«Η εργατικÞ τÜξη της χþρας μας, εδþ και 20 χρüνια, βρßσκεται αντιμÝτωπη με τη σφοδρüτερη επßθεση στα δικαιþματÜ της και κυρßως στο δικαßωμα για πλÞρη, ουσιαστικÞ και ποιοτικÞ εργασßα. Οι εργασιακÝς σχÝσεις βρßσκονται σÞμερα κυριολεκτικÜ στο μÜτι του κυκλþνα. Επßμονη και συστηματικÞ εßναι η προσπÜθεια της ΕυρωπαúκÞς ¸νωσης, των κρατþν μελþν της και των Διεθνþν καπιταλιστικþν Οργανισμþν (κυρßως του ΔΝΤ και του ΟΟΣΑ), να προωθÞσουν την «απορýθμιση» της αγορÜς εργασßας και την πλÞρη αποδιÜρθρωση των εργασιακþν σχÝσεων…» αναφÝρει επßκαιρη επερþτηση βουλευτþν ΣΥΡΙΖΑ, που μας στÜλθηκε με e mail, με θÝμα: «Η καταστροφÞ των εργασιακþν σχÝσεων και ο κüσμος της εργασιακÞς επισφÜλειας στον δημüσιο και ιδιωτικü τομÝα» και συνεχßζει
«…Κομβικü σημεßο στην πορεßα αυτÞ, υπÞρξε η περßφημη ΛευκÞ Βßβλος του Ντελüρ για την ανÜπτυξη, την ανταγωνιστικüτητα και την απασχüληση, που σηματοδüτησε τη μεγαλýτερη επßθεση στα εργασιακÜ και κοινωνικÜ δικαιþματα της εργατικÞς τÜξης στη διÜρκεια ενüς ολüκληρου αιþνα.
ΜÝχρι και σÞμερα, η ΛευκÞ Βßβλος του κ. Ντελüρ (1-11-1993), αποτελεß το Α και το Ω της οικονομικÞς και κοινωνικÞς πολιτικÞς της ΕυρωπαúκÞς ¸νωσης και των κρατþν-μελþν, σ' ü,τι αφορÜ στην απασχüληση. ¼λες οι Σýνοδοι ΚορυφÞς, απü το 1994 μÝχρι σÞμερα και με ιδιαßτερη Ýμφαση αυτÞ της Λισσαβüνας του Ýτους 2000 (στρατηγικÞ της Λισσαβüνας), Ýχουν θÝσει ως στüχους και Ýχουν προωθÞσει σε μεγÜλο βαθμü:
- τη μεßωση του λεγüμενου μη μισθολογικοý κüστους εργασßας, που αφορÜ τις εισφορÝς στην κοινωνικÞ ασφÜλιση και συνεπÜγεται δραματικÝς συνÝπειες για τα ΑσφαλιστικÜ Ταμεßα και τα ασφαλιστικÜ δικαιþματα των εργαζομÝνων και των συνταξιοýχων.
- τη γενßκευση της μερικÞς απασχüλησης και των ελαστικþν μορφþν απασχüλησης.
- την προþθηση διÜφορων Üτυπων μορφþν απασχüλησης, με εργαζüμενους χωρßς συλλογικÞ Ýκφραση και με Üγνωστα τα βασικÜ δικαιþματα της εξαρτημÝνης εργασßας (συλλογικÝς συμβÜσεις, δþρα, Üδειες, ασφÜλιση, ωρÜριο κλπ).
- την προþθηση της γεωγραφικÞς και κλαδικÞς κινητικüτητας του εργατικοý δυναμικοý….»
Και αφοý αναλýει το νομοθετικü πλαßσιο που Ýχουν διαμορφþσει οι κυβερνλησεις τα τελευταßα χρüνια, καταλÞγει:
«Ερωτþνται οι αρμüδιοι Υπουργοß:
1) Εßναι στις προτεραιüτητες της κυβερνητικÞς πολιτικÞς η κατÜργηση üλων των ελαστικþν, μερικþν και Üτυπων μορφþν εργασßας και η αντικατÜστασÞ τους απü σχÝσεις αξιοπρεποýς και πλÞρους απασχüλησης στον δημüσιο και ιδιωτικü τομÝα της οικονομßας; Πüτε θα μπει Ýνα τÝλος στην επισφÜλεια και θα εξασφαλιστεß πλÞρης και ποιοτικÞ εργασßα για üλους;….
