|
Του ΒαγγÝλη Κουμαριανοý*
Ο υπουργüς Εργασßας Ýχει ξεκαθαρßσει τη θÝση του: «το ασφαλιστικü Ýπαψε πια να εßναι θÝμα αλληλεγγýης των γενεþν». H ßδια η λογικÞ της αλληλεγγýης αμφισβητεßται συστηματικÜ και οι συνταξιοýχοι μας παρουσιÜζονται ως βÜρος για τους νÝους και ως βαμπßρ. Οι ασφαλισμÝνοι με πλÞρη δικαιþματα και αξιοπρεπεßς παροχÝς κατηγοροýνται για κηφÞνες που επιβιþνουν εις βÜρος των ανασφÜλιστων και των χαμηλοσυνταξιοýχων. Τη θÝση της αλληλεγγýης φαßνεται να παßρνει Ýνας διαρκÞς ανταγωνισμüς παλιþν και νÝων ασφαλισμÝνων.
Η κυβÝρνηση, ακολουθþντας συστηματικÜ μια διχαστικÞ ρητορεßα σýμφωνα με την οποßα «οι πονηροß πßνουν στην υγεßα των κοροÀδων», θÝλει να εντοπßσει τη ρßζα του κακοý στα «ρετιρÝ» που ξεφεýγουν απü τον κανüνα των ορßων διαβßωσης και της μüνιμης ανασφÜλειας.
Το ζÞτημα üμως δεν εßναι να δεßξουμε πως η κυβÝρνηση προστρÝχει στην κλασικÞ λýση του "διαßρει και βασßλευε" αλλÜ να προβληματιστοýμε για το üτι η τακτικÞ αυτÞ Ýχει ουσιαστικü αντßκρισμα σε μεγÜλη μερßδα των εργαζομÝνων üλου του πολιτικοý φÜσματος. Η ιδÝα της ατομικÞς ανταποδοτικüτητας φαßνεται να Ýχει κερδßσει μßα πρþτη μÜχη εντυπþσεων υπü την Ýννοια üτι φαßνεται να γßνεται σταδιακÜ αποδεκτÞ στην κοινωνßα ως λýση «κατÜ των στρεβλþσεων και των αδικιþν του συστÞματος».
¼μως δεν εßναι η αναδιανομÞ η αιτßα των στρεβλþσεων οýτε υπÜρχει καμιÜ οικονομικÞ και κοινωνικÞ αναγκαιüτητα που να επιτÜσσει την κατÜργηση της αλληλεγγýης των γενεþν. Αυτü που υπÜρχει εßναι Ýνα συγκροτημÝνο πολιτικü σχÝδιο για να τελειþνουν με το ασφαλιστικü σýστημα στον βαθμü που λειτουργεß ενÜντια στη χειραγþγηση των εργαζομÝνων και ανταγωνιστικÜ με τη συσσþρευση κεφαλαßου στην ασφαλιστικÞ βιομηχανßα και την ιδιωτικÞ υγεßα.
Προσπαθþντας να περιγρÜψουμε τη διαδικασßα μετÜβασης απü την αναδιανομÞ στην κεφαλαιοποßηση και απü την αλληλεγγýη των γενεþν στον ανταγωνισμü νÝων και συνταξιοýχων θα δοýμε üτι οδηγοýμαστε στην υποβÜθμιση του συστÞματος και τη ναρκοθÝτηση της βιωσιμüτητÜς του.
1. Με την ιδεολογικÞ αφετηρßα της εγκατÜλειψης της αναδιανομÞς μεταξý των γενεþν, οι νεοφιλελεýθερες κυβερνÞσεις üλων των αποχρþσεων προκρßνουν συστηματικÜ τη μετατροπÞ του συστÞματος σε κεφαλαιοποιητικü. Απü τη στιγμÞ που εισÜγονται στοιχεßα ατομικÞς αποταμßευσης για τους νÝους εργαζüμενους, αυτοß καλοýνται να επιβαρυνθοýν διπλÜ: απü τη μßα, θα πρÝπει να χρηματοδοτÞσουν τις υφιστÜμενες συντÜξεις και απü την Üλλη να κεφαλαιοποιοýν τις εισφορÝς τους για τη δικÞ τους σýνταξη.
2. ΛογικÞ εξÝλιξη της διπλÞς αυτÞς επιβÜρυνσης εßναι πως οι συντÜξεις που πληρþνονται Üμεσα πÜσχουν απü σοβαρü Ýλλειμμα χρηματοδüτησης. Η φιλελεýθερη απÜντηση σε αυτÞ την εξÝλιξη εßναι γνωστÞ εδþ και καιρü: Οι τωρινοß συνταξιοýχοι ωθοýνται να χρηματοδοτÞσουν οι ßδιοι τις συντÜξεις τους, εßτε με αýξηση των ορßων ηλικßας συνταξιοδüτησης εßτε με εργασßα συνταξιοýχων.
3. Το νÝο τοπßο που διαμορφþνεται απü την παρατεταμÝνη παραμονÞ των παλαιüτερων εργαζομÝνων στην αγορÜ εργασßας δημιουργεß με τη σειρÜ του σοβαρü πρüβλημα για την απασχüληση των νεοεισερχüμενων εργαζομÝνων, στερþντας τους τις αντßστοιχες θÝσεις εργασßας.
4. Η οξυμμÝνη ανεργßα που δημιουργεßται για τους νÝους ωθεß τις ßδιες τις κυβερνÞσεις που την προκαλοýν σε μÝτρα εισφοροαπαλλαγþν για τις θÝσεις εργασßας των νÝων.
5. Ως αποτÝλεσμα των εισφοροαπαλλαγþν βρισκüμαστε αντιμÝτωποι με χειρüτερη διÜβρωση της χρηματοδοτικÞς ικανüτητας του ασφαλιστικοý συστÞματος και με τη δυσκολßα να καλυφθοýν για Üλλη μια φορÜ ακüμα και οι πιο πενιχρÝς συντÜξεις.
ΑυτÜ τα πÝντε λογικÜ βÞματα δεν υπακοýουν σε καμιÜ οικονομικÞ και κοινωνικÞ αναγκαιüτητα. Εßναι Üμεσες συνÝπειες της νεοφιλελεýθερης σκÝψης και βασßζονται σε μεθοδευμÝνες επιλογÝς των πολιτικþν της εκφραστþν.
Αν εγκαταλεßψουμε την αρχÞ της αλληλεγγýης των γενεþν, η χιονοστιβÜδα που λÝγεται ανταγωνισμüς μεταξý νÝων και παλαιþν εργαζομÝνων θα οδηγÞσει σε Ýνα φαýλο κýκλο μειþσεων παροχþν και Ýλλειψης πüρων για την κοινωνικÞ ασφÜλιση, που θα συμπαρασýρει νÝους, παλιοýς, εργαζüμενους, ανÝργους και συνταξιοýχους.
Και τüτε ο κ. υπουργüς θα Ýχει κÜθε λüγο να πßνει στην υγειÜ των κοροÀδων.
……………….
* Ο ΒαγγÝλης Κουμαριανüς εßναι υπ. Διδ. ΝομικÞς πανεπιστημßου Paris 1. Το Üρθρο δημοσιεýθηκε στην εφημερßδα ΑΥΓΗ της 26/2/2010.
|
