|
Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΡΓΟΠΟΥΛΟΥ απü την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ της 12/2/2010
Το ελληνικü οικονομικü πρüβλημα εμφανßζεται σÞμερα αδικαιολüγητο, προσχηματικü, υπερδιογκωμÝνο και απßστευτο, þστε Ýτσι να αποβαßνει τελικÜ και ανεπßλυτο.
Η χþρα μας διασýρεται διεθνþς για υψηλü δημοσιονομικü Ýλλειμμα και χρÝος, üμως μÝγας αριθμüς απü τους διασýροντες διατηροýν υψηλüτερα ελλεßμματα και χρÝη, σε σχÝση με το εθνικü εισüδημÜ τους. Η ευρωζþνη εγκαλεß την ΕλλÜδα, επειδÞ χρειÜζεται 53 δισ. ευρþ απü τις χρηματαγορÝς, τη στιγμÞ που το σýνολο της ζþνης αντλεß 2.200 δισ. ευρþ κατÜ το τρÝχον Ýτος. Ειδικüτερα, η Ιταλßα χρειÜζεται 393 δισ., η Γαλλßα 454 δισ., το ΒÝλγιο, με μικρüτερο οικονομικü μÝγεθος απü το ελληνικü, 89 δισ. Κι ακüμη, επισημαßνεται η απüκλιση (spread) 4 μονÜδων των ελληνικþν επιτοκßων απü τα γερμανικÜ, ενþ παρασιωπÜται üτι στο πρüσφατο παρελθüν αυτÞ εßχε φθÜσει 18 μονÜδες το 1992 και 9,5 μονÜδες το 1995. ΕπιπλÝον, οι ευρωπαúκÝς τρÜπεζες, που Ýχουν Þδη κηρýξει την ΕλλÜδα σε «ουσιαστικÞ πτþχευση», συνωστßζονται στις πρþτες σειρÝς, üταν πρüκειται να εμπιστευθοýν το χρÞμα τους στην αγορÜ ομολüγων του Ελληνικοý Δημοσßου. Με τη συμπεριφορÜ τους υπονομεýουν οι ßδιες την αξιοπιστßα των εκτιμÞσεþν τους.
Απü τον σημερινü ορυμαγδü, ορισμÝνοι συνÜγουν «διεθνÞ συνωμοσßα» των τραπεζικþν κýκλων εις βÜρος της χþρας μας, üπως και των υπολοßπων αδýναμων της ευρωζþνης, των οποßων η σειρÜ επßκειται. Σýμφωνα με τον Σαρλ Βιπλüς, απü το ΠανεπιστÞμιο της Γενεýης1, η συνωμοσßα επιδιþκει την πρüκληση δυσπιστßας και πανικοý, προκειμÝνου να ανÝλθουν οι αποδüσεις των ελληνικþν χρεογρÜφων, λüγω υποθετικοý «υψηλοý κινδýνου». Ομως, αυτü δεν θα συνÝβαινε κατ' ανÜγκην, εÜν η ευρωζþνη εßχε εκ προοιμßου τηρÞσει σαφÞ θÝση ως προς τις χþρες-μÝλη που στοχοποιοýνται με κερδοσκοπικÝς επιθÝσεις. Αντ' αυτοý, η ευρωπαúκÞ ασÜφεια διατηρεßται μÝχρι σÞμερα, þστε üλα τα σενÜρια παραμÝνουν πιθανÜ. Οι Ευρωπαßοι ιθýνοντες αποκλεßουν την αποβολÞ ενüς μÝλους απü τη ζþνη, üμως ταυτüχρονα απορρßπτουν το ενδεχüμενο να προσφÝρουν οικονομικÞ στÞριξη, ενþ, απü την Üλλη πλευρÜ, θεωροýν üτι ενδεχüμενη παρÝμβαση του Διεθνοýς Νομισματικοý Ταμεßου θα Þταν ταπεινωτικÞ για την Ευρþπη. Με αυτοýς τους üρους, το ελληνικü πρüβλημα αποβαßνει ανεπßλυτο. Η ευρωπαúκÞ διαχεßριση περιπλÝκει ασýγκριτα περισσüτερο το πρüβλημα, απ' ü,τι εκ των πραγμÜτων δικαιολογεßται και η ιδιüτητα μÝλους της ευρωζþνης κινδυνεýει ν' αποδειχθεß επιβαρυντικüτερη απü εκεßνην του μη μÝλους. Η ευρωπαúκÞ ασÜφεια αποβαßνει τελικÜ καθοριστικüτερος παρÜγων για τη μετατροπÞ της ΕλλÜδος σε αδýναμο κρßκο απ' ü,τι η διεθνÞς συνωμοσßα.
Με τον αποκλεισμü των Üλλων λýσεων, απομÝνει πλÝον ως «μονüδρομος» η οδüς της επßρριψης ολüκληρου του κüστους της αναγκαßας προσαρμογÞς σε αυτοýς που οýτε ερωτÞθηκαν οýτε επωφελÞθηκαν κατÜ την προηγηθεßσα περßοδο, αλλÜ παρÝμειναν στα üρια της απλÞς επιβßωσης, μüνιμα θýματα της ασυδοσßας των ισχυρþν του χρÞματος. Ακüμη μια φορÜ, οι ωφελημÝνοι απü την προηγοýμενη ευωχßα ενοχοποιοýν τα θýματα. Η επιλογÞ δεν εßναι μüνον κοινωνικÜ Üδικη, αλλÜ και οικονομικÜ καταστροφικÞ.
