ΣυνÝντευξη στον ΧρÞστο Πραμαντιþτη. Τη γνþμη του για τις διαχρονικÝς παθογÝνειες και ελλεßμματα του συνδικαλιστικοý κινÞματος περιγρÜφει ο Γιþργος Γαβρßλης, γραμματÝας της Αυτüνομης ΠαρÝμβασης, ο οποßος σε συνÝντευξη που παραχþρησε στον Δρüμο μιλÜ για τις στρατηγικÝς και τακτικÝς των συνδικÜτων, το αξιακü φορτßο των συνδικαλιστικþν δυνÜμεων της ριζοσπαστικÞς ΑριστερÜς, αλλÜ και για τον κýκλο των σημαντικþν εργατικþν αγþνων του Σεπτεμβρßου.
Ενþ η επßθεση της κυβÝρνησης συνεχßζεται και κλιμακþνεται, αναμÝναμε Ýνα θερμü εργατικü φθινüπωρο, το οποßο üμως δεν αποδεßχτηκε τÝτοιο. Τι Ýφταιξε;
ΠρÝπει να συνυπολογßσουμε σοβαρÜ στην αναζÞτησÞ μας üτι η επßθεση εκπροσωπεßται απü την κυβÝρνηση, αλλÜ αυτÞ στηρßζεται και αποτελεß μÝρος ενüς πολý ισχυροý συνεκτικοý μνημονιακοý μπλοκ.Γι' αυτü Ýχουμε κατ' επανÜληψη ισχυριστεß üτι απÝναντι σ' αυτüν το ισχυρü πüλο,απαιτεßται η συγκρüτηση ενüς αντßπαλου κοινωνικοπολιτικοý πüλου, που θα συσπειρþνει τις κοινωνικÝς δυνÜμεις που πλÞττονται απü τις μνημονιακÝς πολιτικÝς και θα Ýχει συνεκτικü σχÝδιο αντιπαρÜθεσης σε μια μÜχη μακρÜς πνοÞς,που πρÝπει να δοθεß. Στην επιδßωξÞ μας αυτÞ, οι δυνÜμεις της συνδικαλιστικÞς ηγετικÞς πλειοψηφßας, Ýχοντας προσχωρÞσει οριστικÜ πια üπως φαßνεται στο αντßπαλο μνημονιακü στρατüπεδο, Ýστησαν ισχυρÜ αναχþματα κατÜ την περßοδο των μεγÜλων αγþνων που δüθηκαν τον ΣεπτÝμβρη.
Προς Ýκπληξη üλων μας, τα αναχþματα ενισχýθηκαν δυστυχþς και απü τις συνδικαλιστικÝς δυνÜμεις του ΠΑΜΕ, που κινοýνται σταθερÜ πλÝον στα νερÜ της πολιτικÞς τους αναφορÜς κι Ýχουν αναγορεýσει σε κυρßαρχο εχθρü τους τις δυνÜμεις της ριζοσπαστικÞς ΑριστερÜς μÝσα στα συνδικÜτα, προσπερνþντας τα διακυβεýματα και τα επßδικα αυτÞς της συγκυρßας, με οδυνηρÝς συνÝπειες για το εργατικü λαúκü κßνημα.
Για üλους αυτοýς τους λüγους, το μαζικü κßνημα δεν κατÜφερε να συγχρονιστεß και να συμπορευτεß με τους μεγÜλους εργατικοýς αγþνες, που Ýδιναν μια μÜχη πολιτικÞς σýγκρουσης και αντιπαρÜθεσης,πÜνω απü τα üρια και τις αντοχÝς τους.
ΑλλÜ τηρουμÝνων των αναλογιþν, το μνημονιακü καθεστþς βρÞκε μπροστÜ του ισχυροýς αντιπÜλους, οι μÜχες που αναπτýχθηκαν Þταν πολλÝς, μεγÜλες και αποφασιστικÝς και Ýφεραν σε δýσκολη θÝση την κυβÝρνηση.
