Τότε και τώρα: NO PASARAN

Της Λίτσας Δουδούμη  Από την «Αυγή» 7/03/2010

  Tον Αύγουστο του 1907, έγινε στην Στουτγάρδη το Διεθνές Συνέδριο των Σοσιαλιστών. Την πρώτη μέρα του Συνεδρίου έγινε η πρώτη Διεθνής Διάσκεψη Σοσιαλιστριών Γυναικών, στην οποία μετείχαν 58 γυναίκες από 14 χώρες της Ευρώπης.

Ανάμεσά τους, η ανυποχώρητη υπερασπίστρια των γυναικείων δικαιωμάτων και θαρραλέα πολιτικός Κλάρα Τσέτκιν, η θεωρητικός και επαναστάτρια Ρόζα Λούξεμπουργκ, η φανατική φεμινίστρια και σοσιαλίστρια Αλεξάνδρα Κολοντάϊ και άλλες. Στη Διάσκεψη αυτή μπήκαν οι βάσεις για τον κοινό αγώνα των γυναικών κατά της εκμετάλλευσης και του πολέμου, για την ισοτιμία, την ειρήνη, τη δημοκρατία και τον σοσιαλισμό.

Οι γυναίκες συμφώνησαν σε κοινή δράση για τα δικαιώματα των εργατριών, για την προστασία της μητέρας και του παιδιού, για το δικαίωμα της ψήφου και για κοινό αγώνα κατά της ακρίβειας που προκαλούσαν η δίψα των μονοπωλίων για κέρδος και ο ανταγωνισμός των εξοπλισμών.

Το 1910 έγινε η δεύτερη διεθνής Συνδιάσκεψη σοσιαλιστριών γυναικών στην Κοπεγχάγη. Πήραν μέρος εκπρόσωποι από 17 χώρες. Το θέμα αυτής της συνάντησης ήταν η ισοτιμία των γυναικών με κύριο αίτημα το δικαίωμα ψήφου. Η συνδιάσκεψη έκανε ομόφωνα δεκτή την πρόταση της Κλάρας Τσέτκιν να καθιερωθεί η 8 Μαρτίου ως Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας.

Από τότε, 100 χρόνια δηλαδή, κάθε χρόνο στις 8 Μαρτίου εκατομμύρια γυναίκες σε όλο τον κόσμο διαδηλώνουν για την Ισότητα των φύλων, για Δημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη και ειρήνη, ενάντια στην καταπίεση και την εκμετάλλευση.

Στα 100 χρόνια που πέρασαν η ισότητα των φύλων αναγνωρίστηκε ως θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα. Η Διεθνής Σύμβαση του ΟΗΕ για την εξάλειψη κάθε μορφής διάκρισης σε βάρος των γυναικών CEDAW αποτέλεσε μία ισχυρή διεθνή βάση. Δημιουργήθηκε μια καλή διεθνής, ευρωπαϊκή και ελληνική νομοθεσία αποτέλεσμα σκληρών και μακροχρόνιων αγώνων του γυναικείου και φεμινιστικού κινήματος.

Όμως σήμερα, η λαίλαπα που λέγεται νεοφιλελευθερισμός και η οικονομική, κοινωνική και πολιτισμική κρίση πού προκάλεσε, κατεδάφισαν, και συνεχίζουν ακόμη, το εργατικό δίκαιο, τον νομικό πολιτισμό, το κοινωνικό κράτος, τα δικαιώματα των γυναικών….

….Σήμερα το σύνθημα της Ντολορές Ιμπαρούρι είναι επίκαιρο όσο ποτέ: NO PASARAN.