Μεθοδεύουν την απαξίωση της ΑΤΕ και το ξεπούλημα της

Κυβέρνηση, Τραπεζίτες και Διοίκηση Πανταλάκη

Οι μάσκες έπεσαν – Ο στόχος έγινε φανερός

 Ανακοίνωση της ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ της Αγροτικής Τράπεζας

Δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία, δεν είπαν τον τελευταίο λόγο, ούτε και εμείς βέβαια. Τα διαδραματισθέντα την περασμένη Τετάρτη 24/11/2010, στη συνάντηση που είχε ο Σύλλογος με τη Διοίκηση, ήταν ένα ακόμα επεισόδιο στο σήριαλ της προσχεδιασμένης απαξίωσης της ΑΤΕ, του οποίου έχουμε γίνει μάρτυρες τους τελευταίους μήνες.

Ο κ. Διοικητής μας είπε στη συνάντηση μας μισή ώρα πριν (!) την προγραμματισμένη συνεδρίαση του ΔΣ της Τράπεζας ότι, ούτε λίγο ούτε πολύ, προκειμένου να αποδεχθούν η επιτροπή ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η Τρόικα την αύξηση του Μ.Κ. της ΑΤΕ ζήτησαν την μείωση των αποδοχών, τη συρρίκνωση του ενεργητικού της, την πώληση όλων των μη χρηματοπιστωτικών συμμετοχών της Τράπεζας. Όλα αυτά μέσω ενός αυστηρού σχεδίου αναδιάρθρωσης της Τράπεζας που υπέβαλε η διοίκηση Πανταλάκη στο υπουργείο Οικονομικών και αυτοί με τη σειρά τους στους εντολοδόχους τους.

 Ο κ. Πανταλάκης, κλείνοντας μας πονηρά το μάτι, ζήτησε να συμφωνήσουμε στη μείωση των αποδοχών για να μπορέσει να το ελέγξει ως προς το ύψος και τη στόχευση του. «Για το καλό μας». Να συμφωνήσουμε διαφορετικά οι μειώσεις θα επιβληθούν μέσω της ένταξης μας στο νόμο για τις ΔΕΚΟ και πιθανά οι μειώσεις να είναι μεγαλύτερες… Επιστρατεύτηκε μπόλικη συμπόνια ως προκάλυμμα ενός ωμού εκβιασμού.

Είναι έτσι τα πράγματα;

Έχοντας πια την εμπειρία ενός χρόνου εφαρμογής του μνημονίου, της επικοινωνιακής πολιτικής που έχει ακολουθήσει η κυβέρνηση μέχρι τώρα και της διοίκησης που έχει ασκήσει ο Πανταλάκης, πρέπει να είναι ξεκάθαρα σε όλους μας,  τρία-τέσσερα πράγματα:

·        Πάγιος στόχος του νεοφιλελευθερισμού είναι η άλωση του δημόσιου τομέα, η μείωση του εργασιακού κόστους, η αποδιοργάνωση των εργασιακών σχέσεων. Σήμερα στο στόχαστρο τους είναι, μεταξύ άλλων, η ΑΤΕ, το ΤΤ και η μείωση του εργασιακού κόστους, που το θεωρούν υπερβολικό.

·        Οι μειώσεις αυτές των αποδοχών  και η συρρίκνωση του ενεργητικού της Τράπεζας δεν είναι αναπόφευκτες, δεν είναι υποχρεωτικές, δεν είναι μονόδρομος,

·        Οι μειώσεις αυτές, αν επιβληθούν τελικά, είναι η αρχή μόνο του σχεδίου  δραστικής μείωσης των αποδοχών, απορρύθμισης των εργασιακών σχέσεων και συρρίκνωσης της Τράπεζας,

·        Οι κινήσεις αυτές εξυπηρετούν τους άλλους Τραπεζίτες που θα επικαλεστούν τις μειώσεις αποδοχών της ΑΤΕ για δικό τους όφελος και θα αρπάξουν το μερίδιο της αγοράς που θα εξαναγκαστεί να αφήσει η ΑΤΕ λόγω μείωσης του ενεργητικού της.

Πως φθάσαμε ως εδώ;

Το ΠΑΣΟΚ και η Διοίκηση Πανταλάκη παρέλαβαν μια ΑΤΕ σε ανοδική πορεία με όλα τα προβλήματα που σέρνει τα τελευταία τριάντα χρόνια και επί πλέον ένα: τις ζημιές λόγω των τοξικών ομολόγων της διοίκησης Μηλιάκου. Παρέλαβαν μια ΑΤΕ  με προϊόντα, επιθετική πολιτική, κερδισμένα μερίδια της αγοράς. Ένα σχεδόν χρόνο αργότερα η ΑΤΕ καταγράφει συνεχείς ζημιές, δεν πέρασε το stress test, η αύξηση του Μ.Κ. τίθεται ως προϋπόθεση για τη συνέχιση της ύπαρξης της, διοίκηση και κυβέρνηση αδιαφορούν αρχικά και όταν επιτέλους αφυπνίζονται το διεκδικούν με το χειρότερο δυνατό τρόπο και τώρα, ως μωρές παρθένες, και υποκριτικά περίλυπες μας προσφέρουν τα δημιουργήματα τους ως αποφάσεις τρίτων, ως αναγκαστικής εκτέλεσης.

