|
Η σýσκεψη των πολιτικþν αρχηγþν...
Εντüς ιστορßας, χωρßς θαýμα
Του Νßκου Γ. ΞυδÜκη απü την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της 29/5/2011
H προχθεσινÞ σýσκεψη των πολιτικþν αρχηγþν, υπü τον Πρüεδρο της Δημοκρατßας, πυροδüτησε δικαιολογημÝνα αγωνßα σε μεγÜλες ομÜδες του πληθυσμοý, αλλÜ εντÝλει Þταν Üλλη μßα τελετουργßα με επικοινωνιακÞ σκüπευση, χωρßς πολιτικü περιεχüμενο, τουλÜχιστον περιεχüμενο ικανü για διÜσωση και αναπροσδιορισμü. Ο πρωθυπουργüς Γ. ΠαπανδρÝου προσÞλθε χωρßς φανερÝς προτÜσεις, αντιπροτÜσεις, γκÜμα επιχειρημÜτων, þστε να πεßσει, να προσελκýσει Þ, Ýστω, να ρυμουλκÞσει την αντιπολßτευση προς μια μßνιμουμ συναßνεση. Κανεßς δεν πεßστηκε, κανεßς δεν πιÝστηκε, πλην του φαιδροý οιωνοσκüπου Γ. ΚαρατζαφÝρη, ο οποßος Üλλωστε Ýχει προσφÝρει πλειστÜκις την υποστÞριξÞ του ζητþντας μετ' επιτÜσεως συγκυβÝρνηση. Ο Αντþνης ΣαμαρÜς Ýμεινε αμετακßνητος στη θÝση του για επαναδιαπραγμÜτευση του Μνημονßου, και παρομοßως αντßθετα να συναινÝσουν στη μνημονιακÞ πολιτικÞ της κυβÝρνησης Þταν τα κüμματα της ΑριστερÜς. Πþς φτÜσαμε στο προαναγγελθÝν «ναυÜγιο» της τελετουργßας συναßνεσης;
Στις δýο προηγοýμενες εβδομÜδες η ΕλλÜδα Ýζησε, αφüρητα πυκνÜ, Ýνα κýμα βßας, φüβου, κοινωνικþν ρηγματþσεων και πολιτικþν απειλþν. Οι βιαιοπραγßες που συντÜραξαν το κοινωνικü σþμα επισκιÜστηκαν μüνο απü τις απειλÝς περß πτþχευσης και τις αλλεπÜλληλες πιεστικÝς παρεμβÜσεις των εταßρων�δανειστþν για αναδιευθÝτηση του εσωτερικοý πολιτικοý τοπßου. Ηταν τÝτοια η πßεση πÜνω στην υπερχρεωμÝνη χþρα, που Ýθεσε εν αμφιβüλω την ßδια την ουσßα του πολιτεýματος, τη λαúκÞ κυριαρχßα· πολý περισσüτερο που διατυπþθηκαν ταυτοχρüνως προτÜσεις για δημοψÞφισμα, μÝσα και Ýξω απü το ΠΑΣΟΚ, ασýμβατες προς τα ειωθüτα της Γ´ ΕλληνικÞς Δημοκρατßας.
ΕπιπλÝον, προχθÝς, ο κ. ΠαπανδρÝου, διÜ του υπουργοý Οικονομικþν και με δικÜ του λüγια, επÝσεισε ως μüνο επιχεßρημα για την εκμαßευση της συναßνεσης τον υπαρκτü κßνδυνο της χρεοκοπßας και την Ýξοδο απü την Ευρωζþνη, üπως Ýπραξε πριν απ' αυτüν η επßτροπος Μαρßα ΔαμανÜκη. Η απειλÞ αυτÞ εßναι υπαρκτÞ και απαιτεß εθνικü συναγερμü. Δυστυχþς, üμως, για τη χþρα, το ßδιο υπαρκτÞ εßναι και η σαρωτικÞ απονομιμοποßηση της πολιτικÞς ΠαπανδρÝου, Ýτσι üπως καταγρÜφεται στις Ýρευνες, αλλÜ και üπως καταγρÜφεται τα τελευταßα εικοσιτετρÜωρα στις πλατεßες της χþρας: την þρα που ο πρωθυπουργüς, αμÞχανος και κουρασμÝνος, εξÞγγειλε στην τηλεüραση την αποτυχßα της σýσκεψης των αρχηγþν, το παρδαλü πλÞθος των ΑγανακτισμÝνων χτυποýσε κατσαρüλες στο Σýνταγμα, Ýξω απü τη ΒουλÞ. Αυτοß οι αδÝσποτοι ΑγανακτισμÝνοι, απροσδιüριστοι πολιτικÜ και απρüοπτης δυναμικÞς, δρουν πλÝον ως απρüβλεπτος επιταχυντÞς επß μιας πραγματικüτητας Þδη χαοτικÞς και ρευστÞς.
