Του ΓιÜννη ΚουζÞ
Η πολιτικÞ απασχüλησης της ΑριστερÜς και η αντιμετþπιση της ανεργßας θα πρÝπει να στηρßζεται πρþτιστα στην Üσκηση μιας Üλλης οικονομικÞς πολιτικÞς, βασισμÝνης στο πρüγραμμα της παραγωγικÞς ανασυγκρüτησης και στην αναγκαßα σýζευξÞ της με ορατÜ και μετρÞσιμα αποτελÝσματα στο κοινωνικü πεδßο. Η διÜσταση αυτÞ θα πρÝπει να εßναι απüλυτα σαφÞς ως προς τις προτεραιüτητες και τις μεταξý τους ιεραρχÞσεις, üταν μÜλιστα η εκτüξευση της επßσημης ανεργßας απü το 8% στο 28% κατÜ την περßοδο της κρßσης οφεßλεται κυρßως στην ασκοýμενη πολιτικÞ των Μνημονßων. Ειδικüτερες παρεμβÜσεις θα πρÝπει να συμπληρþνουν την ασκοýμενη οικονομικÞ πολιτικÞ σε αντßθεση με τις πολιτικÝς των κυβερνÞσεων των δýο τελευταßων δεκαετιþν που αναδεικνýουν τα λαμβανüμενα ειδικÜ μÝτρα ως αντßδοτο στην ανεργßα.
Η κατÜργηση των Μνημονßων και η επαναφορÜ του γενικοý κατþτατου μισθοý στα προ του 2012 επßπεδα, παρÜλληλα με την αποκατÜσταση του συστÞματος των συλλογικþν διαπραγματεýσεων και συμβÜσεων, αποτελοýν συμβολÞ με μετρÞσιμα αποτελÝσματα για τη μεßωση της ανεργßας και για τα Ýσοδα του κρÜτους,üπως Ýχει αναδεßξει πρüσφατη μελÝτη του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ.
Οι «ενεργητικÝς» πολιτικÝς απασχüλησης Ýχουν πÜντα θÝση στις πολιτικÝς απασχüλησης της ΑριστερÜς υπü τον üρο üτι δεν χρησιμοποιοýνται για την Ýμμεση επιδüτηση των επιχειρÞσεων και μερßδας ανÝργων,αλλÜ για στοχευüμενα παραγωγικÜ αποτελÝσματα. H επιδüτηση των επιχειρÞσεων θα πρÝπει να συνδυÜζεται με ρÞτρα απασχüλησης, η οποßα επιπλÝον θα παραπÝμπει σε σταθερÝς και üχι επισφαλεßς θÝσεις εργασßας, ενþ θα πρÝπει να ελÝγχεται το ενδεχüμενο απολýσεων üταν αυτÝς προηγοýνται της επιδüτησης. Οι πολιτικÝς για την επαγγελματικÞ κατÜρτιση απαιτοýν ολικü επανασχεδιασμü με διακριτÞ την αρμοδιüτητα του υπουργεßου Παιδεßας στο παιδαγωγικü μÝρος του σχετικοý συστÞματος απü την αρμοδιüτητα των παραγωγικþν υπουργεßων που σχεδιÜζουν την οικονομικÞ ανÜπτυξη στον σχεδιασμü και καθορισμü των ειδικοτÞτων. Επßσης, μÝτρα για τη ριζικÞ αναδιοργÜνωση του ΟΑΕΔ απαιτοýν συνÝργειες με τους ελεγκτικοýς μηχανισμοýς της αγορÜς εργασßας üπως ο ΣΕΠΕ, το ΙΚΑ αλλÜ και οι ΔΟΥ.