Μην παραγνωρßζουμε επßσης τη σπουδαιüτητα πολλþν διÜσπαρτων μεν, αλλÜ σκληρþν αγþνων, που δßνουν ομÜδες εργαζομÝνων στον ιδιωτικü τομÝα και οι οποßες αφÞνουν σοβαρÝς παρακαταθÞκες αγωνιστικüτητας, ανθεκτικüτητας, αλληλεγγýης, ταξικÞς και πολιτικÞς συνειδητοποßησης.
Η κυβÝρνηση πÜντως και üλο το μνημονιακü καθεστþς, δεν επαναπαýεται καθüλου απü την κινητικüτητα που αναπτýχθηκε, απü την πολιτικοποßηση που üλο πιο πυκνÜ συντελεßται, απü τις προοπτικÝς της συνÝχειας που ανοßγονται και τις οποßες εμεßς καλοýμαστε να προωθÞσουμε, τüσο ενüψει της ΠανελλαδικÞς ΠανεργατικÞς Απεργßας στις 6 ΝοÝμβρη,üσο και μετÜ απü αυτÞν.
Η λογικÞ της «θρυαλλßδας», üπου Ýνας κλÜδος (π.χ.καθηγητÝς ΔευτεροβÜθμιας) θα βγει μπροστÜ οδηγþντας σε Ýνα μεγÜλο εργατικü ξÝσπασμα, δεν φαßνεται να αποδßδει. Επßσης, η δßκαια οργÞ των εργαζομÝνων δεν φαßνεται να εκφρÜζεται μÝσα απü τα συνδικÜτα. Ποý τα αποδßδετε αυτÜ;
Κατ' αρχÞν, ο αγþνας των καθηγητþν Ýδωσε τη σκυτÜλη στα ΠανεπιστÞμια, οι καθηγητÝς δεν παραιτÞθηκαν απü την ανÜγκη της συνÝχειας και της συγκρüτησης μετþπου για την υπερÜσπιση της δημüσιας παιδεßας και των δημüσιων κοινωνικþν αγαθþν.
ΠροσÝφεραν στο εργατικü κßνημα μεγÜλη συσσωρευμÝνη εμπειρßα, Üνοιξαν με θετικÝς προοπτικÝς μÝτωπο στην κοινωνßα, ενδυνÜμωσαν τις αξßες της αλληλεγγýης, της αποφασιστικüτητας, της αγωνιστικüτητας, της συλλογικÞς δρÜσης. Ο αγþνας τους Üνοιξε τον προβληματισμü για τις ενδεδειγμÝνες μορφÝς πÜλης, την ανÜγκη των συμμαχιþν, τον αγωνιστικü συγχρονισμü. Δοκßμασαν με θετικÜ αποτελÝσματα, βÞματα λαúκþν μετþπων στις γειτονιÝς, Ýδεσαν καλýτερα την επαφÞ τους με τους γονεßς, η αποτßμηση του αγþνα τους εßναι χρÞσιμη για üλο το εργατικü κßνημα.
Την περßοδο αυτÞ που ο αγþνας ενÜντια στο μνημονιακü καθεστþς εßναι αγþνας σκληρÞς πολιτικÞς σýγκρουσης,Þρθαν στην επιφÜνεια διαχρονικÝς παθογÝνειες και ελλεßμματα του σ.κ. Η πολýχρονη ενσωμÜτωση των ηγεσιþν του στον κοινωνικü εταιρισμü και στο πεδßο της κοινωνικÞς ειρÞνης, η απορρüφησÞ τους απü την πολιτικÞ και ιδεολογικÞ ηγεμονßα του νεοφιλελευθερισμοý και στη λογικÞ της συνδιαχεßρισης του καπιταλισμοý με κοινωνικü πρüσημο, οδÞγησε τα συνδικÜτα σε μαρασμü, αποσýνθεση, παθητικüτητα,ακινησßα, σε συμπτþματα που μετεξελßχθηκαν στις μÝρες μας σε κρßση αξιοπιστßας και κýρους του σ.κ.
