|
Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΝΤΕΛΑΚΗ από την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ της 10/6/2010
Η κυβέρνηση προετοιμάζει άγριες περικοπές στις αποζημιώσεις όσων απολύονται.
Πρόκειται για πάγιο αίτημα των εργοδοτών -ιδιαίτερα αυτών που έχουν μεγάλες επιχειρήσεις με πολύχρονη λειτουργία-, το οποίο δεν είχε τολμήσει να ικανοποιήσει καμία κυβέρνηση, ούτε καν αυτές της Νέας Δημοκρατίας. Το επιχειρεί η σημερινή με το πρόσχημα του περίφημου Μνημονίου που υπέγραψε με την τρόικα και ψήφισε στη Βουλή. Ωστόσο, το Μνημόνιο δεν αναφέρεται σε περικοπές των αποζημιώσεων, αλλά σε εξομοίωση των αποζημιώσεων υπαλλήλων με εργατοτεχνιτών. Οι πρώτοι παίρνουν μεγαλύτερα ποσά αποζημίωσης από τους δεύτερους, οι οποίοι απολύονται και παίρνουν μερικά ψίχουλα. Εξομοίωση μπορεί να γίνει ανεβάζοντας τα ποσοστά αποζημίωσης των δεύτερων και όχι απαραίτητα κατεβάζοντας θεαματικά τα ποσοστά αποζημίωσης των υπαλλήλων όπως επιχειρεί η κυβέρνηση. Ομως, θα συμβεί το αντίστροφο. Οι περικοπές για υπαλλήλους θα είναι τόσο μεγάλες ώστε να φτάσουν στα εξευτελιστικά επίπεδα των εργατοϋπαλλήλων. Η κυβέρνηση ισχυρίζεται πως αυτό γίνεται κατ' απαίτηση της περίφημης τρόικας, στο όνομα της αύξησης της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας. Το θεώρημά τους βασίζεται στη λογική ότι αν μειωθούν οι αποζημιώσεις για απολύσεις, θα έχουν τη δυνατότητα να απολύσουν πιο εύκολα περισσότερους εργαζόμενους και το προϊόν που παράγουν θα γίνει πιο φθηνό. Αστεία πράγματα. Εχει αποδειχθεί ότι το εργατικό κόστος καταλαμβάνει τη 12η ή 13η θέση ανάμεσα στις αιτίες που διαμορφώνουν την αξία ενός προϊόντος. Σε κάποιες δε κατηγορίες προϊόντων (εξαγώγιμα) είναι μικρότερο. Στόχος της ρύθμισης είναι η ανακούφιση μεγάλων επιχειρηματιών από «ακριβούς» εργαζόμενους...
|
