Του ΑΝ.ΤΑΡΠΑΓΚΟΥ
ΥΛΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ Η ΕΥΧΟΛΟΓΙΑ ;
Τερματισμüς των πολιτικþν λιτüτητας,ευρωπαúκÞ διÜσκεψη για το χρÝος, προκειμÝνου να υπÜρξει ριζικÞ απομεßωσÞ του,χορÞγηση πüρων ενüς νÝου Σχεδßου ΜÜρσαλ για την τροφοδüτηση μιας αναπτυξιακÞς πολιτικÞς του τýπου του New Deal. Αυτü εμφανßζεται ως το θεμελιακü τρßπτυχο üπως εκτßθεται απü τον επικεφαλÞς του ΣΥΡΙΖΑ με την ομιλßα του στο πρüσφατο συνÝδριο του Ευρωπαúκοý ΙδρýματοςAmbrosetti. Ποιος Üλλωστε θα διαφωνοýσε σε μια πολιτικÞ που επιδιþκει να θÝσει τÝρμα στη λιτüτητα, να διαγρÜψει το μεγαλýτερο τουλÜχιστον μÝρος του δημüσιου χρÝους, να εξασφαλßσει ευρωπαúκÜ κονδýλια για την δρομολüγηση μιας αναπτυξιακÞς ανÜταξης της ελληνικÞς οικονομßας ; Το κýριο üμως ζÞτημα που ανακýπτει ευθýς εξαρχÞς εßναι üτι αυτοß οι προσανατολισμοß προτεßνεται να υιοθετηθοýν απü τα üργανα της ΕυρωπαúκÞς ¸νωσης και της Ευρωζþνης, απü τα ισχυρÜ τραπεζικÜ και οικονομικÜ κÝντρα του ευρωπαúκοý πυρÞνα.
¼ταν εκπροσωπεßς Ýναν αριστερü πολιτικü σχηματισμü, που Ýχει μÜλιστα την εκλογικÞ επικýρωση ευρÝων λαúκþν και εργατικþν στρωμÜτων, και ο οποßος Ýχει καταστατικÜ δεσμευτεß για την κατÜργηση των μνημονßων (δηλαδÞ των εκατοντÜδων εφαρμοστικþν τους νüμων), για την διαγραφÞ του χρÝους και την Üμεση παýση πληρωμþν των τοκοχρεωλυσßων (εφüσον η ανÜπτυξη σημειþνει αρνητικÝς επιδüσεις), για την τροφοδüτηση μιας ισχυρÞς οικονομικÞς ανÜπτυξης ικανÞς να ικανοποιÞσει τις απαιτÞσεις μιας κοινωνικÞς πολιτικÞς, οφεßλεις εκ των πραγμÜτων, εφüσον προσεγγßζεις προς την κατÜκτηση της πολιτικÞς διακυβÝρνησης, να μιλÜς με üρους υλικοýς και συγκεκριμÝνους, και üχι διαφυγÞς σε «φαντασιακοý τýπου προτÜσεις».
ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΤΗΣ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ
Και για πÜρουμε τα πρÜγματα με τη σειρÜ τους : Απü ποý και ως ποý η κατÜργηση της λιτüτητας απαιτεß την Ýγκριση και συμφωνßα των ευρωπαúκþν διαχειριστικþν κÝντρων, εφüσον εσý επιδιþκεις να σχηματßσεις κυβÝρνηση της ΑριστερÜς, στον ελληνικü κοινωνικü σχηματισμü, και Üρα εσý αυτοτελþς παßρνεις τα αναγκαßα μÝτρα για να θÝσεις τÝρμα στις μνημονιακÝς πολιτικÝς λιτüτητας. Τα ευρωπαúκÜ και διεθνÞ χρηματοπιστωτικÜ κÝντρα εßναι αυτÜ που Ýχουν εκπονÞσει και εφαρμüζουν τα προγρÜμματα λιτüτητας, απü κοινοý με την ελληνικÞ αστικÞ τÜξη, και δεν Ýχουν καμßα απολýτως πρüθεση να διαφοροποιÞσουν αυτÞ την πολιτικÞ.¶λλωστε αυτÞ η πολιτικÞ δεν Ýχει αποτýχει γιατß στερεßται αναπτυξιακþν αποτελεσμÜτων, αλλÜ απεναντßας εßναι Üκρως επιτυχημÝνη γιατß Ýχει επιφÝρει μια τεραστßων διαστÜσεων μεταφορÜ εισοδÞματος απü τις λαúκÝς τÜξεις στις επιχειρηματικÝς δυνÜμεις της αστικÞς ταξικÞς κυριαρχßας, του επιπÝδου μÜλιστα των 60 δισεκατ. ευρþ στην τελευταßα εξαετßα της κρßσης, κατÜ τις εκτιμÞσεις αριστερþν οικονομολüγων.
