Συνέντευξη του Σάββα Ρομπόλη* στον Ανδρέα Πετρόπουλο

* Το ΙΝΕ θεωρεί έτος μηδέν για το ασφαλιστικό το 2015. Με δεδομένο το εκρηκτικό πρόβλημα ρευστότητας που αντιμετωπίζουν τα Ταμεία, η μείωση των εισφορών τι αποτελέσματα θα επιφέρει;

Πράγματι το2016 το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης στην Ελλάδα, για να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του, θα πρέπει εκτός από τα έσοδα που θα έχει από εισφορές εργαζομένων, εργοδοτών και κρατικές επιχορηγήσεις, να εξασφαλίσει επιπρόσθετα950 εκατ. ευρώ. Το ποσό αυτό αυξάνεται το 2017 στα επίπεδα των 1,88 δισ. ευρώ,το 2018 στα επίπεδα των 2,14 δισ. ευρώ, το 2019 στα επίπεδα των 2,40 δισ. ευρώ,το 2020 2,67 δισ. ευρώ και εξελίσσεται σταδιακά αυξανόμενο τις επόμενες δύο δεκαετίες.

Έτσι, με αυτά τα δεδομένα η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών εργαζομένων και εργοδοτών κατά3,9% επιπλέον της μείωσης 1,4% των εργοδοτικών εισφορών αποστερεί το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης από έσοδα τουλάχιστον της τάξης του 1 δισ. ευρώ τον χρόνο,επηρεάζοντας αρνητικά το ελάχιστο αποθεματικό κεφάλαιο ή το σημερινό επίπεδο των συντάξεων εάν δεν εξασφαλιστούν βραχυπρόθεσμα και μεσο-μακροπρόθεσμα οι αναγκαίοι πόροι.

* Μπορεί ένα μέρος του νέου ελλείμματος στα ταμεία να καλυφθεί από αύξηση της απασχόλησης όπως ισχυρίζεται το υπουργείο Εργασίας;

Θεωρητικά ένα μέρος του νέου προκαλούμενου ελλείμματος μπορεί να καλυφθεί από την αύξηση της απασχόλησης. Όμως, σε ποσοτικούς και συγκεκριμένους όρους, η κάλυψη του 1 δισ.ευρώ τον χρόνο προϋποθέτει αύξηση της απασχόλησης τουλάχιστον κατά 300.000άτομα. Η παρατήρηση αυτή σημαίνει ότι, εάν για παράδειγμα το 2015 στη χώρα μας η αύξηση του ΑΕΠ θα είναι 1,5%, η προκαλούμενη αύξηση της απασχόλησης θα είναι22.000 νέες θέσεις εργασίας και τα επιπλέον έσοδα της κοινωνικής ασφάλισης από εισφορές εργαζομένων και εργοδοτών θα είναι 66 εκατ. ευρώ, ποσό ελάχιστο σε σχέση με αυτό του προκαλούμενου ελλείμματος. Κατά συνέπεια το νέο προκαλούμενο έλλειμμα θα πρέπει να καλυφθεί από νέους πρόσθετους πόρους.

* Θεωρείτε ότι συνολικά οι νέες παρεμβάσεις στην αγορά εργασίας μπορούν να οδηγήσουν σε περιορισμό ή συγκράτηση της ανεργίας (που την εκτιμάτε στο 29% - 30% για το2014;)

Καταρχήν απαιτείται να σημειωθεί ότι οι νέες παρεμβάσεις στην αγορά εργασίας για την απασχόληση κυριαρχούνται από πολιτικές επιδοτούμενης απασχόλησης και από πολιτικές αύξησης της εκ περιτροπής εργασίας, της μερικής, της προσωρινής και εποχικής απασχόλησης. Σήμερα στην Ελλάδα δύο στους πέντε εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα απασχολούνται με τις προαναφερόμενες ευέλικτες μορφές απασχόλησης.

Ως εκ τούτου,ενώ η πρόβλεψή μας για το επίπεδο της ανεργίας το 2014 είναι ότι θα κινηθεί μεταξύ του 29%-30% (29,5%), λόγω των προαναφερόμενων παρεμβάσεων των ευέλικτων πολιτικών απασχόλησης εκτιμούμε ότι από 27,5% το 2013 θα αυξηθεί στο 28,5% το2014. Με άλλα λόγια οι πολιτικές ευελιξίας της εργασίας και ευελιξίας των μισθών αποδεικνύεται ότι δεν αντιμετωπίζουν την ανεργία με την δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, αλλά ανακυκλώνουν στη διάρκεια του έτους τους ανέργους με μορφές μερικής και προσωρινής απασχόλησης.

*Ο Σάββας Ρομπόλης είναι καθηγητής-επιστημονικός διευθυντής ΙΝΕ/ΓΣΕΕ

Πηγή: ΑΥΓΗ