|
Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΡΓΟΠΟΥΛΟΥ απü την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ της 9/4/2010
η λαοπρüβλητη κυβÝρνηση της χþρας, που αναδεßχθηκε με την επαγγελßα καλýτερου μÝλλοντος, και την πρüσφατη μαζικÞ λαúκÞ στÞριξη Ýχουν σÞμερα αντικαταστÞσει βλοσυρÜ κλιμÜκια υπηρεσιακþν επιτηρητþν και τοποτηρητþν, απü ΒρυξÝλλες, Φρανκφοýρτη, ΟυÜσιγκτον, που επιβÜλλουν αιματηρÝς ανατροπÝς κοινωνικþν κεκτημÝνων για τον κüσμο της εργασßας.
ΚατÜπληκτοι οι κÜτοικοι της χþρας με τους χαμηλüτερους μισθοýς, συντÜξεις και την πιο ελλειμματικÞ κοινωνικÞ περßθαλψη στην Ευρþπη, πληροφοροýνται üτι επß σειρÜν δεκαετιþν διÞγαν βßο ανþτερο των δυνÜμεþν τους, υπερκαταναλþνουν και üτι Ýφθασε η στιγμÞ να υποστοýν τις συνÝπειες: περικοπÝς του προβληματικοý βιωτικοý επιπÝδου τους προς υποθετικÞ σωτηρßα της πατρßδας. Ομως, Üλλοι υπερκαταναλþνουν και Üλλοι πληρþνουν σÞμερα τον λογαριασμü.
εξουσιαστικÞ συνταγÞ ισοσκÝλισης του δημοσιονομικοý και του εξωτερικοý ισοζυγßου, απü πολλÝς δεκαετßες Ýτοιμη, επιβÜλλεται αδιαλεßπτως, σαν τυφλοσοýρτης, σε κÜθε εποχÞ, σε κÜθε χþρα, σε κÜθε συνθÞκη, με κλειστÜ μÜτια, χωρßς διαφοροποιÞσεις: γενικÞ καταστολÞ της κατανÜλωσης προς περιορισμü των ελλειμμÜτων. Ομως, αρκεß Üραγε η μεßωση της κατανÜλωσης για να εξυγιανθεß η ελληνικÞ οικονομßα; Με την επιλογÞ αυτÞ, οι θυσßες των μισθωτþν εßναι βÝβαιες, üμως η αποτυχßα εßναι επßσης εξασφαλισμÝνη. Η περικοπÞ της κατανÜλωσης δεν εγκαθιστÜ την οικονομßα σε ανÜκαμψη, οýτε σε εξυγßανση, αλλÜ με μαθηματικÞ ακρßβεια σε ýφεση μακρÜς διÜρκειας. Η τελευταßα δεν συνιστÜ θεραπευτικÞ αγωγÞ, αλλÜ βαρειÜ ασθÝνεια, με αντιπαραγωγικÝς συνÝπειες üχι μüνον για τους κοινωνικÜ αδýναμους, αλλÜ για την πατρßδα στο σýνολü της. Με την επιβρÜδυνση των συναλλαγþν και τη συρρßκνωση των εισοδημÜτων, τα προγραμματισμÝνα Ýσοδα του Δημοσßου δεν θα πραγματοποιηθοýν, αλλÜ θα υστερÞσουν, þστε τελικÜ τα ελλεßμματα ως ποσοστü επß του εθνικοý εισοδÞματος δεν θα περιορισθοýν, αλλÜ θα διευρυνθοýν.
ΕÜν η κυβÝρνηση επεßγεται να ισοσκελßσει τα ισοζýγια, θα Ýπρεπε να ακολουθÞσει διαφορετικÞ μÝθοδο, με κοινωνικÞ δικαιοσýνη και αποτελεσματικüτητα, φορολογþντας τα υψηλÜ εισοδÞματα, που φÝρουν κýρια ευθýνη για τον καταναλωτισμü. Το ελληνικü δημοσιονομικü Ýλλειμμα δεν οφεßλεται σε υπερβολικÞ επÝκταση των δημοσßων δαπανþν, που δεν υπερβαßνουν τον μÝσο üρο των Üλλων ευρωπαúκþν κρατþν, αλλÜ κυρßως στην ανεπÜρκεια των δημοσßων εσüδων, που υστεροýν κατÜ 10 εκατοστιαßες μονÜδες απü τα αντßστοιχα της ευρωζþνης. Η Üμεση φορολογßα εισοδÞματος στην ΕλλÜδα αποδßδει μüλις 6% του ΑΕΠ, ενþ στις χþρες της Ε.Ε. μεταξý 12% και 18%.
μοßως, εÜν η κυβÝρνηση αποσκοπεß στην ισοσκÝλιση μεταξý παραγωγÞς και κατανÜλωσης, αντß να περικüπτει τη δεýτερη, θα Ýπρεπε να ενισχýσει την πρþτη με επενδυτικÜ προγρÜμματα και καινοτομßες παραγωγικüτητας, που κατατεßνουν στην ανÜπτυξη και μÝσω αυτÞς στην πραγματικÞ εξυγßανση της οικονομßας. Ο Βρετανüς οικονομολüγος του ΜεσοπολÝμου Τζον ΜπÝιναρντ ΚÝινς (1883-1946) διεπßστωσε τη «διαβολικÞ σχÝση» μεταξý ελλειμμÜτων και ýφεσης: üταν η τελευταßα επιτεßνεται, η ισοσκÝλιση απομακρýνεται. Μεßζον πρüβλημα της οικονομßας δεν εßναι τα ελλεßμματα, αλλÜ η ýφεση, της οποßας αυτÜ αποτελοýν επιφαινüμενο. Οι «ΦαúνÜνσιαλ ΤÜιμς» υπογραμμßζουν σÞμερα üτι η διüγκωση των δημοσßων ελλειμμÜτων δεν εßναι αιτßα, αλλÜ συνÝπεια της τρÝχουσας κρßσης του ιδιωτικοý τομÝα της οικονομßας, που με αυτüν τον τρüπο αντισταθμßζεται και συγκαλýπτεται. Η ελλειμματικÞ οικονομßα δεν θεραπεýεται με καταστολÞ της ζÞτησης, αλλÜ προûποθÝτει αýξηση των επενδýσεων και της προσφορÜς. Αυτü το σημεßο παντελþς αγνοεßται απü το σημερινü ελληνικü οικονομικü σκηνικü, üπως και απü εκεßνο των οδηγιþν απü τα διεθνÞ στρατηγεßα Βρυξελλþν - Φρανκφοýρτης - ΟυÜσιγκτον.