Για να φθάσουμε ως εκεί ο κ. Πανταλάκης έλαβε υπερβολικά μεγάλες προβλέψεις για επισφαλείς απαιτήσεις χωρίς να υποχρεούται, χωρίς να του επιβάλλεται από κανένα. Στις συζητήσεις μας, ως Σύλλογος με τη Διοίκηση, ο κ. Πανταλάκης ισχυρίστηκε ότι ήρθε «να εξυγιάνει της Τράπεζα» και κατηγόρησε σφοδρά τους άλλους τραπεζίτες ότι κρύβουν τα προβλήματα του «κάτω από το χαλί», ότι «μαγειρεύουν τους ισολογισμούς», ενέργειες που ο ίδιος καταδικάζει και γιαυτό δεν εφαρμόζει στην ΑΤΕ.

Όλα όμορφα, ποιος μπορεί να κατηγορήσει τον κ. Πανταλάκη για αυτά που λέει; Εμείς δεν θέλουμε να πράξει ο κ. Πανταλάκης παρανόμως ή με ανηθικότητα, αλλά έχουμε μια απορία: Ο κ. Πανταλάκης μας ήρθε από την Πειραιώς όπου ήταν Νο 2 στην ιεραρχία και  προφανώς αυτά που κατηγορεί τώρα τους άλλους τραπεζίτες τα έκανε στην Πειραιώς ή, τουλάχιστον, τα γνώριζε αλλά σιωπούσε. Τώρα στην ΑΤΕ γιατί κάνει άλλα; Έπαθε κρίση συνείδησης; Μήπως, λέμε μήπως, ήταν προσχεδιασμένο να χρησιμοποιηθεί η ποιότητα του χαρτοφυλακίου της Τράπεζας για τα σχέδια απαξίωσης της;

Ο κ. Πανταλάκης από την πρώτη ημέρα της Τράπεζας βρήκε το προσωπικό υπεράριθμο και την πρόσληψη των 909 της 9Κ επιζήμια. Μόλις ήρθε χωρίς να έχει μπει ακόμη στη ζωή μας η τρόικα και η επιτροπή ανταγωνισμού. Γράφαμε στις 2/8/2010: «πεποίθησή του (κ. Πανταλάκη είναι) ότι οι εργαζόμενοι στη Τράπεζα - δηλαδή το μισθολογικό κόστος - είναι μόνο βαρίδι γι΄αυτόν». Σήμερα επιχειρεί να απαλλαγεί από τα βαρίδια, προτείνει τη μείωση των αποδοχών των εν ενεργεία και κλείνει στα μούτρα την πόρτα στους νέους γιατί τάχα το επιβάλλουν άλλοι. Είναι άσχετο;     

Ζητούν τη συρρίκνωση του ενεργητικού της Τράπεζας και ο κ. Πανταλάκης με τέλεια ηθοποιία διαρρηγνύει τα ιμάτια του, δείχνει προβληματισμένος με τη μείωση του κύκλου εργασιών της Τράπεζας σε σχέση με το προδιαγραφόμενο μέλλον της, «η ωφέλεια της Τράπεζας από τη μείωση μισθοδοσίας θα εξανεμιστεί από τις απώλειες κερδών λόγω μείωσης των εργασιών μας» λέει. Και όμως η ΑΤΕ του κ. Πανταλάκη στο 9μηνο του 2010 καταγράφει συρρίκνωση δανείων κατά  3,2% και καταθέσεων κατά 9,4% αν και διαθέτει ρευστότητα που σπανίζει στο τραπεζικό σύστημα. Τυχαίο;

Γιατί έγιναν όλα αυτά;

Αυτό που φωνάζει το δίκτυο όλο το τελευταίο διάστημα δυστυχώς επιβεβαιώνεται. Δεν υπάρχουν προϊόντα, οι πελάτες φεύγουν και όσοι δεν θέλουν να φύγουν τους διώχνουμε! Όχι οι εργαζόμενοι, η διοίκηση τους διώχνει. Με βαθυστόχαστα και πομπώδη αξιώματα του στυλ «σε περίοδο κρίσης δεν δανείζουμε» σπρώχνει καλούς πελάτες σε άλλες τράπεζες. Οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν όσα λέγαμε, εμείς η  ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ, σχετικά με το ρόλο της σημερινής Διοίκησης στη πορεία αποδυνάμωσης και συρρίκνωσης της Αγροτικής στις 16/7/2010 («Δούρειος Ίππος»), που τόσο ενόχλησαν τον κ. Πανταλάκη.

