Η εκτüξευση της επßσημης ανεργßας απü το 7,8% στο 27,9% κατÜ την περßοδο της κρßσης και των Μνημονßων παρουσιÜζεται απü τον κυρßαρχο λüγο ως παρÜπλευρη απþλεια στον αγþνα για τη διÜσωση της χþρας. Στüχο που «επιτυγχÜνεται» με πολιτικÝς που διογκþνουν τον αριθμü των ανÝργων απü 360.000 σε 1.410.000 σε μια τετραετßα, οδηγοýν σε εκτεταμÝνη φτþχεια το 1/3 του πληθυσμοý και διασπεßρουν τη γενικευμÝνη ανασφÜλεια στην κοινωνßα.
Το ερþτημα εστιÜζεται στο αν το πρωτοφανÝς ποσοστü της ανεργßας σε συνθÞκες ειρÞνης αποτελεß üντως παρÜπλευρη απþλεια Þ αντßθετα συνιστÜ συστατικü στοιχεßο μιας πολιτικÞς που εντÜσσεται σε Ýνα ευρýτερο σχεδιασμü. Αν, δηλαδÞ, ο διακηρυγμÝνος στüχος για τη βßαιη συμπßεση των δαπανþν για την εργασßα και την ισοπÝδωση των μισθþν υποβοηθεßται σε μεγÜλο βαθμü μÝσα απü τη διüγκωση και τη διατÞρηση σε υψηλÜ επßπεδα του κινδýνου της ανεργßας.
Εκτüς απü τον γενικüτερο προσανατολισμü της ασκοýμενης οικονομικÞς πολιτικÞς που αναπαρÜγει την ýφεση και την ανεργßα, εξÝλιξη για την οποßα οι κυρßαρχοι κýκλοι παρουσιÜζονται υποκριτικÜ ως συμπÜσχοντες, αποφεýγεται επιμελþς η αναφορÜ σε ειδικüτερα μÝτρα που λαμβÜνονται σε üλη τη διÜρκεια της μνημονιακÞς περιüδου και που συνεπÜγονται την Üμεση αýξηση του αριθμοý των ανÝργων. Η υποκρισßα μÜλιστα περισσεýει üταν, με αφορμÞ τα μÝτρα της κατÜργησης οργανισμþν στο Δημüσιο, της Üρσης της μονιμüτητας, της εφεδρεßας και της διαθεσιμüτητας, που παραπÝμπουν σε απολýσεις, εκδηλþνεται οδυρμüς για το Ýνα και πλÝον εκατομμýριο των ανÝργων του ιδιωτικοý τομÝα. Την ßδια στιγμÞ Ýντεχνα αποκρýπτεται η παρÜλληλη λÞψη μÝτρων που με συστηματικü τρüπο αßρουν την üποια προστασßα των εργαζομÝνων απü τις απολýσεις διευκολýνοντας, αν üχι απελευθερþνοντας, τους εργοδüτες απü νομικÝς δεσμεýσεις που Ýχουν την αφετηρßα τους απü το 1920.
Απü τη μια πλευρÜ, η Üρση της προστασßας στο Δημüσιο ενθαρρýνει την ευελιξßα των απολýσεων και την απορρýθμιση των üρων εργασßας στον ιδιωτικü τομÝα. Απü την Üλλη, η καταιγßδα των απολýσεων στην ιδιωτικÞ σφαßρα παρουσιÜζεται ως τÝλειο Üλλοθι για τη σχεδιαζüμενη συρρßκνωση της «δημüσιας» απασχüλησης και των απαρχαιωμÝνων«προνομßων» και ως τιμωρßα προκειμÝνου να κατανοηθεß Ýμπρακτα η δυστυχßα των ανÝργων. Για τον κüσμο της εργασßας, Üλλωστε, οι συγκλßσεις διαφορετικþν εργασιακþν καθεστþτων, την εποχÞ της νεοφιλελεýθερης λαßλαπας, συντελοýνται μüνο με üρους συνολικÞς υποβÜθμισης.
