ΔΙΑ ΤΩΝ κ. ΛΟΒΕΡΔΟΥ και ΚΟΥΤΡΟΥΜΑΝΗ Το κράτος αποσύρεται από την κοινωνική ασφάλιση

  Του Κώστα Νικολάου* από την «Εποχή» 28.02.10

Αφού καταχράστηκαν όλα τα αποθεματικά των Ταμείων, τα οποία έως το 1980 βρίσκονταν χωρίς τόκο στα χέρια των Τραπεζών, τα ‘παιξαν στο χρηματιστήριο και στα δομημένα ομόλογα σήμερα.
Αφού στη συνέχεια, και με τους νόμους Σιούφα, Ρέπα, Πετραλιά,  κατακρεούργησαν ασφαλιστικά δικαιώματα, με μειώσεις συντάξεων, αύξηση ασφαλιστικών εισφορών,  αυξήσεις ορίων ηλικίας, περικοπές στις συντάξεις των γυναικών, αποσύνδεση των συντάξεων από τις αυξήσεις των μισθών των εργαζομένων με αποτέλεσμα κάθε χρόνο να μειώνονται ακόμα περισσότερο, κ.λπ., καθώς έχουν ήδη νομοθετηθεί ακόμα περισσότερες και μεγαλύτερες  περικοπές  στα δικαιώματα των ασφαλισμένων μετά το 1993.
Ενώ και σήμερα η κυβέρνηση:
• συνεχίζει να  ασκεί κοινωνική πολιτική με χρήματα των Ασφαλιστικών Ταμείων χωρίς όμως  να καταβάλει και τα αντίστοιχα χρηματικά ποσά.
• αρνείται να αντιμετωπίσει την εισφοροδιαφυγή, κάπου στα 10 δισ. ευρώ το χρόνο αλλά προϋπολογίζουν να εισπράξουν  μόνο 1,2 δισ. ευρώ.
• αρνείται να αντιμετωπίσει την εισφοροκλοπή, που στην ουσία την επιβραβεύουν καθώς, με τις επαναλαμβανόμενες ρυθμίσεις τα χρέη των επιχειρήσεων φτάνουν τα 6 δισ. ευρώ.
• αρνείται να καταβάλει τα χρέη του κράτους από θεσμοθετημένες ασφαλιστικές εισφορές οι οποίες υπολογίζονται σε
12.5 δισ. ευρώ.
Αφού λεηλατήθηκαν, μ’ άλλα λόγια, οι εισφορές και τα δικαιώματα των ασφαλισμένων, τώρα δια των κ. Λοβέρδου και Κουτρουμάνη ετοιμάζουν την και χαριστική βολή.

Στη συνέχεια θα αναφέρουμε δέκα λόγους που στηρίζουν το συμπέρασμά μας.
1 Υπολογισμός των συντάξεων. Μέχρι σήμερα οι συντάξεις υπολογίζονται, με βάση το μέσο μισθό της τελευταίας πενταετίας (αναπροσαρμοσμένος με βάση τις αυξήσεις των συντάξεων) και με τα χρόνια εργασίας, οι οποίες για 35 χρόνια εργασίας  αποτελούν το 70% του μισθού.
Αυτό το σύστημα βασίζεται στην αναδιανομή των εισοδημάτων των γενεών, εξ ου και αναδιανεμητικό, δηλαδή η μία γενιά χρηματοδοτεί την άλλη, μέσω των εισφορών 6,67% των εργαζομένων, 13,33% των εργοδοτών, 10% του κράτους (αντικαταστάθηκε με 1% επί το ΑΕΠ), και την αξιοποίηση των αποθεματικών.   
Τώρα θέλουν οι συντάξεις να αποτελούν το μέσο μισθό του συνολικού εργάσιμου βίου και τα χρόνια ασφάλισης να υπολογίζονται μόνο οι εισφορές εργαζομένων και εργοδοτών, όχι και η κρατική συμμετοχή, ούτε και οι τόκοι από τα αποθεματικά των Ταμείων. Έτσι, οι συντάξεις θα υποστούν δραματική μείωση, καθώς δεν θα αποτελούν τη συνάρτηση τελικού μισθού και συνολικού χρόνου ασφάλισης.
Θέλουν, όπως συμπερένεται, με τον τρόπο αυτό αφενός να μειωθούν, σε μόνιμη βάση, οι συντάξεις και αφετέρου να απαλλάξουν το  κράτος από θεσμοθετημένες ασφαλιστικές εισφορές. Από την ευθύνη του, τελικά, να εγγυάται αξιοπρεπείς συντάξεις.