ΚατÜ συνÝπεια μια πολιτικÞ ανακοπÞς της λιτüτητας στην χþρα, με την αποκλειστικÞ ευθýνη μιας αριστερÞς λαúκÞς διακυβÝρνησης, απαιτεß, με βÜση τις μÝχρι σÞμερα πολιτικÝς δεσμεýσεις του ΣΥΡΙΖΑ :Αφενüς την πλÞρη αποκατÜσταση μισθþν και συντÜξεων στα επßπεδα πριν την Ýναρξη εφαρμογÞς των μνημονιακþν πολιτικþν (κατÜργηση εφαρμοστικþν νüμων συνεχοýς μεßωσÞς τους).– ΑφετÝρου την κοινωνικοποßηση της πρüσθετης καπιταλιστικÞς κερδοφορßας των 60 δισεκατ. ευρþ που αποκüμισε το επιχειρηματικü κεφÜλαιο απü την ακραßα νεοφιλελεýθερη διαχεßριση,και χρησιμοποßηση αυτþν των πüρων για την στÞριξη του συστÞματος κοινωνικÞς ασφÜλισης, την τροφοδüτηση του ΠρογρÜμματος Δημοσßων Επενδýσεων, την αναβÜθμιση των υπηρεσιþν υγεßας και παιδεßας κλπ. Οι τελευταßες εξαγγελßες για την εγγýηση του κατþτατου μισθοý, της κατþτατης σýνταξης και του επιδüματος ανεργßας (που αφοροýν εξαιρετικÜ μικρü μÝρος των εργαζομÝνων, συνταξιοýχων και ανÝργων),ουδüλως ανταποκρßνεται στην αποκατÜσταση μισθþν , συντÜξεων και επιδομÜτων ανεργßας της τερÜστιας πλειοψηφßας του εργαζüμενου λαοý, οýτε προφανþς στην δÞμευση αυτÞς της πρüσθετης κερδοφορßας των επιχειρÞσεων για την χρηματοδüτηση της αναγκαßας κοινωνικÞς πολιτικÞς.
ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
Απü την Üλλη πλευρÜ πþς εßναι δυνατü κανεßς να προσδοκÜ την διευθÝτηση – μεßωση του υπÝρογκου δημüσιου χρÝους απü μια ευρωπαúκÞ διÜσκεψη του τýπου του Λονδßνου του 1953, πρÜγμα που τüτε Ýγινε γιατß εξυπηρετοýσε ευθÝως τα συμφÝροντα του αμερικανικοý ιμπεριαλισμοý και των ευρωπαßων συμμÜχων. ΣυγκεκριμÝνα το γερμανικü χρÝος, εξ αιτßας της πολεμικÞς καταστροφÞς, διαγρÜφηκε στο μεγαλýτερο μÝρος του, για τρεις πολý συγκεκριμÝνους λüγους : Την αναγκαιüτητα οικονομικÞς στÞριξης της ΔυτικÞς Γερμανßας ως αναχþματος απÝναντι στην ισχý του ανατολικοý πολιτικοý συνασπισμοý. – Το γεγονüς üτι η γερμανικÞ βιομηχανßα εßχε την δυνατüτητα ταχεßας ανÜκαμψης λüγω του ιστορικοý δυναμισμοý και της τεχνολογικÞς της επÜρκειας. – Τον κßνδυνο δρομολüγησης ανεξÝλεγκτων κοινωνικþν προσανατολισμþν, στο βαθμü που διατηροýνταν η εξαθλßωση που προκÜλεσε ο Δεýτερος Παγκüσμιος Πüλεμος στην ßδια τη ναζιστικÞ Γερμανßα. Στην προκειμÝνη περßπτωση της ελληνικÞς οικονομßας δεν συντρÝχει κανÝνας απü αυτοýς τους λüγους, που θα οδηγοýσε τις κυρßαρχες δυνÜμεις της ευρωπαúκÞς οικονομßας να προχωρÞσουν σε μια αντßστοιχη με την γερμανικÞ διευθÝτηση του δημüσιου χρÝους.
