|
Του ΠÝτρου Παπακωνσταντßνου απü την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
ΜÝχρι την ΚυριακÞ οι παρακÜτω προτÜσεις εμφανßζονταν εξßσου ακλüνητες με τα αξιþματα της Ευκλεßδειας Γεωμετρßας: Πρþτον, η κρßση εßναι αμιγþς ελληνικÞ, που σημαßνει üτι το λογαριασμü θα τον πληρþσουν αποκλειστικÜ οι Ελληνες. Δεýτερον, «δεν υπÜρχει σÜλιο», επομÝνως οι αιματηρÝς θυσßες εßναι μονüδρομος. Και τρßτον, üποιοι προτεßνουν να μας δανεßσει απ' ευθεßας η ΕυρωπαúκÞ ΚεντρικÞ ΤρÜπεζα (ΕΚΤ) με λογικü επιτüκιο ζουν σε Üλλον πλανÞτη, αφοý το Σýμφωνο Σταθερüτητας και η ΣυνθÞκη της Λισσαβþνας απαγορεýουν ρητÜ κÜτι τÝτοιο.
Να üμως που τη ΔευτÝρα ξυπνÞσαμε σε μια διαφορετικÞ Þπειρο: ΜπροστÜ στην απειλÞ του πλανητικοý κραχ, οι Ευρωπαßοι ηγÝτες Üφησαν στην Üκρη ΜÜαστριχτ, Αμστερνταμ και Λισσαβþνα, για να υποχρεþσουν την ΕΚΤ να αγορÜζει κρατικÜ ομüλογα. Εκεß που δεν υπÞρχε οýτε σεντ, βρÝθηκαν ξαφνικÜ 750 δισ. ευρþ, ποσü μεγαλýτερο απü εκεßνο που εßχε διαθÝσει πÝρυσι ο ΜπαρÜκ ΟμπÜμα, με συνÝπεια να κατηγορηθεß απü τους Γερμανοýς για «αμüκ χυδαßου Κεúνσιανισμοý». ΤÝλος, οι ισχυροß της Ενωσης αναγνþρισαν üτι το πρüβλημα δεν εßναι ελληνικü Þ Ýστω μεσογειακü, αλλÜ πανευρωπαúκü και παγκüσμιο, αφÞνοντας Ýκθετη την ελληνικÞ κυβÝρνηση, η οποßα καλεßται να εξηγÞσει γιατß επÝλεξε τη μοναχικÞ πορεßα με το τερÜστιο τßμημα.
Ασφαλþς, οι Ευρωπαßοι ηγÝτες δεν θυσßασαν τη μονεταριστικÞ ορθοδοξßα του ΜÜαστριχτ για χÜρη των μισθωτþν, αλλÜ μüνο για χÜρη των τραπεζþν - πρωτßστως των γερμανικþν και των γαλλικþν, των οποßων τα ανοßγματα μüνο σε Ισπανßα και Ιταλßα ανÝρχονται σε... 1,16 τρισ. ευρþ! Η Κομισιüν, η ΕΚΤ και το ΔΝΤ θα δανεßσουν τα κρÜτη, Ýτσι þστε αυτÜ να ξεπληρþσουν τις τρÜπεζες και ýστερα απü Ýνα χρüνο θα στεßλουν την καινοýργια λυπητερÞ στους πολßτες - üπως στÝλνουν τþρα τον τσουχτερü λογαριασμü για τα κονδýλια που Ýδωσαν στις τρÜπεζες το φθινüπωρο του 2008, μετÜ την κατÜρρευση της Lehman Brothers.
