ΝΙΚΟΣ ΞΥΔΑΚΗΣ
Εßναι φορÝς που αναρωτιÝσαι: Μα εßναι δυνατüν η παραγüμενη πολιτικÞ πρÜξη να εßναι τüσο προβλÝψιμα αλυσιτελÞς,τüσο κοινüτοπα ανοýσια; Τüσο επιζÞμια Þ διÜφορη για το κοινü συμφÝρον; Τüσο δειλÞ και αναßσθητη στις μεταβαλλüμενες κοινωνικÝς ανÜγκες; ΕιδικÜ στην παροýσα συγκυρßα ιστορικÞς δυσκολßας.
Το σκÝφτηκα αυτÝς τις μÝρες που μαζß με την αναγγελßα του δεßκτη ανεργßας στο 28%, εßχαμε την αναγγελßα Ýργων αστικοý εξωραúσμοý στην Πανεπιστημßου, προûπολογισμοý 80 εκατ. ευρþ, και την τελικÞ ανÜληψη των δανειακþν υποχρεþσεων του ΜεγÜρου ΜουσικÞς απü το κρÜτος,ýψους 230 εκατ. ευρþ.
Εýλογα αναρωτιÝται ο υπερφορολογοýμενος Þ Üνεργος πολßτης: Αυτü το Ýργο αστικÞς ανÜπλασης φιλοδοξεß να μεταμορφþσει το ιστορικü κÝντρο με συνοπτικÝς διαδικασßες και μηδαμινÞ κοινωνικÞ νομιμοποßηση. Εστω. Ποια ανÜπτυξη üμως θα πυροδοτÞσει στο βομβαρδισμÝνο αθηναúκü κÝντρο, ποια ανακοýφιση θα προσφÝρει στους Üνεργους και τους κατεστραμμÝνους εμπüρους των φαλιρισμÝνων καταστημÜτων; Γνωρßζουμε üτι οι δημüσιες επενδýσεις εßναι Ýνα απü τα βασικÜ εργαλεßα καταπολÝμησης της κρßσης,σýμφωνα με την κεúνσιανÞ προσÝγγιση: δημιουργεßται απασχüληση, κυκλοφορεß χρÞμα, παρÜγεται πλοýτος. ΑλλÜ η πεζοδρüμηση της Πανεπιστημßου και η πολλοστÞ ανÜπλαση της ΚοραÞ και της πολýπαθης Ομüνοιας Þ της πλατεßας Δικαιοσýνης, με ποιον τρüπο θα ζωντανÝψουν τη ρημαγμÝνη Σταδßου και τα Χαυτεßα; ΑναρωτιÝμαι,δεν Ýχω απÜντηση.
ΣκÝφτομαι üμως τι μας Ýλεγαν Αμερικανοß ειδικοß που δοýλεψαν για να ζωντανÝψουν το ερημωμÝνο Ντιτρüιτ, την προσÝγγιση που υιοθÝτησαν: Στις πληγεßσες ζþνες να μη μεßνει κανÝνα ισüγειο Ýρημο, κλειστü, üλα να δοθοýν για χρÞσεις ακüμη και δωρεÜν, να μπουν μÝσα Ýμποροι, βιοτÝχνες, νÝοι, καλλιτÝχνες, να συμβαßνει κÜτι διαρκþς, üλα να κινοýνται, üλα τα φþτα να ανÜβουν, Üνθρωποι να μπαινοβγαßνουν· θα ζωντανÝψουν οι δρüμοι, κατüπιν θα ζωντανÝψουν και οι üροφοι. ΚÜπως Ýτσι ζωντÜνεψαν και οι πληγεßσες γειτονιÝς του Ανατολικοý Βερολßνου, μετÜ την επανÝνωση. Η Αμερικανßδα ειδικüς τα Ýλεγε αυτÜ βλÝποντας τα εκατοντÜδες κλειστÜ μαγαζιÜ στη Σταδßου, στην Πατησßων, στο μαραμÝνο κÝντρο.
Η προγραμματιζüμενη ανÜπλαση της Πανεπιστημßου και της Ομüνοιας θα ανÜψει φωτßτσες ανÜπτυξης και ζωÞς; ΥπÜρχουν μες στη στρατηγικÞ των αναπλαστþν προβλÝψεις και εντοπισμÝνες πρακτικÝς αναζωογüνησης της εμπορικÞς δραστηριüτητας, πÝρα απü τραπεζοκαθßσματα καφενεßων και πßστες για περιπατητÝς; Δεν το γνωρßζω. Γνωρßζουμε πÜντως üτι οι üχθες της Πανεπιστημßου στο μεγαλýτερο μÝρος τους καλýπτονται απü δημüσια κτßρια, που εκ των πραγμÜτων δεν προσελκýουν κüσμο, δεν εßναι εστßες δρÜσεως· μüλις πÝσει το φως, ο πεζüδρομος θα ερημþνει, ßσως πολý περισσüτερο απü σÞμερα. Τα φþτα και η κßνηση Þταν, κατÜ παρÜδοσιν, στη Σταδßου και στα Χαυτεßα.
Δυστυχþς, η κρßση μÜς Ýκανε πιο επιφυλακτικοýς στα μεγÜλα λüγια για μεγÜλα Ýργα. Ιεραρχοýμε διαφορετικÜ τις προτεραιüτητες, ριζικÜ διαφορετικÜ απü την ολυμπιακÞ εποχÞ της υπεραισιοδοξßας και της καταστροφικÞς σπατÜλης. Διüτι, επιπλÝον, τþρα πια ξÝρουμε πþς στÞθηκε τüτε το παραμýθι της ανÜπτυξης: με λατρεßα τσιμÝντου, με διüγκωση των κατασκευαστικþν εταιρειþν, με διασπÜθιση δημüσιων και κοινοτικþν πüρων, με υπερδανεισμü και χρηματιστικοποßηση. Σε Ýργα βιτρßνας χωρßς συνÝργειες ανÜπτυξης, χωρßς προστιθÝμενη αξßα, χωρßς αναπτυξιακÞ πνοÞ.
Το υπερδανεισμÝνο ΜÝγαρο ΜουσικÞς,με δημüσιο χρÞμα και ιδιωτικÞ διοßκηση, που δεν καταφÝρνει να καλýψει οýτε τα λειτουργικÜ του Ýξοδα, εßναι μνημεßο μιας τÝτοιας Üφρονος πολιτικÞς, Ýνα κενοτÜφιο ματαιοδοξßας. Ενα αρκεß. Ας μην το επαναλÜβουμε.
ΠηγÞ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
|