Η αποδυνÜμωση των συνδικÜτων, η υποχþρηση της συνδικαλιστικÞς τους πυκνüτητας, η απουσßα τους απü εργασιακοýς χþρους, η αδυναμßα εκπροσþπησης μεγÜλων ομÜδων εργαζομÝνων, χαρακτηριστικÜ üχι μüνο των ελληνικþν συνδικÜτων, επιδεινþθηκε τα πÝτρινα χρüνια του μνημονßου.ΠαρÜ τη μεγÜλη ζημιÜ που Ýχει γßνει απü τη στρατηγικÞ επιλογÞ του κεφαλαßου να ξεμπερδÝψει μια και καλÞ με τα συνδικÜτα, αλλÜ και απü τη συνενοχÞ της συνδικαλιστικÞς γραφειοκρατßας, οι ßδιοι οι εργαζüμενοι κρÜτησαν ζωντανÝς και αστεßρευτες τις πηγÝς αναζωογüνησÞς τους.
Οι εργαζüμενοι αξιολüγησαν το πρωτεýον κÝλευσμα των καιρþν και ανταποκρßθηκαν στις απεργιακÝς κινητοποιÞσεις των συνδικÜτων, δημιοýργησαν νÝες εργατικÝς συσπειρþσεις, πßεσαν και αφýπνισαν σημαντικü μÝρος του σ.κ., ανÝδειξαν την αναντικατÜστατη αξßα της ταξικÞς αγωνιστικÞς δρÜσης και επικαιροποßησαν το πρüταγμα της συλλογικÞς οργÜνωσης.Αναπτýχθηκαν πολλÝς δρÜσεις και μεγÜλες εργατικÝς κινητοποιÞσεις, οι οποßες στηρßχθηκαν στα αγωνιστικÜ συνδικÜτα που πÜλευαν και συνεχßζουν να μοχθοýν για την ανασυγκρüτηση και την επαναθεμελßωση του συνδικαλιστικοý κινÞματος.
Σε üλες τις αγωνιστικÝς αντιστÜσεις που αναπτýχθηκαν τα τριÜμισι χρüνια της αντιμνημονιακÞς πÜλης, οι αγþνες των συνδικÜτων εßχαν πρωταγωνιστικÞ συμβολÞ, αυτÜ Þταν που πολλÝς φορÝς εκπροσþπησαν την πολιτικÞ αντιπαρÜθεση και σýγκρουση με το μνημονιακü καθεστþς,τροφοδüτησαν πολιτικÝς διεργασßες και ανακατατÜξεις, διεθνοποßησαν με τις μεγÜλες απεργιακÝς κινητοποιÞσεις την πολιτικÞ πÜλη που διεξÜγεται στη χþρα μας.
ΑπÝδειξαν üτι, παρÜ τη στρατηγικÞ επιδßωξη της καταστροφÞς των συνδικÜτων, δεν Þρθε το τÝλος τους, απεναντßας αναδεßχθηκε η απüλυτη αναγκαιüτητÜ τους, ειδικÜ αυτÞ τη στιγμÞ.
Μια σειρÜ κρßσιμων «αρμοδιοτÞτων» (π.χ. συλλογικÞ διαπραγμÜτευση) Ýχουν πλÝον αφαιρεθεß απü τα συνδικÜτα με σωρεßα νüμων και ρυθμßσεων. Τα συνδικÜτα βρßσκονται μπροστÜ σε αδιÝξοδο;
Ασφαλþς το νÝο απορρυθμισμÝνο νομικü πλαßσιο Ýχει επιδρÜσει αρνητικÜ και Ýχει προκαλÝσει πρüσθετα προβλÞματα και αναζητÞσεις, προκýπτει δε, ακüμη πιο απαραßτητη και κατεπεßγουσα, η ανÜγκη της επαναθεμελßωσÞς τους, της σýνδεσÞς τους με τα νÝα καθÞκοντα, τις καινοýργιες ανÜγκες που προκýπτουν, της επανεξÝτασης των νÝων συμφερüντων και αναγκþν της εργατικÞς τÜξης που πρÝπει να εκπροσωπηθοýν, καθþς και των καινοτüμων μÝσων για την επßτευξη των ιστορικþν τους καθηκüντων.