Αν και η εντυπωσιακÞ στροφÞ της ΚυριακÞς απομÜκρυνε τον κατÜ ΜÝρκελ «συστημικü κßνδυνο», η μεσοπρüθεσμη αποτελεσματικüτητα των μÝτρων αμφισβητεßται ζωηρÜ. «Οι Ευρωπαßοι ισχυρßζονται üτι πολεμοýν μια κρßση χρÝους με ακüμη μεγαλýτερο δανεισμü», σημειþνει με εμφανÞ δυσπιστßα η γαλλικÞ Le Monde. Απü την πλευρÜ τους, οι New York Times αμφισβητοýσαν κατÜ πüσο εßναι δυνατü να αποπληρωθεß το υπÝρογκο χρÝος χωρþν που βυθßζονται σε οξεßα ýφεση λüγω των δρακüντειων μÝτρων λιτüτητας. Η περßπτωση της ΕλλÜδας εßναι χαρακτηριστικÞ: Σýμφωνα με τις εκτιμÞσεις του ΔΝΤ, ακüμη κι αν εφαρμοστοýν κατÜ γρÜμμα τα εξοντωτικÜ μÝτρα της κυβÝρνησης, το χρÝος θα ανÝβει, απü 114% που Þταν στην αρχÞ του χρüνου, σε 149% το 2013 και θα παραμÝνει στα επßπεδα του 120% ακüμη και το… 2020! Αυτü σημαßνει üτι, μετÜ απü μια Üκρως επþδυνη δεκαετßα ανþφελων θυσιþν, θα βρισκüμαστε ακüμη πßσω απü το σημεßο εκκßνησης.
«Ο μηχανισμüς διÜσωσης δεν βοηθÜει τους Ελληνες, αλλÜ τους πιστωτÝς τους, τις ευρωπαúκÝς τρÜπεζες», δÞλωσε στο πρακτορεßο Reuters ο Κüνραντ ΧÜμλερ, πρüεδρος της Ενωσης Ελβετþν Τραπεζιτþν, προσθÝτοντας üτι θα Þταν προτιμüτερη και για την ΕλλÜδα και για τη σταθερüτητα του ευρþ η αναδιαπραγμÜτευση και μερικÞ διαγραφÞ του ελληνικοý χρÝους. Στο ßδιο μÞκος κýματος, ο αναλυτÞς των New York Times Μαρκ ΒÜισμπροτ Ýγραφε:
«ΑυτÞ η διαδικασßα "εσωτερικÞς υποτßμησης" -üπου αφÞνουν επßτηδες να εκτοξευθεß η ανεργßα για να πÝσουν τα μεροκÜματα και οι τιμÝς, ενþ διατηρεßται η ισοτιμßα του νομßσματος- εßναι üχι μüνον Üδικη, αλλÜ και αναποτελεσματικÞ... Οι δεκÜδες χιλιÜδες ΕλλÞνων στους δρüμους Ýχουν δßκιο και οι οικονομολüγοι της Ε. Ε. Üδικο. Δεν υπÜρχει Ýξοδος απü την κρßση με συρρßκνωση, αλλÜ μüνο με αýξηση της παραγωγÞς, üπως κÜνουν (αν και με αργü ρυθμü) οι ΗΠΑ. Αν η Ε.Ε. και το ΔΝΤ δεν προσφÝρουν αναπτυξιακÞ προοπτικÞ στην ΕλλÜδα, η χþρα θα εßναι καλýτερα να εγκαταλεßψει το ευρþ και να αναδιαπραγματευθεß το χρÝος της».
Η ßδια εφημερßδα, με Üρθρο της σýνταξης, θÝτει με σαφÞνεια το θεμελιþδες δßλημμα για την αντιμετþπιση της κρßσης: Αν δηλαδÞ το τßμημα θα το πληρþσουν τα Þδη χειμαζüμενα λαúκÜ στρþματα Þ το τοκογλυφικü κεφÜλαιο:
«Στο μεταξý, οι τρÜπεζες που προκÜλεσαν σε μεγÜλο βαθμü üλη αυτÞ την αναστÜτωση, παßρνουν πßσω στο ακÝραιο τα χρÞματÜ τους. Μια δικαιüτερη προσÝγγιση θα Þταν να πληρþσουν τουλÜχιστον μÝρος του λογαριασμοý - με τη διαγραφÞ των χρεþν ορισμÝνων ευρωπαúκþν κυβερνÞσεων Þ με τη χρονικÞ επÝκτασÞ τους... Η Ευρþπη πιθανüτατα δεν θα μπορÝσει να λýσει τα προβλÞματÜ της, αν δεν υποχρεþσει τους τραπεζßτες να καταβÜλουν το μερßδιü τους».
|