Η παγκüσμια οικονομßα βρßσκεται σÞμερα σε ýφεση και η ΕλλÜδα μετÝχει αυτÞς, üπως üλες οι χþρες, ανεξαρτÞτως μεγÝθους ελλειμμÜτων και χρÝους. Δεν εßναι τα ελλεßμματα οýτε το χρÝος που προκαλοýν την ýφεση, αλλÜ ακριβþς το αντßστροφο: η οικονομικÞ επιβρÜδυνση αποβαßνει βασικÞ αιτßα διüγκωσης τüσο των ελλειμμÜτων üσο και του χρÝους. Η επιβρÜδυνση εßναι η ασθÝνεια, τα ελλεßμματα και το χρÝος τα συμπτþματα. Με τη συνταγÞ της ευρωζþνης καταπολεμοýνται τα συμπτþματα, ενþ η ασθÝνεια παραμÝνει, επεκτεßνεται και μÜλιστα, εξ αιτßας αυτÞς, κινδυνεýει να επιδεινωθεß ακüμη περισσüτερο. Το ευρωπαúκü φÜρμακο κινδυνεýει ν' αποδειχθεß φρικτüτερο απü την ασθÝνεια, διαβεβαιþνει η βρετανικÞ «ΓκÜρντιαν»2.
Πρþτον, ουδεßς λüγος επιβÜλλει να εξοφλεßται Üμεσα Ýνα χρÝος πολλþν δεκαετιþν, ενþ εßναι απολýτως φυσιολογικü αυτü να εξοφληθεß σε προοπτικÞ 30 Ýως 50 ετþν. Επειτα, ο επßτροπος Αλμοýνια συνιστÜ ανελÝητα, αλλÜ κατ' εξοχÞν αναποτελεσματικÜ μÝτρα: περικοπÝς μισθþν, ακüμη και συντÜξεων, περιστολÞ των δαπανþν, ακüμη και για εκπαßδευση, Ýρευνα, υγεßα. Συρρικνþνεται Ýτσι Üμεσα το διαθÝσιμο εισüδημα των νοικοκυριþν, με συνÝπεια τη βαθýτερη πτþση της οικονομßας Üρα και περαιτÝρω διüγκωση του ελλεßμματος, του χρÝους, της ανεργßας. Τα επßμαχα μÝτρα επιβÜλλουν ταξικÝς θυσßες, που üμως δεν διορθþνουν τßποτα: η ýφεση Ýτσι επιδεινþνεται, τα αρχικÜ προβλÞματα επανÝρχονται με περισσüτερη οξýτητα. Ο μοναδικüς δρüμος για να μειωθοýν τα ελλεßμματα και να αποπληρωθεß το χρÝος δεν εßναι Üλλος, παρÜ εκεßνος που διασφαλßζει την ανÜκαμψη της οικονομßας και την αýξηση του εισοδÞματος. Ακüμη και το φιλελεýθερο ΔΝΤ συνοδεýει τις συνταγÝς λιτüτητος με επενδυτικÜ προγρÜμματα, þστε να αποσοβεßται η κατÜρρευση της οικονομßας. Χωρßς αýξηση πιστþσεων, ανÜκαμψη δεν υπÜρχει. Οι ευρωπαúκοß θεσμοß αγνοοýν εντυπωσιακÜ αυτÞ τη στοιχειþδη ανÜγκη. Και το ενδεχüμενο παραπομπÞς σε διμερÞ στÞριξη επιβεβαιþνει Üρνηση να την κατανοÞσουν.
Η χþρα μας αντιπροσωπεýει ελÜχιστο μÝρος του εισοδÞματος της ευρωζþνης, 2,7%, και κÜποιοι φαντÜζονται üτι ενδεχüμενη κατÜρρευσÞ της δεν θα εßχε επιπτþσεις στο συνολικü σýστημα. Ομως, το τελευταßο αποδεικνýεται σÞμερα τüσο ευÜλωτο, αφοý στερεßται μηχανισμοý αλληλεγγýης και διÜσωσης και αφοý η διαρκÞς Üνοδος της ισοτιμßας του ευρþ θÝτει εκτüς ικανüτητος ανταγωνισμοý üλο και ευρýτερα τμÞματα της ευρωζþνης, þστε ακüμη και μικρÝς χþρες, üπως η ΕλλÜδα και η Πορτογαλßα, να εßναι σε θÝση να αποσταθεροποιÞσουν το ευρωπαúκü σκÜφος.
ΣÞμερα, οι Ευρωπαßοι, με κομμÝνη αναπνοÞ, στρÝφουν το βλÝμμα στις κοινωνικÝς αντιδρÜσεις απü τη συνταγÞ των Βρυξελλþν, ενþ η ελληνικÞ κυβÝρνηση προσηλþνεται μονüπλευρα στις χρηματαγορÝς. Ομως, üταν οι αδýναμοι καλοýνται να πληρþσουν τις αμαρτßες των ισχυρþν, τüτε οι τοποθετÞσεις χρÞματος στη χþρα αναλαμβÜνουν, πρÜγματι, υψηλü κοινωνικü και πολιτικü κßνδυνο και στην ελληνικÞ σκηνÞ παßζεται σÞμερα το δρÜμα üχι μüνον μιας μικρÞς ευρωπαúκÞς επαρχßας, αλλÜ του συνüλου της ευρωζþνης.
|
