Στη χθεσινή συνεδρίαση του Γ.Σ. της ΟΤΟΕ, συζητήθηκε η εγκύκλιος της ΓΣΕΕ, σύμφωνα με την οποία οι ομοσπονδίες-μέλη της θα πρέπει να προτείνουν τρόπους, δράσεις, στόχους, περιεχόμενο απέναντι στα μέτρα που κατεδαφίζουν τα εργασιακά κεκτημένα, εδώ και τρεισήμισι χρόνια.

Η Ενωτική Ριζοσπαστική Παρέμβαση στην ΟΤΟΕ επισήμανε-πρότεινε:
- Είναι απόλυτη και επιτακτική η ανάγκη για την πολιτική στόχευση των δράσεων της ΓΣΕΕ. Στις πιο ιστορικές και αντεργατικές εποχές της μεταπολίτευσης, η Συνομοσπονδία των εργατών είναι υποχρεωμένη να αντιπαρατεθεί με όρους ευθείας σύγκρουσης, απέναντι στις κυβερνήσεις που επιβάλλουν τα αντιλαϊκά μέτρα. Επομένως, η ΓΣΕΕ θα πρέπει να πάψει να συμπεριφέρεται σαν άλλος «Πόντιος Πιλάτος», απλά καταγράφοντας της ήττες της κοινωνίας, οχυρωμένη πίσω από την ανιστόρητη δικαιολογία περί «αντιπολιτευτικών και κομματικών επιδιώξεων».
- Η κινηματική διαδρομή των μνημονιακών εποχών απέδειξε ότι είναι απαραίτητος ο συντονισμός της δράσης των επιμέρους διεκδικήσεων. Οι τρεις επιστρατεύσεις του τελευταίου έτους (Μ.Μ.Μ., Ναυτεργάτες, Καθηγητές), καθώς και οι εκατοντάδες μεμονωμένες απεργίες, κατέδειξαν ότι κανένας κλάδος δεν μπορεί (και δεν πρέπει) να αφήνεται μόνος μπροστά στη μνημονιακή και κυβερνητική επιβολή. Η ΓΣΕΕ θα πρέπει να ξαναλειτουργήσει ως ενοποιητικό και πολιτικό στοιχείο των εργαζομένων, αλλά και να δρα με κριτήρια ενοποίησης των εργατικών και λαϊκών αγώνων, δημιουργώντας συμμαχίες με όλα τα κοινωνικά στρώματα που βάλλονται (άνεργοι, συνταξιούχοι, μετανάστες).
- Σε αυτό το πλαίσιο, η ΓΣΕΕ είναι υποχρεωμένη να συνταχθεί με τα αιτήματα της συντριπτικής μάζας των εργαζομένων και της κοινωνίας και να επανεξετάσει τη στάση της, εντάσσοντας στη λογική της:
1. Τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του επαχθούς χρέους της χώρας, το οποίο χρησιμοποιείται ως δικαιολογία για την επέλαση του νεοφιλελευθερισμού.
2. Την άμεση επαναφορά του εργατικού δικαίου, όπως αυτό ήταν πριν την επιβολή των μνημονίων.
3. Την ανασύνταξη της κινηματικής και απεργιακής της στόχευσης, οργανώνοντας εφεξής πολύ καλά προετοιμασμένες ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ απεργίες, οι οποίες θα έχουν ξεκάθαρο μήνυμα και θα απαιτήσουν την εδώ και τώρα ανατροπή αυτής της κυβέρνησης.
Δυστυχώς, στο Γ.Σ. της ΟΤΟΕ, οι πλειοψηφίες (ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, εργοδοτικοί) αναλώθηκαν για άλλη μια φορά σε διαπιστώσεις και δημοσιογραφική καταγραφή του εργασιακού ολέθρου, αρνούμενοι να απεμπλακούν από την κοντόφθαλμη λογική των «ήρεμων υδάτων», που μόνο «ανάσες» δίνει σε κυβέρνηση και τραπεζίτες. Το Αγωνιστικό Μέτωπο (ΠΑΜΕ), για άλλη μια φορά, αφιέρωσε τα 3/4 της τοποθέτησής του, επιτιθέμενο στις Ριζοσπαστικές δυνάμεις, αποδεικνύοντας ξανά ότι η τακτική της κομματικής οχύρωσης της ηγεσίας του και της μονομερούς επίθεσης απέναντι στους «αριστερούς ανταγωνιστές», αποτελεί τη μοναδική στρατηγική του επιλογή.
Θλιβερή εντύπωση όμως, προκάλεσε η εμφάνιση «της θεωρίας των δύο άκρων» στην ΟΤΟΕ. Είτε ακροθιγώς, είτε ξεκάθαρα, στελέχη της ΠΑΣΚΕ και της ΔΑΚΕ φάνηκαν να αναπαράγουν τη συγκεκριμένη αντιδημοκρατική ρητορική. Θέλουμε να ελπίζουμε ότι οι συγκεκριμένες ατυχείς τοποθετήσεις χαρακτηρίζουν μεμονωμένα «συνδικαλιστικά» στελέχη και όχι τις θέσεις και τις πολιτικές επιλογές των παρατάξεών τους. Σε κάθε περίπτωση, η υιοθέτηση αυτής της προκλητικής και επικίνδυνα ανιστόρητης «θεωρίας», σε συνδικαλιστικό όργανο, χαρακτηρίζει τους εκφωνητές της και τους καθιστά υπόλογους απέναντι στην ιστορική συνείδηση του συνόλου του συνδικαλιστικού κινήματος.

ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ της ΕΝΩΤΙΚΗΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ στην ΟΤΟΕ

3-10-2013