Το πολιτικü πρüβλημα τροφοδοτεßται προφανþς απü τα Ýνστικτα αυτοσυντÞρησης των κομμÜτων: κανεßς δεν θÝλει να μοιραστεß την ευθýνη με την κυβÝρνηση για τις επιλογÝς της. Αλλωστε, η κυβÝρνηση υπερψÞφισε το Μνημüνιο, τον περασμÝνο ΜÜιο, στηριγμÝνη στη δικÞ της κοινοβουλευτικÞ πλειοψηφßα, και με την επικουρικÞ ψÞφο του ΛΑΟΣ και της Ντüρας ΜπακογιÜννη.
ΑλλÜ το πολιτικü πρüβλημα δεν εξαρτÜται πια μüνο απü τη στÜση των κομμÜτων. Εναν χρüνο αργüτερα, οι προβλÝψεις του Μνημονßου δεν Ýχουν επιτευχθεß, εßτε λüγω κακοý υπολογισμοý, üπως ομολογεß και η τρüικα, εßτε επειδÞ η κυβÝρνηση δεν κατüρθωσε να τηρÞσει τους ταχýτατους ρυθμοýς μεταρρυθμßσεων. Η οικονομßα Ýχει βυθιστεß στην ýφεση, οι δαπÜνες δεν Ýχουν περιοριστεß αρκετÜ, τα Ýσοδα υπολεßπονται σημαντικÜ του στüχου, κι üλα αυτÜ παρÜ τις οδυνηρÝς περικοπÝς μισθþν - συντÜξεων, παρÜ τους βαρεßς φüρους. Υφεση, ανεργßα και ανασφÜλεια παραλýουν τη χþρα, και πÜνω σε αυτü το υλικü υπüστρωμα φουντþνουν η ξενοφοβßα, η αυτοδικßα, η βßα: η κρßση εßναι κοινωνικÞ. ΑυτÞ η κρßση εκφρÜζεται, και καταγρÜφεται πλÝον πολλαπλþς, σαν ρÞξη του κοινωνικοý ιστοý, απþλεια εμπιστοσýνης προς το πολιτικü σýστημα και τους θεσμοýς, Ýλλειψη ανοχÞς.
Κι ακüμη παραπÝρα: ζοýμε μια ηθικÞ και πνευματικÞ κρßση, κρßση ανθρωπολογικÞς τÜξεως. Τα ερειπιþδη κüμματα με την αμηχανßα τους και τη στειρüτητÜ τους εκφρÜζουν εν πολλοßς μια αναλüγως αμÞχανη και στεßρα κοινωνßα πελατþν, γαντζωμÝνων σε Ýναν καταρρÝοντα κüσμο μικροπρονομßων, θαλασσοδανεßων, διορισμþν. Εναν κüσμο ετερονομßας και εξαχρεßωσης. Το ιταμü ýφος των εταßρων�δανειστþν, με το οποßο απευθýνονται στους Ελληνες, βρßσκει Ýδαφος πÜνω στη δικÞ μας ασημαντüτητα, στους δικοýς μας ασÞμαντους ηγÝτες, στην εθελüδουλη και οκνηρÞ μας σκÝψη. Εßκοσι χρüνια νωρßτερα, ο Παναγιþτης Κονδýλης προφÞτευε πικρÜ την παροýσα κρßση, με οδýνη για την πατρßδα του, για τη γλþσσα και την ποßησÞ της: «Η νεοελληνικÞ ιστορßα, Ýτσι üπως τη γνωρßσαμε στα τελευταßα διακüσια χρüνια, κλεßνει τον κýκλο της. Ασφαλþς, τα τραγικÜ και κωμικÜ της επεισüδια δεν τÝλειωσαν ακüμη, üμως χÜνεται η ενüτητα της προβληματικÞς της και ο ειδοποιüς της χαρακτÞρας» (Οι αιτßες της παρακμÞς της σýγχρονης ΕλλÜδας).
Λαüς εκτüς ιστορßας; Ναι και üχι. Ναι, στην παροýσα φÜση, βρεθÞκαμε ουραγοß. Και üχι, üχι εις το διηνεκÝς, üχι ακüμη και τþρα: Ιn my end is my beginning. Μας το ψιθυρßζει ο ΓιÜννης ΒαρβÝρης, μειδιþντας απü το επÝκεινα καθþς τον αποχαιρετοýμε: «Εßμαστε προ της κρßσεως υπερÞφανοι / γιατß το θαýμα Þταν πως ζÞσαμε / χωρßς το θαýμα» (O Üνθρωπος μüνος, 2009).
|
