Περισσότερο φτωχοί λιγότερο εργαζόμενοι

«Την ώρα που η κρίση στην απασχόληση επισπεύδει το θάνατο του 40ωρου και κανείς δεν μπορεί να προδιαγράψει ποιος θα είναι και πώς θα καταμετράται ο συμβατικός χρόνος εργασίας μετά την ανάκαμψη, η υποστήριξη του μέτρου και από τη Διεθνή Οργάνωση επιβεβαιώνει ότι σε λίγο τίποτε δεν θα θυμίζει το 2007. Ο χρόνος εργασίας χάνει όλο και περισσότερο τη διάσταση του «ημερήσιου» ή του εβδομαδιαίου και τείνει να γίνει περισσότερο μια «τράπεζα ωρών εργασίας» ή στην καλύτερη περίπτωση ένα άθροισμα εβδομάδων εργασίας. Σύμφωνα με τα επίσημα ντοκουμέντα και τις συζητήσεις που διοργανώνονται αυτές τις ημέρες στην έδρα της ΔΟΕ στη Γενεύη, στο πλαίσιο της 93 Διεθνούς διάσκεψης εργασίας που ξεκίνησε στις 3 Ιουνίου και ολοκληρώνεται στις 19 του μήνα, η συνταγή περιέχει δοσολογίες των εξής τριών «φαρμάκων»: λιγότερες ώρες εργασίας με μείωση αποδοχών, μερική ανεργία (αντί της μερικής απασχόλησης) και κατάρτιση…» αναφέρει δημοσίευμα της χθεσινής (14/6/2009) ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Oλόκληρο το δημοσίευμα:

Περισσότερο φτωχοί λιγότερο εργαζόμενοι

Της Χριστίνας Kοψίνη

Στη «συνταγή» της μείωσης του χρόνου εργασίας με περικοπές των αποδοχών, προσχώρησε και η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας (ΔΟΕ). Προηγήθηκαν οι ευρωπαϊκές οργανώσεις εργοδοτών, η ευρωπαϊκή ΟΚΕ, η συνομοσπονδία των ευρωπαϊκών συνδικάτων (ΣΕΣ) και τα προγράμματα πρακτικής των επιχειρήσεων σε ΗΠΑ, Καναδά, και Ευρώπη. Χώρες όπως η Κορέα, η Ολλανδία, η Ελβετία, το Βέλγιο, η Τσεχία, η Ουρουγουάη, η Σλοβακία και η Σλοβενία, αναφέρονται από τη ΔΟΕ ως πρότυπες στη εφαρμογή τής περικοπής χρόνου εργασίας με στόχο την ανακοπή των απολύσεων.

Την ώρα που η κρίση στην απασχόληση επισπεύδει το θάνατο του 40ωρου και κανείς δεν μπορεί να προδιαγράψει ποιος θα είναι και πώς θα καταμετράται ο συμβατικός χρόνος εργασίας μετά την ανάκαμψη, η υποστήριξη του μέτρου και από τη Διεθνή Οργάνωση επιβεβαιώνει ότι σε λίγο τίποτε δεν θα θυμίζει το 2007. Ο χρόνος εργασίας χάνει όλο και περισσότερο τη διάσταση του «ημερήσιου» ή του εβδομαδιαίου και τείνει να γίνει περισσότερο μια «τράπεζα ωρών εργασίας» ή στην καλύτερη περίπτωση ένα άθροισμα εβδομάδων εργασίας. Σύμφωνα με τα επίσημα ντοκουμέντα και τις συζητήσεις που διοργανώνονται αυτές τις ημέρες στην έδρα της ΔΟΕ στη Γενεύη, στο πλαίσιο της 93 Διεθνούς διάσκεψης εργασίας που ξεκίνησε στις 3 Ιουνίου και ολοκληρώνεται στις 19 του μήνα, η συνταγή περιέχει δοσολογίες των εξής τριών «φαρμάκων»: λιγότερες ώρες εργασίας με μείωση αποδοχών, μερική ανεργία (αντί της μερικής απασχόλησης) και κατάρτιση.

Υπό την απειλή μιας παρατεταμένης αύξησης της ανεργίας για έως και 8 χρόνια -όπως, άλλωστε, προειδοποίησε στην εναρκτήρια ομιλία του και ο γενικός διευθυντής του Οργανισμού, κ. Juan Somavia- η στρατηγική για τη διατήρηση των θέσεων εργασίας κατά τη διάρκεια της «παγκόσμιας κρίσης απασχόλησης» περνάει και μέσα από τον επιμερισμό του εργάσιμου χρόνου. Η σύλληψη της έννοιας του επιμερισμένου χρόνου ή της μείωσης του εμπεριέχονται στη Διεθνή Σύμβαση του '36. Δηλαδή στη Σύμβαση με την οποία υιοθετήθηκε και το 40ωρο στον απόηχο της μεγάλης ύφεσης του 1929. Για τις καλύτερες πρακτικές του μέτρου η ΔΟΕ παραπέμπει, στη Γαλλία, την Ιαπωνία, τον Καναδά και φυσικά τη Γερμανία.

Σύμφωνα με το σχέδιο της γαλλικής κυβέρνησης στο οποίο, αναμένεται να αναφερθεί αύριο από το βήμα της Διάσκεψης και ο πρόεδρος Ν. Σαρκοζί, οι υποχρεωτικές άδειες δεν επιτρέπεται να υπερβούν τις 1.000 ώρες στις περισσότερο ευάλωτες βιομηχανίες της χώρας. Στον Καναδά, το αντίστοιχο πρόγραμμα ισχύει μέχρι τον Απρίλιο του 2010 δεν μπορεί να υπερβεί τις 52 εβδομάδες. Στη Γερμανία η μείωση μπορεί να διαρκέσει από 12 έως και 24 μήνες. Σε ορισμένες περιπτώσεις η μείωση των ωρών εργασίας κατά 20% οδηγεί σε ανάλογη μείωση αποδοχών κατά 20%. Αλλού οι επιχειρήσεις που σχεδιάζουν να απολύσουν το 20% του προσωπικού συμφωνούν με τις συνδικαλιστικές οργανώσεις να ανταλλάξουν αυτήν την ανεπιθύμητη απόφαση με την περικοπή 20% των μισθών. Και είναι μόνον η αρχή.