|
Του Ν. ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*
Η ψεßρα Ýχει βγει στο γιακÜ. ¼ποια πÝτρα κι αν σηκþσεις απü κÜτω κρýβεται μια προστυχιÜ, μια λαμογιÜ. ¼σο πιο δυσþδης εßναι η εκÜστοτε υπüθεση, τüσο πιο βαθιÜ το πολιτικü κατεστημÝνο εßναι βουτηγμÝνο σ’ αυτÞν.
Ουδεßς, πλÝον,εκπλÞσσεται: Τσοχατζüπουλοι, ΜαντÝληδες, ΤσουκÜτοι, «αναψυκτÞρια», «κüτερα»,χρηματιστηριακÝς φοýσκες, δομημÝνα ομüλογα, Βαβýληδες, ΒατοπÝδια, Τομποýλογλου,υποβρýχια που γÝρνουν, γερμανικÝς εταιρεßες που «λαδþνουν» κατÜ το δοκοýν,εξοπλιστικÜ, «λßστες ΛαγκÜρντ», λεηλασßα του δημüσιου χρÞματος.
¸να απßστευτο φαγοπüτι. Σε Ýνα διαρκÝς «Ýκανε Ýνα δωρÜκι στον εαυτü του». Που εξελßσσεται πÜνω στην πλÜτη του ελληνικοý λαοý. Κι üμως κÜθε φορÜ που η μπüχα ξεχειλßζει δεν χÜνουν ευκαιρßα να δþσουν το παρþν κι εκεßνοι οι πρüθυμοι κλüουν, οι Ýτοιμοι να υποδυθοýν üτι... «πÝφτουν απü τα σýννεφα».
Τι υποκρισßα!ΑλÞθεια, δεν τους Ýχει ενημερþσει κανεßς üτι ζουν στη χþρα που η κυβÝρνηση Ýκανε εξωδικαστικü συμβιβασμü με τη «ΖÞμενς»; Εξωδικαστικü συμβιβασμü σýμφωνα με τον οποßο η «ΖÞμενς Ýχει αναλÜβει να χρηματοδοτÞσει πρüγραμμα υπÝρ της...διαφÜνειας. Η «ΖÞμενς»! ¿ρα εßναι να βÜλουν και καμιÜ ΜΚΟ... ναρκαλιευτþν για να «ελÝγξει» τις ΜΚΟ...
ΛÝξεις καθημερινÞς χρÞσης και Ýννοιες αειθαλεßς: «ΛÜδωμα», μßζα, ρουσφÝτι. διαφθορÜ, διαπλοκÞ, ο«γνωστüς», η αδιαφÜνεια, η συναλλαγÞ, η κομπßνα, η διασπÜθιση του δημüσιου χρÞματος, η αξιοποßηση της πολιτικÞς εξουσßας ως εφαλτÞριο ατομικοý πλουτισμοý.
ΑλλÜ: ¼λα αυτÜ εßναι «φυσικÜ φαινüμενα»; Αν Þταν Ýτσι, τüτε θα Ýπρεπε να ασχολοýνται μαζß τους οι ...μετεωρολüγοι. ¼λα αυτÜ εßναι προúüν της «κακÞς ανθρþπινης φýσης»;Τüτε δεν θα ζητοýσαμε τα ρÝστα απü την πολιτικÞ εξουσßα, μα απü τους ψυχολüγους, Üντε και απü μερικοýς ...ψυχιÜτρους.