ΕπιβÜλλεται,ωστüσο, η επισÞμανση και υπενθýμιση μιας δÝσμης μÝτρων της περιüδου των Μνημονßων που, παρÜ την επικßνδυνη διüγκωση των ποσοστþν ανεργßας απü την üξυνση της κρßσης, προωθοýν τη διευκüλυνση των απολýσεων συμβÜλλοντας στην εκτßναξÞ τους. Ειδικüτερα:
α)Επεκτεßνεται απü τους 2 στους 12 μÞνες η ελÜχιστη διÜρκεια της εργασιακÞς σχÝσης για την καταβολÞ αποζημßωσης απüλυσης.
β)Μειþνεται κατÜ το Þμισυ (απü τους 24 στους 12μισθοýς) το ανþτατο ποσü των αποζημιþσεων Üμεσης απüλυσης για τους εργαζüμενους με μεγÜλη προûπηρεσßα.
γ)Ενθαρρýνεται η απüλυση μετÜ απü προειδοποßηση που συνεπÜγεται μειωμÝνη κατÜ το Þμισυ αποζημßωση σε σχÝση με την Üμεση αποπομπÞ απü την εργασßα. ¸τσι περιορßζονται σταδιακÜ απü τους 24 στους 4 οι μÞνες προειδοποßησης για τις μεγÜλες προûπηρεσßες þστε το συνολικü üφελος του εργοδüτη να ισοδυναμεß μÝχρι και 14 μισθοýς.
δ)Διευκολýνεται η καταβολÞ της αποζημßωσης σε περισσüτερες δüσεις με μικρüτερα ποσÜ ανÜ δüση (2 αντß των 6 μηνþν προκαταβολÞ,πολλαπλÝς δüσεις των 2 μισθþν αντß των 3 μÜξιμουμ δüσεων των 3 μισθþν).
ε)ΑυξÜνεται το üριο για τις ομαδικÝς απολýσεις, σε 6απü 4 ελεýθερες ανÜ μÞνα απολýσεις για τις επιχειρÞσεις μÝχρι 150 εργαζüμενους και σε 5% απü 2% για τις μεγαλýτερου μεγÝθους επιχειρηματικÝς μονÜδες.
στ)ΤÝλος, συζητεßται η περαιτÝρω επÝκταση του ορßου για τις ομαδικÝς απολýσεις στο10%(!!!) διευκολýνοντας τις απολýσεις στις μεγÜλες επιχειρÞσεις, στις τρÜπεζες και στις υπü ιδιωτικοποßηση πρþην ΔΕΚΟ.
ΜετÜ απü αυτÞ την καταιγßδα «ρυθμßσεων» που απελευθερþνουν τις απολýσεις, τα δÜκρυα για τους ανÝργους φαßνονται κροκοδεßλια. Και αυτü γιατß τα ποσοστÜ της ανεργßας δεν ξεφεýγουν απü λÜθος υπολογισμοýς, αλλÜ αντßθετα πυροδοτοýνται με στοχευμÝνες παρεμβÜσεις για την επßτευξη του διακηρυγμÝνου στüχου της συνολικÞς μεßωσης του κüστους των επιχειρÞσεων και αξιοποιοýνται κατÜλληλα για την συμπßεση των μισθþν. Με μÝτρα που εξοπλßζουν τους εργοδüτες να επιβÜλουν μισθολογικÝς μειþσεις αξιοποιþντας την αποδιÜρθρωση του συστÞματος των συλλογικþν συμβÜσεων,η οποßα και ενισχýει την εξατομßκευση των αμοιβþν. Με απορυθμßσεις που τους διευκολýνουν, εξατομικεýοντας τις εργασιακÝς σχÝσεις, να συμπιÝζουν τους μισθοýς μÝχρι τα νÝα κατþτατα üρια υπü την απειλÞ των εýκολων και φθηνþν απολýσεων Þ, τÝλος, να επιβÜλλουν μονομερþς, Ýως 18 συνεχüμενους μÞνες, την εργασßα και μιας μÝρας την εβδομÜδα....
*Ο Γ. ΚουζÞς διδÜσκει εργασιακÝς σχÝσεις στο ΠÜντειο ΠανεπιστÞμιο
|