Με τη μείωση του ενεργητικού που επιβάλλουν κυβέρνηση και τρόικα, προβλέπεται ραγδαία συρρίκνωση των εργασιών της Τράπεζας. Τα μερίδια αγοράς της θα καλυφθούν από τις ανταγωνίστριες τράπεζες. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται για εργασίες που αφορούν το Δημόσιο και από τις οποίες πρέπει να αποκοπεί η Αγροτική σύμφωνα με τις επιταγές κυβέρνησης –Βρυξελλών, ώστε να τα καρπωθούν οι ιδιώτες. Τι σχέση έχει λοιπόν με Δημόσια Τράπεζα που διαδραματίζει ρόλο στην ανάπτυξη της χώρας, μία Αγροτική με μικρό κύκλο εργασιών και προβληματικό χαρτοφυλάκιο αφού δε θα μπορεί να αναπτυχθεί; Δεν θα ακολουθήσουν κι άλλες περικοπές αλλά και απολύσεις πια προσωπικού, σύμφωνα με τη συνταγή που ακολουθείται παντού τελευταία, ώστε να ξεπουληθεί αντί «πινακίου φακής»  σε ιδιώτες;

Τελικά γιατί γίνονται όλα αυτά; Η ΑΤΕ με τις αποφάσεις αυτές δεν πρόκειται να εξυγιανθεί. Απλά θα πολλαπλασιάσει τις ζημιές, το 10% της μισθοδοσίας θα πρέπει να γίνει 20, 30, 40 κλπ, το προσωπικό θα περισσεύει, οι απολύσεις θα είναι μονόδρομος. Μήπως αυτός είναι ο στόχος του κ. Πανταλάκη και της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ; Μήπως η απαξίωση είναι ο στόχος για να μπορούν να την πουλήσουν «αντί πινακίου φακής» σε άλλους τραπεζίτες, εγχώριους ή μη; Μήπως ο στόχος τους είναι να ανοίξει το χορό των μισθολογικών μειώσεων η ΑΤΕ για να πάρουν σειρά και οι άλλες Τράπεζες;

Πως απαντάμε;

Το δίλλημα «δεχτείτε τώρα τις μειώσεις ώστε να αποφύγετε τα χειρότερα» είναι πέρα για πέρα ψεύτικο. Οι μειώσεις αυτές είναι η αρχή ενός δρόμου που οδηγεί και σε άλλες περικοπές καθώς και σε απολύσεις. Οι μειώσεις αυτές δεν έχουν στόχο τη σωτηρία της Αγροτικής αλλά την επιτάχυνση του ξεπουλήματός της. Κανένα σωματείο δε μπορεί να συνυπογράψει περικοπή δικαιωμάτων που οδηγεί στη χειροτέρευση του βιοτικού επιπέδου της ζωής των εργαζόμενων.

Η μόνη λύση, η μόνη διέξοδος είναι η αντίδραση σε όλα αυτά τα σχέδια που απεργάζονται τραπεζίτες, ΣΕΒ και καναλάρχες – η πραγματική κυβέρνηση – εναντίον μας. Ιδιαίτερα σήμερα, μια Αγροτική δημόσια, στραμμένη στη παραγωγική ανασυγκρότηση και ανάπτυξη του τόπου είναι όσο ποτέ αναγκαία. Μια τέτοια Αγροτική επιθυμούμε εμείς οι εργαζόμενοί της. Γι αυτό πρέπει πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας.

Χάσαμε, ο ΣΕΑΤΕ, πολύτιμό χρόνο, αφήσαμε τη Διοίκηση να σπρώξει την Τράπεζα στην απαξίωση, αφήσαμε τον κ. Πανταλάκη να παρουσιάζει ως μονόδρομο την μείωση των μισθών μας (όχι του δικού του…), τη συρρίκνωση της Τράπεζας. Όμως τίποτα δεν τελείωσε! Έστω στο παρά 5΄ βλέπουμε και τις άλλες παρατάξεις να υιοθετούν τις απόψεις μας, της ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ, για το ρόλο της σημερινής διοίκησης και της κυβέρνησης. Είναι θετική εξέλιξη. 

Μεθαύριο θα συνεδριάσει το Γενικό Συμβούλιο του ΣΕΑΤΕ για τα επόμενα βήματα μας.  Η ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ θα προτείνει γενική συνέλευση των εργαζομένων για το μεθεπόμενο Σάββατο 11/12/2010 και απεργιακή κινητοποίηση ούτως ώστε οι κινητοποιήσεις μας να έχουν τη μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση και συμμετοχή.  Τα ψέματα τέλειωσαν. Ολοι πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους.  Η νέα κατάσταση που διαμορφώνεται θα κρίνει την επάρκεια και την ικανότητα όλων μας να μπορέσουμε να ανταποκριθούμε ώστε να προστατέψουμε τους εργαζόμενους από τη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα.