Τρί­τη-Τε­τάρ­τη 48ω­ρη Α­ΠΕΡ­ΓΙΑ ΣΥ­ΝΔΙ­ΚΑ­ΤΩ­Ν

Ευ­και­ρία συ­νά­ντη­σης των συν­δι­κά­των με τους

Εργα­ζό­με­νους και την Πλα­τεία

Tου Μά­κη Μπα­λα­ού­ρα από την “Εποχ'η” 26/6/2011

Σπά­νια οι α­νώ­τα­τες συν­δι­κα­λι­στι­κές ορ­γα­νώ­σεις ΓΣΕΕ-Α­ΔΕ­ΔΥ προ­κη­ρύσ­σουν 48ω­ρη Πα­νελ­λα­δι­κή Πα­νερ­γα­τι­κή Απερ­γία. Η τε­λευ­ταία πραγ­μα­το­ποιή­θη­κε στις αρ­χές της δε­κα­ε­τίας του ’90 ε­πί κυ­βέρ­νη­σης Μη­τσο­τά­κη. Σπά­νια, ό­μως, οι δυ­νά­μεις της ερ­γα­σίας βρέ­θη­καν μπρο­στά σε έ­να τό­σο σο­βα­ρό κίν­δυ­νο να βρε­θούν με τρο­μα­κτι­κά λι­γό­τε­ρα δι­καιώ­μα­τα, να γυ­ρί­σουν στην κυ­ριο­λε­ξία στον ερ­γα­σια­κό με­σαίω­να.

Η ε­ξε­λισ­σό­με­νη, σφο­δρή, ε­πί­θε­ση κυ­βέρ­νη­σης και τρόι­κας στους μι­σθω­τούς, συ­ντα­ξιού­χους και μι­κρο­ε­παγ­γελ­μα­τίες δεν έ­χει προ­η­γού­με­νο στην ι­στο­ρία του τό­που. Η πο­λι­τι­κή Μη­τσο­τά­κη ή­ταν α­πλή ο­δο­ντό­κρε­μα σε σύ­γκρι­ση με την ση­με­ρι­νή. Αυ­τή η α­περ­γία, λοι­πόν, πρέ­πει να εί­ναι σταθ­μός.

Οι δυο α­νώ­τα­τες ορ­γα­νώ­σεις των ερ­γα­ζο­μέ­νων έ­χουν πραγ­μα­το­ποιή­σει 14 (!) Γε­νι­κές Απερ­γίες μέ­σα στον 1,5 χρό­νο δια­κυ­βέρ­νη­σης του ΠΑ­ΣΟΚ. Αριθ­μός πρω­το­φα­νής για τα ευ­ρω­παϊκά δε­δο­μέ­να και ί­σως πα­γκο­σμίως. Ση­μειώ­νου­με ό­τι στην Ισπα­νία προ­κη­ρύχ­θη­κε μό­νο μια γε­νι­κή α­περ­γία, ε­νώ στις άλ­λες μα­χη­τι­κές χώ­ρες ό­πως η Γαλ­λία, η Ιτα­λία, οι α­περ­γίες που έ­γι­ναν πραγ­μα­το­ποιή­θη­καν με συ­ντο­νι­σμό Ομο­σπον­διών, ε­κτός α­πό την με­γά­λη α­περ­γία στην Γαλ­λία τον πε­ρα­σμέ­νο Σε­πτέμ­βρη για το Ασφα­λι­στι­κό.

Η ερ­μη­νεία αυ­τού του α­περ­για­κού κρε­σέ­ντο α­πό ΓΣΕΕ-Α­ΔΕ­ΔΥ θα μπο­ρού­σε να μας πλημ­μυ­ρί­σει α­πό ι­κα­νο­ποίη­ση και αι­σιο­δο­ξία. Αντί­θε­τα, μας προ­βλη­μα­τί­ζει έ­ντο­να. Προ­φα­νώς τέ­τοιες α­περ­γίες εί­ναι πο­λι­τι­κές και σω­στά σαν τέ­τοιες κα­τα­γρά­φο­νται στη συ­νεί­δη­ση του κό­σμου. Όμως, δεν δη­μιουρ­γούν πο­λι­τι­κό κλο­νι­σμό στην κυ­βέρ­νη­ση, τέ­τοιον που να α­να­γκά­σει αυ­τήν και την τρόι­κα σε ο­πι­σθο­χώ­ρη­ση, έ­στω και με­ρι­κή.