Προφανþς η σαπßλα που μας περιβÜλει συνιστÜ Ýνα εξüχως πολιτικü ζÞτημα. Που μετÜ απü τüσες απüπειρες... κÜθαρσης, η βρωμιÜ της αποδεικνýεται απεßρως ανθεκτικüτερη απü üλες μαζß τις διακηρýξεις περß «εξυγßανσης». Που οφεßλεται, επομÝνως, αυτÞ η διαχρονικüτητα του προβλÞματος αν üχι στο γεγονüς üτι η ρßζα του προβλÞματος(Üρα και της λýσης του) ξεκινÜει απü τα σπÜργανα του πολιτικο-οικονομικοý συστÞματος, των δομþν του, της λειτουργßας του;
Ο φαýλος κýκλος της διαφθορÜς – ü,τι κι αν λÝνε οι «αντιδογματικοß» και «ανοιχτüμυαλοι»εξορκιστÝς τÝτοιων αναλýσεων - Ýχει Ýνα βασικü προστÜτη, τροφοδüτη, «νονü»:Εßναι η ταξικÞ διÜρθρωση του συστÞματος της «ελεýθερης αγορÜς». Εκεß γεννιÝται και αναπαρÜγεται ο φαýλος κýκλος της διαφθορÜς. Μιας και, τελικÜ, η πολιτικÞ διαφθορÜ, η πολιτικÞ της διαφθορÜς, και η διαφθορÜ της πολιτικÞς, δεν αποτελοýν παρÜ Ýκφραση (και αποτÝλεσμα) της καταχρηστικÞς Üσκησης εξουσßας εκ μÝρους του ισχυροý εις βÜρος του αδýναμου.
ΘεμÝλιος λßθος αυτοý του συστÞματος, που οι διαχειριστÝς του Ýχουν καθßσει πÜνω στο σβÝρκο της κοινωνßας, εßναι η εκμετÜλλευση ανθρþπου απü Üνθρωπο. Απü κει ξεκινÜνε üλα τα υπüλοιπα, τα απüβλητα, τα παρÜγωγα: «Ο σκοπüς αγιÜζει τα μÝσα»,το «δοýναι και λαβεßν», το «κλÝψε για να Ýχεις», ο «μπÜρμπας στην Κορþνη»,το «μÝσο»,οι «Üκρες»στους «υψηλÜ ιστÜμενους». ΑυτÜ εßναι τα «δüγματα» της πολιτικÞς, οικονομικÞς και κοινωνικÞς λειτουργßας του συστÞματüς τους.
Στο διεφθαρμÝνο τους σýστημα δεν Ýπαψε ποτÝ «το ψÜρι (να) βρωμÜει απü το κεφÜλι». ΑλλÜ φυσικÜ, üσο πιο διεφθαρμÝνος εßσαι, τüσο περισσüτερο Ýχεις ανÜγκη για «συνενüχους» και «συνυπεýθυνους».¼σο περισσüτερο αφÞνεις νηστικοýς τους πολλοýς, τüσο περισσüτερο διατεßνεσαι üτι «üλοι μαζß τα φÜγαμε»...
Ως εκ τοýτουπροσπαθεßς να «λαδþνεις» το σýστημα μÝχρι το τελευταßο του γρανÜζι και να«νομιμοποιÞσεις» την αθλιüτητÜ σου με την κλασικÞ συνταγÞ: ΔιαχÝοντας σε üλη την κοινωνßα το φαινüμενο της διαφθορÜς. ΤαξικÜ πÜντα: Στα «ανþτερα κλιμÜκια»,η διαφθορÜ (üταν δεν εßναι θεσμοθετημÝνη με νüμους και χοτζÝτια) εμφανßζεται με μαýρες συναλλαγÝς κÜτω απü τραπÝζια στρωμÝνα με χαβιÜρια. Στο επßπεδο του «κοσμÜκη»εκδηλþνεται με το «φακελÜκι».
ΔεδομÝνου üτι η διαφθορÜ δεν μπορεß να κρυφτεß οι εναλλασσüμενοι στον κυβερνητικü θþκο Þταν ανÝκαθεν αναγκασμÝνοι να την ομολογοýν, αλλÜ, ταυτüχρονα, να αγκομαχοýν να την ερμηνεýσουν με βολικü, για την ιδεολογßα, την κοσμοθεωρßα και, εν τÝλει, το πολιτικü τους σýστημα, τρüπο: Δε φταßει το κοινωνικο-πολιτικü μας σýστημα,λÝνε. Φταßει η «αδυναμßα» του κρÜτους, η κομματοκρατßα, οι ελεγκτικοß μηχανισμοß...
ΠÝραν του üτι üλα τα παραπÜνω εßναι πλευρÝς εκεßνου ακριβþς που προσπαθοýν να αθωþσουν,δηλαδÞ, του κοινωνικο-πολιτικοý τους συστÞματος, εßναι και αστεßο να καμþνονται üτι μÝρος της «δουλειÜς» τους εßναι η πÜταξη της διαφθορÜς. Η «δουλειÜ» τους εßναι Üλλη:
- Να δßνουν «θαλασσοδÜνεια» στους κεφαλαιοκρÜτες.
