|
ΣκληρÞ κριτικÞ στο νομοσχÝδιο ασκεß ο πανεπιστημιακüς σε εργασιακÜ θÝματα Γ. ΚουζÞς. ΓρÜφει σε Üρθρο του στην ΕΠΟΧΗ της 31/1/2010 με τßτλο «4 λüγοι που τα νÝα μÝτρα δεν αντιμετωπßζουν την εργασιακÞ ανασφÜλεια» που αναδημοσιεýουμε πιο κÜτω:
«Το σχÝδιο νüμου για τα εργασιακÜ που φιλοδοξεß απü τον τßτλο του να καταπολεμÞσει την εργασιακÞ ανασφÜλεια, ελληνικÞ εκδοχÞ της flexicurity, δεν ανταποκρßνεται στο στüχο του.
Πρþτον, για την αποσπασματικüτητα του üλου εγχειρÞματος που περιορßζει την εργασιακÞ ανασφÜλεια και επισφÜλεια στις ευÝλικτες μορφÝς εργασßας αφÞνοντας ανÝπαφο το σýστημα των ατομικþν και ομαδικþν απολýσεων σε μια περßοδο που οι απολýσεις εßναι η κýρια Ýκφραση ανασφÜλειας με περß τις 90.000 μÝσα στο 2009.
Δεýτερον, γιατß προκρßνεται η αντιφατικÞ επιλογÞ της επαναρρýθμισης της ευÝλικτης εργασßας, ως μÝσου για την αντιμετþπιση της ανασφÜλειας üταν, απü τη φýση τους, οι ευÝλικτες μορφÝς εργασßας εßναι Ýντονα επισφαλεßς την ßδια στιγμÞ που η ανÜπτυξÞ τους αποτελεß βασικü στüχο της ασκοýμενης πολιτικÞς για την απασχüληση.
Τρßτον, γιατß και με την επιλεκτικÞ αποσπασματικüτητα των μÝτρων απÝναντι στην ευελιξßα, απü τις νÝες ρυθμßσεις εξαιρεßται με επιμονÞ η πλÝον εκτεταμÝνη πρακτικÞ ευελιξßας, οι συμβÜσεις ορισμÝνου χρüνου και προσωρινÞς απασχüλησης(350.000 εργαζüμενοι απü τους οποßους οι 100.000 στο Δημüσιο) αφοý θεωρεßται üτι για τους συμβασιοýχους του ιδιωτικοý και του δημüσιου τομÝα δεν χρειÜζεται να αλλÜξει τßποτα. Το ßδιο ισχýει και για τις εργολαβßες( τουλÜχιστον 60.000) και , ουσιαστικÜ, για τους «γνÞσια» ενοικιαζüμενους(τουλÜχιστον 20.000), κυρßως, μÝσω ομßλων επιχειρÞσεων( πχ. τραπεζικþν) αφοý οι ρυθμßσεις αφοροýν μüνο τον επαßσχυντο θεσμü του δανεισμοý εργαζομÝνων μÝσω γραφεßων προσωρινÞς απασχüλησης που ασκοýν την επικερδÞ δραστηριüτητα της ενοικßασης της εργασßας καταρρακþνοντας κÜθε Ýννοια ανθρþπινης αξιοπρÝπειας(10.000 εργαζüμενοι). Οι εξαιρÝσεις αυτÝς διαιωνßζουν το üργιο των θεσμικþν και εργοδοτικþν αυθαιρεσιþν σε βÜρος αυτþν των κατηγοριþν των εργαζομÝνων.
ΤÝταρτον, γιατß, επιπλÝον, η επικαλοýμενη θεσμικÞ θωρÜκιση με πρüσθετα δικαιþματα των ευÝλικτα απασχολοýμενων που προβλÝπονται απü τις νÝες ρυθμßσεις(«μπλοκÜκια», μερικÞ απασχüληση, δανεισμüς εργαζομÝνων, εκ περιτροπÞς εργασßα, διαθεσιμüτητα) απÝχει, χωρßς διÜθεση μηδενισμοý, σημαντικÜ απü το να προσδþσει το αßσθημα της ασφÜλεια στις ευÜλωτες αυτÝς κατηγορßες του πληθυσμοý, ενþ παρÜλληλα οι νÝες αυτÝς ρυθμßσεις δεν εßναι σε θÝση να αποθαρρýνουν τους εργοδüτες απü το να κÜνουν εκτεταμÝνη χρÞση του ευÝλικτου δυναμικοý επωφελοýμενοι του χαμηλοý του κüστους Þ ακüμη και να διευρýνουν την εφαρμογÞ της ευελιξßας. Εßναι ενδεικτικü, Üλλωστε, üτι με τα νÝα μÝτρα επεκτεßνεται η μερικÞ απασχüληση και στις ΔΕΚΟ καλýπτοντας πλÝον το σýνολο του δημüσιου τομÝα μετÜ τα ΝΠΔΔ(1998) και τους ΟΤΑ(2003 και 2004).
ΤÝλος, η πολυδιαφημιζüμενη ρýθμιση για τα «μπλοκÜκια», στην πρÜξη, δεν θα αποφýγει τη διατÞρηση της υπÜρχουσας κατÜστασης με τους 300.000 περßπου ψευτοαυτοαπασχολοýμενους. Και αυτü γιατß αποσιωπÜται Ýντεχνα απü τον επικοινωνιακü οßστρο περß τεκμηρßου εξαρτημÝνης εργασßας, μετÜ απü 3μηνη απασχüληση, μια σοβαρÞ προûπüθεση. Το üτι, üπως ισχýει και σÞμερα( Üρθρο 1,παρ.1,εδ.2 του Ν.2639/98) απαιτεßται να αποδεßξει ο εργαζüμενος την αποκλειστικÞ Þ κýρια απασχüλησÞ του σε Ýνα εργοδüτη…Τα πενιχρÜ αποτελÝσματα της Þδη ισχýουσας ρýθμισης εγγυþνται τον βαθμü αποτελεσματικüτητας και του νÝου μÝτρου σε μια περßοδο μÜλιστα γενικευμÝνης κρßσης και ανασφÜλειας, με ανεπαρκεßς τους μηχανισμοýς ελÝγχου και με ιδιαßτερα χρονοβüρα και κοστοβüρα την διαδικασßα απονομÞς της δικαιοσýνης για τις εργατικÝς διαφορÝς».
*Ο Γ. ΚουζÞς εßναι αν. καθηγητÞς στο ΠÜντειο ΠανεπιστÞμιο.
|