ΥπÜρχει η Üποψη üτι τα συνδικÜτα εξακολουθοýν να συμπεριφÝρονται σαν να βρισκüμαστε στην προ κρßσης εποχÞ. Στις σημερινÝς συνθÞκες μποροýν να συνεχßσουν να συμπεριφÝρονται σαν ομÜδες πßεσης; Να το ποýμε αλλιþς: οι εργαζüμενοι και τα συνδικÜτα τους Ýχουν δικαßωμα να προβÜλλουν Ýνα διαφορετικü üραμα για τη χþρα Þ πρÝπει να παραμεßνουν στο μοντÝλο «ΣΣΕ,απολýσεις, συνθÞκες εργασßας» επειδÞ Ýτσι Ýχουν συνηθßσει κι επειδÞ μÝχρι εκεß εßναι τα «χωρÜφια» τους;
Τα συνδικÜτα, ως συλλογικüτητες οργÜνωσης και εκπροσþπησης των συμφερüντων και των αναγκþν των εργαζομÝνων, δεν πρÝπει σε καμßα περßπτωση να παραιτηθοýν απü αυτüν το ρüλο τους, απεναντßας πρÝπει να βρßσκονται σε διαρκÞ ετοιμüτητα και να υπερασπßζονται τους εργαζüμενους στα μικρÜ και μεγÜλα προβλÞματα που αντιμετωπßζουν. Στην καθημερινÞ μÜχη στους χþρους εργασßας, δÝνουν και σταθεροποιοýν τους δεσμοýς τους με τους εργαζüμενους και μÝσα απü αυτÞν τη λειτουργßα και δρÜση, θα αποκτÞσουν καλýτερη επαφÞ με τα νÝα φαινüμενα, τις νÝες ανÜγκες, τα νÝα καθÞκοντα.
Η υπερÜσπιση των Συλλογικþν διαπραγματεýσεων, η πÜλη ενÜντια στις απολýσεις και στην ανεργßα, η αποδιÜρθρωση των εργασιακþν σχÝσεων, δεν εßναι εýκολα «χωρÜφια».
Να υπενθυμßσουμε üτι, στον βασικü πυρÞνα üλων στρατηγικþν σχεδιασμþν του κεφαλαßου, που εκπροσωπÞθηκαν πολý ισχυρÜ και μÝσα απü τα μνημüνια, βρßσκεται η αλλαγÞ του μοντÝλου εργασßας, η κατÜργηση της συλλογικÞς διαπραγμÜτευσης, η τερÜστια ανεργßα που προκαλεß εκρηκτικÜ προβλÞματα στη συνοχÞ της εργατικÞς τÜξης και χρησιμοποιεßται ως εργαλεßο για την περαιτÝρω υποβÜθμιση της εργασßας, «αφÝθηκε» βορÜ προς εκμετÜλλευση στις διχαστικÝς εγκληματικÝς φασιστικÝς εκστρατεßες της ΧρυσÞς ΑυγÞς. Οι αγþνες των συνδικÜτων στο πεδßο των εργασιακþν σχÝσεων, των συλλογικþν διαπραγματεýσεων, των απολýσεων, των επιχειρÞσεων που κλεßνουν και αφÞνουν στο δρüμο τους εργαζüμενους, εßναι αγþνες με ισχυρü πολιτικü πρüσημο.