2 Κατώτερα όρια σύνταξης. Οι κατώτατες συντάξεις του ΙΚΑ με 15 χρόνια εργασία είναι σήμερα 486,84 ευρώ. Εάν δεν υπήρχε ο θεσμός αυτός, δηλαδή των κατώτατων συντάξεων ή μ’ άλλα λόγια η εγγύηση του κράτους ότι θα πάρεις ένα μίνιμουμ ποσό που σου χρειάζεται να ζεις στοιχειωδώς, τότε για εργαζόμενο με μισθό 1.000 ευρώ θα ήταν 353,94 ευρώ για τους παλαιούς και 300 ευρώ για τους νέους εργαζόμενους.
Τώρα θέλουν να καταργήσουν το θεσμό των κατωτάτων ορίων σύνταξης, και με τον τρόπο αυτό όλες οι χαμηλές συντάξεις θα καθηλωθούν σε εξευτελιστικά ποσά όπως είδαμε στο παράδειγμά μας. (Όπως θέλουν να καταργήσουν και τον θεσμό των κατώτατων ημερομισθίων. Αυτό θα σημάνει η κατάργηση της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας που απαιτεί ή ΕΕ και συζητά η κυβέρνηση)
3 Πρόωρες κοινωνικές συντάξεις.  Με τον όρο αυτό, νοούνται οι συνταξιοδοτήσεις κατά 5 χρόνια νωρίτερα από τα κανονικά όρια ηλικίας, δηλαδή στο 60ον έτος αντί του 65ου  για τους άνδρες και στο 55ον έτος αντί του 60ου για τις γυναίκες. Οι συντάξεις αυτές δεν επιβαρύνουν το σύστημα, αντιθέτως το ωφελούν καθώς είναι μειωμένες κατά 0,5% για κάθε μήνα που υπολείπεται,  6% για κάθε χρόνο και 30% για τα 5χρόνια.
Παρά τα οφέλη, αυτές έχουν είδη καταργηθεί για τους ασφαλισμένους μετά το 1993 που αποτελούν και τη μεγάλη πλειοψηφία. Τώρα, αντί την επαναφορά του καταργημένου θεσμού, ετοιμάζουν τη χαριστική βολή για ολική κατάργησή του.
4 Όρια ηλικίας: Αμφισβητούν κατά πρώτοντα γενικά όρια ηλικίας των 65 ετών και επιζητούν την αύξησή τους. Επιδιώκουν, όμως, και κουτσούρεμα του θεσμού, την 37ετίας χωρίς όριο ηλικίας που θέλουν να την συνδέσουν με όρια ηλικίας ακόμη υψηλότερα.
Την 35ετία με όρια ηλικίας τα 58 έτη όπου από το 2013 αυξάνεται στα 60 έτη, τώρα αντί να την επαναφέρουν στα 58 έτη, όπως είχαν υποσχεθεί, θέλουν να αυξήσουν τα όρια ηλικίας ακόμα περισσότερο, πάνω και από τα 60 έτη!
5 Όρια ηλικίας γυναικών. Οι εργαζόμενες γυναίκες συνταξιοδοτούνται  κατά 5 χρόνια νωρίτερα από τους άνδρες. Και αυτό ως ανταμοιβή για την   κοινωνική τους προσφορά εφόσον το ασφαλιστικό μας σύστημα είναι κοινωνικό. Όμως, οι γυναίκες έχουν στοχοποιηθεί, τόσο από την προηγούμενη κυβέρνηση όσο και από την σημερινή και  η ανταμοιβή τους αυτή χάνεται αφού θέλουν να τις εξισώσουν με τα όρια των ανδρών. 
Ο ισχυρισμός ότι η Ε.Ε μας επιβάλει να εξισωθούν τα όρια των γυναικών στο Δημόσιο, είναι για τους αφελείς και όποιος το επικαλείται αυτογελοιοποιείται, καθώς τα όρια των γυναικών έχουν είδη εξισωθεί με αυτά των ανδρών για τους ασφαλισμένους μετά το 1993 χωρίς να μας το επιβάλει καμία ΕΕ! Οι τωρινές κυβερνήσεις το έχουν αποδεχτεί. Αυτό που επιδιώκεται τώρα, είναι να γενικευθεί.
6 Βαρέα ανθυγιεινά επαγγέλματα. Ορισμένες κατηγορίες επαγγελμάτων ή χώροι εργασίας έχουν χαρακτηρισθεί και ενταχτεί στα ΒΑΡΕΑ. Σ’ αυτές, οι εργαζόμενοι συνταξιοδοτούνται κατά 5 χρόνια νωρίτερα. Οι συντάξεις αυτές δεν επιβαρύνουν το σύστημα καθώς στα Βαρέα, καταβάλλονται μεγαλύτερες, κατά 3,6%, ασφαλιστικές εισφορές. Τώρα για πολλά επαγγέλματα από αυτά, αμφισβητείται ο χαρακτηρισμός των ΒΑΡΕΩΝ και σχεδιάζουν τον αποχαρακτηρισμό τους.     