ΤÝλος, η απασχüληση στο Δημüσιο θα πρÝπει να αποτελεß βασικÞ παρÜμετρο στην πολιτικÞ απασχüλησης, ιδιαßτερα μÜλιστα σε μια περßοδο Ýντονης κρßσης, με δýο, ωστüσο, απαραßτητες επισημÜνσεις. Πρþτον, η αυτοýσια υιοθÝτηση της θεωρßας του Δημοσßου ως εργοδüτη Ýσχατης προσφυγÞς δημιουργεß σοβαρÜ ερωτÞματα τüσο ως προς το περιεχüμενο των εργασιακþν σχÝσεων üσο και ως προς τον ρüλο του Δημοσßου ως παραγωγικÞς οντüτητας. Το περιεχüμενο της απασχüλησης στο Δημüσιο θα πρÝπει να στηρßζεται στη σταθερÞ σχÝση εργασßας για λüγους παραγωγικüτητας και αποτελεσματικüτητας της αποστολÞς του, προσθÝτοντας ορθολογικοýς και αξιοκρατικοýς κανüνες αξιολüγησης της λειτουργßας των επιμÝρους δομþν και του προσωπικοý του. Με αυτÞ την Ýννοια το Δημüσιο μπορεß να συνιστÜ τον υψηλü δεßκτη της προστασßας της απασχüλησης, αλλÜ η αναφορÜ σε Ýσχατη προσφυγÞ σε αυτü το αδικεß και το υποβαθμßζει. Και αυτü γιατß δεν πρÝπει να αντιμετωπßζεται ως παρÜγοντας φιλανθρωπßας στον οποßο καταφεýγει κανεßς ως Ýσχατη λýση, αλλÜ ως το κýριο εργαλεßο σχεδιασμοý της κοινωνικÞς πολιτικÞς με υψηλÞ την παραγωγικüτητα του κοινωνικοý αποτελÝσματος. Υπü αυτÞ την Ýννοια απαιτεßται σταθερüτητα απασχüλησης για üσους κρßνεται üτι θα πρÝπει να καλýπτουν πÜγιες ανÜγκες. Συνεπþς η κÜλυψη πÜγιων αναγκþν δεν μπορεß να γßνεται με την ανακýκλωση της απασχüλησης και των ανÝργων που θα καταλαμβÜνουν θÝσεις προσωρινÞς διÜρκειας οι οποßες υποκρýπτουν σταθερÝς ανÜγκες. Μια τÝτοια θÝση,υιοθετοýμενη και απü την ΑριστερÜ ακολουθþντας πρακτικÝς προηγοýμενων κυβερνÞσεων üπου το Δημüσιο πρωτοστατοýσε στην παραβßαση της εθνικÞς και κοινοτικÞς νομοθεσßας, επαναλαμβÜνει την παραβßαση της αρχÞς σýμφωνα με την οποßα η θÝση προσωρινÞς εργασßας θα πρÝπει να δικαιολογεßται απü τη φýση της και να μην παραπÝμπει στην κÜλυψη πÜγιων αναγκþν.
Με τις επισημÜνσεις αυτÝς κρßνεται πως εßναι παραγωγικüτερο το σενÜριο της σταθερÞς απασχüλησης μικρüτερου αριθμοý ανÝργων στο Δημüσιο απü εκεßνο της ανακýκλωσης της απασχüλησης μεγαλýτερου αριθμοý ανÝργων εν εßδει rotation με διατηροýμενη και ανακυκλοýμενη την εργασιακÞ ανασφÜλεια και επισφÜλεια στους κüλπους του. ΠαρÜλληλα, η αýξηση του επιδüματος ανεργßας και η επÝκταση της επιδüτησης των μακροχρüνια ανÝργων και πÝραν της διετßας με κλιμακοýμενο ýψος επιδüτησης δημιουργεß üρους κοινωνικÞς προστασßας αντλþντας πüρους απü την ψευδεπßγραφη προσωρινÞ απασχüληση ανÝργων στο Δημüσιο.Πρüκειται για μια επιλογÞ που δεν θα σκοπεýει να επαναφÝρει με καλýτερους üρους τα αρνητικÜ στιγματισμÝνα προγρÜμματα κοινωφελοýς εργασßας, αλλÜ θα παραπÝμπει σε πρÜγματι κοινωφελÞ εργασßα, üπου ο απασχολοýμενος δεν θα εßναι ουσιαστικÜ προσωρινÜ επιδοτοýμενος με απασχüληση «ικανοποιητικÞς διÜρκειας» ενüς Ýτους χωρßς συνÝχεια, αλλÜ θα βρßσκεται υπü την εγγýηση των απαραßτητων προûποθÝσεων þστε να παρÝχει παραγωγικü Ýργο που θα συνδÝεται στο σýνολü του με το δημüσιο συμφÝρον.
* Ο Γ. ΚουζÞς διδÜσκει εργασιακÝς σχÝσεις στο ΠÜντειο ΠανεπιστÞμιο
|