Τα συνδικÜτα χωρßς να εγκαταλεßπουν τον αγþνα τους για τα επιμÝρους θÝματα πρÝπει να τα συνδÝουν üλο και πιο πολý με την ανÜγκη μιας εναλλακτικÞς πρüτασης εξüδου απü την κρßση, με την προσπÜθεια επιβολÞς μιας νÝας οικονομικÞς, κοινωνικÞς, πολιτικÞς ατζÝντας, που θα προβÜλει τις ανÜγκες των εργαζομÝνων και της κοινωνßας, που θα κερδßζει τις συνειδÞσεις της μεγÜλης πλειοψηφßας των εργαζομÝνων και θα προσδιορßζει το νüημα, το üραμα και την ελπßδα στους εργαζüμενους για να αγωνιστοýν.
Η σýνδεση αυτþν των αγþνων με την ανατροπÞ των μνημονιακþν πολιτικþν, χτßζεται καθημερινÜ, ωριμÜζει üλο και πιο πυκνÜ μÝσα στα συνδικÜτα, ενþ στο βαθμü που οι συγκροτημÝνες πολιτικÝς δυνÜμεις, στην προκειμÝνη περßπτωση η ΑριστερÜ, καταφÝρνουν να κÜνουν πιο ορατÞ την πολιτικÞ,οικονομικÞ και κοινωνικÞ εναλλακτικÞ, τüσο πιο γρÞγορα και πιο αποτελεσματικÜ θα αποκτοýν üραμα και λüγο να αγωνιστοýν οι εργαζüμενοι.
Εßναι μερικÜ χρüνια τþρα που οι εργαζüμενοι και ο λαüς μας Ýχουν εκφρÜσει με πολλοýς τρüπους την απÝχθειÜ τους για το πολιτικü σýστημα. Σε αυτü το πολιτικü σýστημα, ως οργανικü μÝρος του, φÜνηκε να εντÜσσουν και τον συνδικαλισμü που εßχαμε γνωρßσει μÝχρι τþρα (üσα ακοýστηκαν για υπüθεση στο νοσοκομεßο ΣΩΤΗΡΙΑ εßναι μια πλευρÜ αυτοý του θÝματος, αλλÜ üχι η μüνη). Δεν εßναι πια καιρüς οι συνδικαλιστÝς να μιλÞσουν με Üλλο τρüπο στους εργαζüμενους και στο λαü;
Οι συνδικαλιστικÝς δυνÜμεις της ριζοσπαστικÞς ΑριστερÜς εßχαν και συνεχßζουν να Ýχουν πολý ψηλÜ στην ατζÝντα τους τις αρχÝς και τις αξßες που πρÝπει το σ.κ. να προτÜξει. Τις αξßες της αλληλεγγýης,της ανιδιοτÝλειας, της εθελοντικÞς προσφορÜς, της εντιμüτητας, του συλλογικοý Ýναντι του προσωπικοý, ως αξßες ταυτüσημες και σýμφυτες με την ýπαρξη και τη δρÜση των συνδικÜτων.
¸χουμε προτεßνει εδþ και καιρü τη συγκρüτηση χþρου διαλüγου για την ανασυγκρüτηση του εργατικοý κινÞματος, που θα αναζητÞσει τη σýγχρονη πορεßα του, θα συζητÞσει χωρßς ταμποý üλο το φÜσμα των προβλημÜτων που παρουσιÜζονται στο εσωτερικü του, üλα üσα πλÞττουν την αξιοπιστßα του, επηρεÜζουν αρνητικÜ τον ταξικü του προσανατολισμü, ü,τι πολλαπλασιÜζει τους αρνητικοýς παρÜγοντες σε βÜρος του.
Οι καιροß επιβÜλλουν τα συνδικÜτα να μπουν σε τροχιÜ ανασýνταξης, σε μια προσπÜθεια μακρÜς πνοÞς για να συγκροτÞσουν μια νÝα ταξικÞ ενüτητα της εποχÞς, διεκδικþντας την επαναúδεολογικοποßηση του σ.κ.
Αναδημοσßευση απü το Δρüμο της ΑριστερÜς 24-10-2013
|