Σε αντßθεση με μια τÝτοιου εßδους ευρωπαúκÞ διÜσκεψη για το χρÝος, της οποßας η πραγματοποßηση εναπüκειται στην «καλÞ προαßρεση» των χωρþν του ευρωπαúκοý πυρÞνα (Γερμανßα, Γαλλßα κλπ.) και των χρηματοπιστωτικþν τους ιδρυμÜτων, η απαλλαγÞ απü τον βρüγχο του δημüσιου χρÝους και της ετÞσιας πληρωμÞς των τüκων δεν μπορεß να προÝλθει παρÜ απü την μονομερÞ πολιτικÞ βοýληση της κυβÝρνησης της ΑριστερÜς, με την ρητÞ σýμφωνη γνþμη της εργαζüμενης κοινωνικÞς πλειοψηφßας.¶λλωστε, αυτü το χρÝος Ýχει κριθεß απü üλες τις πλευρÝς του ΣΥΡΙΖΑ και του αριστεροý κινÞματος ως «ταξικü»,εφüσον προÝρχεται τüσο απü την φορολογικÞ ασυλßα των κερδοφüρων επιχειρÞσεων στις προηγοýμενες δεκαετßες, üσο και απü τις επιδοτÞσεις αυτþν των επιχειρÞσεων απü τον κρατικü προûπολογισμü.
Η ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΝΑΚΑΜΨΗΣ
ΤÝλος, η αναμονÞ της χορÞγησης Üτοκων οικονομικþν πüρων με üρους μαζικοýς απü τα ευρωπαúκÜ χρηματιστικÜ και πολιτικÜ κÝντρα, προκειμÝνου να ανακÜμψει η κατεστραμμÝνη ελληνικÞ οικονομßα(με την παρÝμβαση της ΕΤΕΠ και της ΕΚΤ), τοποθετεßται εκ του ασφαλοýς στη σφαßρα της «επιστημονικÞς φαντασßας». Κι’ αυτü γιατß τα κυρßαρχα ευρωπαúκÜ κÝντρα, απü κοινοý με την αστικÞ τÜξη της χþρας, εßναι αυτÜ ακριβþς που δια μÝσου των εκκαθαριστικþν λειτουργιþν της κρßσης υπερσυσσþρευσης και των συνεχþν μνημονßων, Ýχουν προκαλÝσει το μαζικü κλεßσιμο εκατοντÜδων ελληνικþν επιχειρÞσεων, προκειμÝνου να περισþσουν την κλονιζüμενη κερδοφορßα των μεγÜλων επιχειρηματικþν ομßλων, προκαλþντας την παραγωγικÞ καταστροφÞ. ΑυτÞ μακρÜν του να αντιπροσωπεýει «μοιραßο γεγονüς», Þταν η αναγκαßα προûπüθεση τüσο για την πειθÜρχηση και την διÜλυση της εργατικÞς τÜξης (εκτßναξη της ανεργßας στο 28%του συνολικοý εργατικοý δυναμικοý), üσο και για την απαλλαγÞ του ελληνικοý καπιταλισμοý απü τα επιχειρηματικÜ τμÞματα που απÝδιδαν ζημιογüνα αποτελÝσματα και αρνητικÞ απüδοση των κεφαλαßων τους.
Συνεπþς οýτε πρüσθετοι πüροι χρηματοδüτησης τýπου ενüς νÝου Σχεδßου ΜÜρσαλ πρüκειται να συρρεýσουν στην ελληνικÞ οικονομßα, αλλÜ οýτε και η οικονομικÞ ανÜταξη της ελληνικÞς οικονομßας μπορεß να επιτευχθεß με τις εκκλÞσεις «συστρÜτευσης» του βιομηχανικοý και επιχειρηματικοý κεφαλαßου,εφüσον αυτü ευθýνεται για την μαζικÞ εκκαθÜριση παραγωγικþν μονÜδων, για την επεξεργασßα και εφαρμογÞ των μνημονßων, για την μακρüχρονη επενδυτικÞ αποχÞ.Μüνον ρηξικÝλευθες πολιτικÝς που θÝτουν στο επßκεντρü τους την στρατηγικÞ της κοινωνικοποßησης και του δραστικοý εργατικοý ελÝγχου εßναι σε θÝση να βÜλλουν εκ νÝου σε κßνηση την παραγωγικÞ μηχανÞ, να λειτουργÞσουν τις επιχειρÞσεις που Ýχουν κλεßσει Þ Ýχουν ιδιωτικοποιηθεß, να συνδρÜμουν δραστικÜ στην αντιμετþπιση της υπερμεγÝθους ανεργßας.
|