- Να ξεπουλÜνε τη δημüσια περιουσßα.
- Να κÜνουν πλÜτες στη φοροδιαφυγÞ και στην αισχροκÝρδεια.
- Να τÜζουν διορισμοýς σε «ωφελοýμενους» των 300 ευρþ!
- Να «μοιρÜζουν» Ýργα. Ν
- Να κατανÝμουν την «πßτα».
- Να κÜνουν «κολεγιÝς» με τους ισχυροýς και να διαμορφþνουν, αντικειμενικÜ, το εýφορο Ýδαφος για τα κÜθε λογÞς «μπουμποýκια» και «λαμüγια».
¸τσι «δουλεýει» το σýστημα. ΑνεξαρτÞτως ποιος ταγüς το υπηρετεß, ανεξÜρτητα ποιο κüμμα το διαχειρßζεται. Κι üταν, απü καιρü σε καιρü, μÝσα στο «γενικü χαμü» σπÜσει κανÝνα απüστημα, αρχßζει το πανηγýρι! Με εναλλασσüμενους ρüλους:
¼ταν κυβερνοýσαν οι ΒÝνετοι Þταν οι ΠρÜσινοι που τους κατÞγγειλαν για τις «ακαθαρσßες». Κι üταν κυβερνοýσαν οι ΠρÜσινοι Þταν οι ΒÝνετοι που το Ýπαιζαν «τιμωροß» και«εισαγγελεßς». Τþρα που κυβερνÜνε μαζß, μαζß αλληλοκαταγγÝλλονται, αλλÜ και μαζß τα κουκουλþνουν για να παραστÞσουν τους «αδιÜφθορους»!
Το Ýργοπαßζεται συνÞθως προεκλογικÜ και κρατÜει απü μερικÝς βδομÜδες μÝχρι μερικοýς μÞνες. ΚατÜ τη διÜρκειÜ του, üλοι οι εμπλεκüμενοι στην παρÜσταση, διþκτες και διωκüμενοι, κυβερνþντες και πρþην κυβερνþντες, εργολÜβοι της αρπαγÞς και«παπαγαλÜκια», ευυπüληπτοι ταγοß και «αρπαχτικÜ», εμφανßζονται να δηλþνουν: «Το μαχαßρι θα φτÜσει στο κüκαλο»!
ΒÝβαια, το μüνο μαχαßρι που βλÝπει ο λαüς εßναι εκεßνο της ρÞσης που λÝει: «¼ποιος Ýχει μαχαßρι, τρþει πεπüνι»! ΕπομÝνως, το θÝμα (που δεν μπορεß να παραπÝμπεται στην «ΔευτÝρα Παρουσßα») εßναι να αλλÜξει χÝρια το«μαχαßρι». ΤουτÝστιν: η εξουσßα. Κι απü την ιδιοκτησßα των σφετεριστþν, το «μαχαßρι», η εξουσßα, να περÜσει στα χÝρια του λαοý. Ενüς λαοý προδομÝνου, λεηλατημÝνου, πτωχευμÝνου, που βλÝπει – οι σφετεριστÝς και οι κολαοýζοι τους - να του ρημÜζουν τον «κÞπο» που με ιδρþτα και αßμα καλλιεργεß.
Να αλλÜξει χÝρια το «μαχαßρι»! Τι πιο ηθικü απü αυτü! Γιατß, τελικÜ, η ηθικÞ στην πολιτικÞ δεν Þταν και δεν θα εßναι ποτÝ μÝγεθος ανεξÜρτητο απü την πολιτικÞ ηθικÞ που το βασικü προσδιοριστικü της στοιχεßο εßναι τοýτο: Το εßδος των συμφερüντων που η εκÜστοτε πολιτικÞ υπηρετεß. ¶λλη ηθικÞ παρÜγεται απü την πολιτικÞ που υπηρετεß τα συμφÝροντα του λαοý κι Üλλη ηθικÞ απü την πολιτικÞ που υπηρετεß τα συμφÝροντα εκεßνων που κÜθονται πÜνω στο σβÝρκο του λαοý.
*Δημοσιεýθηκε στο "enikos.gr"
|