βρετανικÞ εφημερßδα σημειþνει: üποιες και αν εßναι οι εσωτερικÝς στρεβλþσεις κÜθε χþρας, üλες εμφανßζουν σÞμερα ταυτüχρονα παρεμφερÞ προβλÞματα δημοσßων ελλειμμÜτων και υπερδανεισμοý. Αυτü δεßχνει üτι τα αßτια προÝρχονται κατÜ πρþτο λüγο απü τη διεθνÞ κρßση παρÜ απü την παθογÝνεια κÜθε χþρας. Οι κερδισμÝνοι της σημερινÞς κρßσης δεν ευθýνονται λιγüτερο απü τους χαμÝνους για τις διεθνεßς ανισορροπßες και οι τελευταßες δεν διορθþνονται με τη μονüπλευρη ενοχοποßηση των ελλειμματικþν οικονομιþν απü τις πλεονασματικÝς, αλλÜ επιβÜλλονται αλληλοβοÞθεια και συνεταιρικÞ προσÝγγιση αμφοτÝρων, προς ταχεßα αποκατÜσταση της παγκüσμιας σταθερüτητας. Η Γερμανßα αναδιπλþνεται σÞμερα στα βραχυπρüθεσμα υποθετικÜ εθνικÜ συμφÝροντÜ της, αντß να δßδει σε αυτÜ ευρωπαúκÞ διÜσταση. Δεν προωθεß την ευρωπαúκÞ ενοποßηση, αλλÜ την αποσταθεροποιεß με ανταγωνιστικÞ καχυποψßα. Με τις μονüπλευρες περικοπÝς εργατικοý εισοδÞματος και εσωτερικÞς ζÞτησης, εξελßσσεται σε εγωιστικÞ εξαγωγικÞ δýναμη, αποσπÜ αθÝμιτο ανταγωνιστικü πλεονÝκτημα εις βÜρος των εταßρων της, θεμελιþνει την ισχý της στην υπονüμευση συνοχÞς της ευρωζþνης. Με την Üνοδο της ισοτιμßας του ευρþ και τη συναφÞ διολßσθηση των Üλλων νομισμÜτων, η Γερμανßα χÜνει αγορÝς στον υπüλοιπο κüσμο αλλÜ κερδßζει στην ευρωζþνη λüγω αδυναμßας των εταßρων της να υποτιμÞσουν. Η γερμανικÞ ισχýς αποβαßνει Ýτσι εμβληματικÞ της ευρωπαúκÞς ανισχυρßας.
Γκοýσταβ Χορν, διευθυντÞς του γερμανικοý Ινστιτοýτου Μακροοικονομßας και Συγκυρßας (ΙΜΚ), σημειþνει üτι η χþρα του δημιοýργησε κατÜ την πρüσφατη περßοδο 300.000 νÝες θÝσεις εργασßας στους εξαγωγικοýς τομεßς, ενþ απþλεσε 1 εκατομμýριο θÝσεις, λüγω υποτονικÞς εσωτερικÞς ζÞτησης.1 ΕÜν εßχε συνδÝσει τους μισθοýς με την παραγωγικüτητα, θα εßχε εξασφαλßσει üχι μüνον αýξηση απασχüλησης και μεßωση ανεργßας, αλλÜ και υψηλüτερους ρυθμοýς ανÜπτυξης, με μακροβιüτερη διατηρησιμüτητα. Αντ' αυτοý, η Γερμανßα περιορßζεται σε χρηματιστικÜ κÝρδη, που üμως δεν επανεπενδýει, þστε τα οφÝλη απü αυτÜ να επεκτεßνονται στον χþρο και να διατηροýνται στον χρüνο. Το εξαγωγικü γερμανικü υπüδειγμα συμπßπτει σÞμερα με το κινεζικü: αμφüτερα βασßζονται στον καταναλωτισμü των Üλλων χωρþν, τα κÝρδη απü την επιλογÞ δεν επανεπενδýονται, αλλÜ αποταμιεýονται προς απüληψη δανειστικþν εισοδημÜτων. Η κοινÞ επιλογÞ Γερμανßας και Κßνας αποδßδεται σε τελικÞ ανÜλυση στον υψηλü συντελεστÞ γÞρανσης του πληθυσμοý. Οι συνταξιοýχοι μετατρÝπονται σε εισοδηματßες, καθηλþνοντας τις Üλλες χþρες στην υπερχρÝωση, τους νÝους στην ανεργßα! Πüσο διατηρÞσιμη εßναι σÞμερα αυτÞ η επιλογÞ;
………………………
1. Gustav Horn, «Some remarks on the stability and convergence programmes», 2010-13, ΙΜΚ Working Paper 3/2010.
|