…..6) Γιατß δεν καταργοýνται οι υπεργολαβßες στον δημüσιο τομÝα (καθαρßστριες, φýλακες σχολεßων κλπ) και δεν καλýπτονται οι ανÜγκες με τη μονιμοποßηση του Þδη εργαζüμενου προσωπικοý και νÝες προσλÞψεις μüνιμου προσωπικοý;
7) Θα προχωρÞσετε στην κατÜργηση του ΠΔ 164/04; Εßναι στις προθÝσεις σας να μπει οριστικü τÝλος στην ομηρßα των συμβασιοýχων με τη μονιμοποßηση üσων καλýπτουν πÜγιες και διαρκεßς ανÜγκες;…».
«Η flexicurity εßναι το αντικεßμενο μιας ευρεßας συζÞτησης κατÜ την τελευταßα, κυρßως δεκαετßα, αναφορικÜ με τον τρüπο λειτουργßας της ευελιξßας στην αγορÜ εργασßας. Βεβαßως, οι οπαδοß της ευελιξßας Ýχοντας ασπασθεß την Üποψη üτι η ευελιξßα αποτελεß το βασικü εργαλεßο για την τüνωση της ανταγωνιστικüτητας των επιχειρÞσεων και της απασχüλησης, προωθοýν σε πρωτοφανÞ Ýκταση και με ιδιαßτερη Ýνταση, απü τα μÝσα Þδη της δεκαετßας του '80, Ýνα ευρý πλÝγμα μÝτρων για την ευελιξßα στους Üξονες του μεγÝθους και του περιεχομÝνου της απασχüλησης, των αμοιβþν και του εργÜσιμου χρüνου. ΑποτÝλεσμα των πολιτικþν αυτþν εßναι η σοβαρÞ αμφισβÞτηση του μοντÝλου της πλÞρους και σταθερÞς απασχüλησης, η εκτεταμÝνη ανασφÜλεια, η επιδεßνωση των συνθηκþν εργασßας με χαμηλÝς αμοιβÝς και περιορισμÝνα δικαιþματα και η συνολικÞ υποβÜθμιση των εργασιακþν σχÝσεων. ΑπÝναντι στη σοβαρÞ αμφισβÞτηση που δημιουργεß η μÝχρι τþρα εφαρμογÞ της ευελιξßας (προσωρινÞ, μερικÞ απασχüληση, ενοικßαση εργαζομÝνων, ψευτοαυτοαπασχüληση με «μπλοκÜκια»,stages, ευÝλικτες αμοιβÝς και ωρÜρια) τßθεται στην ημερÞσια διÜταξη η flexicurity, δηλαδÞ η σýνδεση ευελιξßας με ασφÜλεια. ΠροβÜλλεται, προκειμÝνου να γßνεται περισσüτερο εýπεπτη η ευελιξßα, η ισüρροπη σχÝση της με την ασφÜλεια των εργαζομÝνων…» αναφÝρει σε Üρθρο του στην ΑΥΓΗ ο ΓιÜννης ΚουζÞς, που διδÜσκει στη ΠÜντειο και καταλÞγει:
«…Την τελευταßα περßοδο η συζÞτηση για τη flexicurity παßρνει και Üλλες διαστÜσεις και παραπÝμπει στην απελευθÝρωση των απολýσεων με αντÜλλαγμα την ασφαλÞ επανÝνταξη στην αγορÜ εργασßας. ΑυτÝς οι πρακτικÝς, εκτüς απü τη βεβαιüτητα των απολýσεων που συνεπÜγεται η απελευθÝρωσÞ τους (μεßωση των αποζημιþσεων, Üρση της αιτιολογßας απüλυσης, αýξηση του ορßου των ομαδικþν απολýσεων) δημιουργεß ερωτηματικÜ λüγω της αβεβαιüτητας που δημιουργεß η διÜρκεια της ανεργßας, ο βαθμüς αναπλÞρωσης του εισοδÞματος, το αντικεßμενο και το περιεχüμενο της νÝας απασχüλησης…».
|