7 Επικουρική ασφάλιση. Όλοι οι εργαζόμενοι εκτός από την κύρια ασφάλιση έχουν και την επικουρική, για την οποία καταβάλουν πρόσθετες ασφαλιστικές εισφορές και λαμβάνουν μία πρόσθετη, τη λεγόμενη επικουρική, σύνταξη. Παρά τις διαφορετικές εξαγγελίες, από το 2013 όλες οι επικουρικές συντάξεις μειώνονται στο 20% των αντίστοιχων συντάξιμων μισθών. 
8 «Κίνητρα παραμονής στην εργασία». Ψάξου που σε κλέβουν όταν ακούς για κίνητρα. Όταν, μάλιστα, αυτά «προσφέρονται» είναι από ανθρώπους που άλλα λένε την μία μέρα και άλλα την άλλη, τότε φυλάξου περισσότερο. Προκαλούν τον κόσμο όταν μιλούν για κίνητρα παραμονής καθώς αυτά τα προβλέπει ήδη το ίδιο το ισχύον σύστημα από μόνο του, αφού οι συντάξεις συνεχίζουν να αυξάνονται πάνω από το 70% του μισθού για πάνω από 35 χρόνια εργασίας. Προφανώς, κάτι άλλο μαγειρεύεται.
Εάν δούμε τα «κίνητρα παραμονής» που έδωσε στους νέους ασφαλισμένους ο νόμος Ρέπα θα καταλάβουμε και περί τίνος πρόκειται και για το σήμερα.
Σύμφωνα, λοιπόν, με το Ν.3029/2002 άρθρο 3 παρ 2α, πρώτα καταργείται η προσαύξηση των συντάξεων μετά τις 10.500 ημέρες ασφάλισης ή τα 35 χρόνια, και στη συνέχεια δίνονται «κίνητρα παραμονής» με προσαύξηση μετά τα 10.500 κατά 3% το χρόνο, όμως μόνο σε ηλικίες από 65 έως 67 ετών!!!! 
Έτσι το μόνο πρακτικό αποτέλεσμα πού έχουν τα «κίνητρα» αυτά, είναι να καταργηθεί ο χρόνος ασφάλισης μετά τα 35 χρόνια και να υπολογίζονται οι συντάξεις μόνο έως τα 35 χρόνια. Τώρα αντί να καταργήσουν τη διάταξη αυτή, θέλουν να την επιβάλουν και στους ασφαλισμένους πριν από το 1993.
9 Μέτρα αύξησης της ανεργίας. Τελικά το υπουργείο Απασχόλησης όπως προκύπτει από τους σχεδιασμούς του, ξεχνάει το πρόβλημα της ανεργίας.  Είναι πρόκληση να γίνεται λόγος για κίνητρα παραμονής στην εργασία, ή να καταργούνται οι μειωμένες συντάξεις, ή να εξουδετερώνεται η 37ετία σε περίοδο παρατεταμένης ανεργίας. Είναι πρόκληση να μιλούν για κίνητρα παραμονής στην εργασία για ηλικίες άνω των 65 ετών και να στέλνουν τη νέα γενιά στα αζήτητα.
10 Το συμπέρασμά μας για τα μέτρα αυτά, εάν περάσουν, είναι:
Καταργείται ο δημόσιος χαρακτήρας της κοινωνικής ασφάλισης αφού το κράτος αποσύρεται από την υποχρέωση ασφαλιστικών εισφορών.
Καταργείται ο κοινωνικός χαρακτήρας της ασφάλισης, αφού καταργούνται, τα κατώτατα όρια, οι πρόωρες, των γυναικών, τα Βαρέα.
Καταργείται ο αναδιανεμητικός χαρακτήρας της ασφάλισης καθώς οι συντάξεις αποσυνδέονται από τον τελικό μισθό και θα αναλογούν μόνο με τις εισφορές.
Ουσιαστικά καταργείται η ίδια η ουσία της ασφάλισης ως θεσμού που εγγυάται στους πολίτες, όπου και αν εργάστηκαν, ότι θα ζήσουν αξιοπρεπώς και με ασφάλεια ως ηλικιωμένοι, αφού η σημερινή κυβέρνηση και η ηγεσία του υπουργείου παίρνουν ή ετοιμάζουν μέτρα τα οποία δεν εγγυώνται τις συντάξεις.

* Ο Κώστας Νικολάου είναι συνδικαλιστής στη βιομηχανία και μέλος του Κέντρου Επιμόρφωσης Εργαζομένων της ΓΣΕΕ.