, ακüμα και αυτÜ που λÝει, δεν συντονßζει τον αγþνα και κυρßως σÞμερα δεν θÝτει το θÝμα της πολιτικÞς ανατροπÞς, το οποßο και αυτü δεν θα Ýχει καμιÜ αξßα αν απλÜ το λÝει, αλλÜ δεν το υπηρετεß.
Το συνδικαλιστικü κßνημα, το Ýχουμε ξαναπεß δεν Þταν Ýτοιμο να αντιμετωπßσει τη λαßλαπα του μνημονßου, δεν εßχε πολιτικÞ και σχÝδιο για να οργανþσει την εργατικÞ Üμυνα απÝναντι στην επßθεση των δυνÜμεων του κεφαλαßου.
Η ενσωμÜτωσÞ του στο σýστημα, ο εργοδοτικüς και κυβερνητικüς συνδικαλισμüς που μεγαλοýργησε τα τελευταßα τριÜντα χρüνια, η αντßληψη του κοινωνικοý διαλüγου και του κοινωνικοý εταιρισμοý, üπου αντß να βλÝπει ταξικοýς αντιπÜλους, Ýβλεπε κοινωνικοýς εταßρους, Ýφτιαξε Ýνα κßνημα αδýναμο, πλαδαρü και ανßκανο να αναμετρηθεß με τις δυνÜμεις του κεφαλαßου.
Εßχαμε Ýνα κßνημα που με στρατιωτικοýς üρους θα λÝγαμε üτι Þταν κατÜλληλο για γυμναστικÝς επιδεßξεις και παρελÜσεις, αλλÜ πλÞρως ακατÜλληλο να αντιμετωπßσει τις μεραρχßες του εχθροý.
Τþρα ξÝρουμε üτι χωρßς αξιüμαχο «στρατü», χωρßς ισχυρÜ και ταξικÜ συνδικÜτα δεν μποροýμε να τους αντιμετωπßσουμε και κυρßως δεν μποροýμε να τους ανατρÝψουμε και να τους νικÞσουμε.
Το εργατικü-συνδικαλιστικü κßνημα δεν μπορεß να συνεχßσει üπως χθες. Αν το κÜνει θα μετρÜ Þττες και θα αναπαρÜγει την εσωστρÝφεια και την ηττοπÜθεια των εργαζομÝνων.
Δεν μπορεß ο κÜθε κλÜδος να δßνει αποσπασματικοýς αγþνες, γιατß üσο μαζικοß και αν εßναι αυτοß και σε κÜποιες περιπτþσεις και ηρωικοß, καταλÞγουν σε αδιÝξοδο, γιατß πλÝον εßναι γνωστü τοις πÜσι üτι η επßλυση ακüμη και του παραμικροý συνδικαλιστικοý αιτÞματος προσκροýει σε μια πολιτικÞ, που αν δεν ανατραπεß δεν μπορεß να επιλυθεß.
Αν Ýτσι Ýχουν τα πρÜγματα τüτε το εργατικü-συνδικαλιστικü κßνημα πρÝπει να θÝσει στην ημερÞσια διÜταξη θÝμα πολιτικÞς ανατροπÞς και Üρα οι μορφÝς που θα χρησιμοποιÞσει, αλλÜ και οι συμμαχßες που θα οικοδομÞσει θα πρÝπει να υπηρετοýν αυτüν τον στüχο.
Να θÝσει σε πρþτη προτεραιüτητα την πÜλη για την κατÜργηση των μνημονßων και τη διαγραφÞ του χρÝους, την εθνικοποßηση των τραπεζþν και την επανεθνικοποßηση στρατηγικþν τομÝων της οικονομßας, την αναδιανομÞ του παραγüμενου πλοýτου υπÝρ τα λαúκþν τÜξεων και την παραγωγικÞ ανασυγκρüτηση της οικονομßας σε üφελος του λαοý και του τüπου.
Εßναι αναγκαßο να συγκροτηθοýν παντοý, σε κÜθε δÞμο και νομü, λαúκÜ-εργατικÜ μÝτωπα για την υπερÜσπιση της εργασßας και των δημüσιων κοινωνικþν αγαθþν, της υγεßας της παιδεßας και της πρüνοιας και να συναντηθοýν σ’ αυτÜ, τα εργατικÜ συνδικÜτα τα οποßα πρÝπει να πρωτοστατÞσουν, οι Üνεργοι, οι επαγγελματοβιοτÝχνες, οι επιστημονικοß φορεßς και η νεολαßα.
ΤÝλος και πολý βασικü εßναι τα συνδικÜτα να επεξεργαστοýν σχÝδιο πÜλης, αντßστασης και ανατροπÞς και κατÜ συνÝπεια το αßτημα της πολιτικÞς απεργßας διαρκεßας για την ανατροπÞ, πρÝπει να τεθεß, και πρÝπει να τεθεß ΤΩΡΑ, να οργανωθεß απü τα κÜτω, να γßνει με üρους κινÞματος, να αγκαλιÜσει üλους τους κλÜδους, να υιοθετηθεß και απü τα λεγüμενα σýμμαχα στρþματα της κοινωνßας και να στηριχθεß πολιτικÜ, απü üλες τις δυνÜμεις της ΑριστερÜς, καλþντας τα λαü για μια αποφασιστικÞ σýγκρουση με τις δυνÜμεις του μνημονßου και της υποταγÞς.
*Ο Γιþργος Χαρßσης εßναι μÝλος της Ε/Ε της ΑΔΕΔΥ και της γραμματεßς της Αυτüνομης ΠαρÝμβασης
|