Αντί­θε­τα, το αυ­θόρ­μη­το κί­νη­μα των «α­γα­να­κτι­σμέ­νων» στις πλα­τείες της χώ­ρας εί­ναι αυ­τό που έ­χει δη­μιουρ­γή­σει σο­βα­ρό πρό­βλη­μα ό­χι μό­νο στην κυ­βέρ­νη­ση αλ­λά και στα κόμ­μα­τα του δι­κομ­μα­τι­σμού και των συ­νο­δοι­πό­ρων τους.

Για­τί συμ­βαί­νει αυ­τό; Τα συν­δι­κά­τα α­πό τα κο­ρυ­φαία, τις Ομο­σπον­δίες έως αρ­κε­τά πρω­το­βάθ­μια του δη­μό­σιου το­μέα (δη­λα­δή η συ­ντρι­πτι­κή ορ­γα­νω­μέ­νη δύ­να­μη στη ΓΣΕΕ-Α­ΔΕ­ΔΥ) έ­χουν α­πα­ξιω­θεί στη συ­νεί­δη­ση και την ε­κτί­μη­ση του κό­σμου της ερ­γα­σίας, αλ­λά και της κοι­νής γνώ­μης. Εκτι­μώ­νται, εν πολ­λοίς, ως ε­ξαρ­τή­μα­τα της ε­φαρ­μο­ζό­με­νης κά­θε φο­ρά κυ­βερ­νη­τι­κής πο­λι­τι­κής και της (κρα­τι­κής) ερ­γο­δο­σίας στις ΔΕ­ΚΟ.

Έτσι οι γε­νι­κές α­περ­γίες που πραγ­μα­το­ποιή­θη­καν, κα­θώς και η με­θαυ­ρια­νή ή­ταν α­πλώς ε­ξαγ­γε­λίες προ­κή­ρυ­ξης. Ελά­χι­στη ε­πα­φή με τους ερ­γά­τες και τους υ­παλ­λή­λους του ι­διω­τι­κού το­μέα, που με βα­ναυ­σό­τη­τα α­ντι­με­τω­πί­ζο­νται α­πό τους ερ­γο­δό­τες. Ού­τε καν α­περ­για­κά κλι­μά­κια δεν ε­πι­σκέ­πτο­νται τους χώ­ρους δου­λειάς.

Πα­ράλ­λη­λα, στον ευ­ρύ­τε­ρο δη­μό­σιο το­μέα ό­που σχη­μα­τί­ζο­νται κλι­μά­κια, εί­ναι σαν αγ­γα­ρεία για τα μά­τια του κό­σμου ή σαν ε­πί­σκε­ψη στους πε­λά­τες του ρου­σφε­το­λο­γι­κού κα­θε­στώ­τος που έ­χουν οι­κο­δο­μή­σει δε­κα­ε­τίες τώ­ρα.

Ακό­μα και γι’ αυ­τήν την α­περ­γία οι εκ­πρό­σω­ποι της ΠΑ­ΣΚΕ στις συν­δι­κα­λι­στι­κές ορ­γα­νώ­σεις που οι ε­πι­χει­ρή­σεις τους ξε­που­λιού­νται –ε­κτός της ΓΕ­ΝΟ­Π– έ­βα­λαν πολ­λα­πλά χει­ρό­φρε­να, πο­λι­τι­κά και ορ­γα­νω­τι­κά εν­δε­χο­μέ­νως α­πό έν­στι­κτο αυ­το­συ­ντή­ρη­σης συμ­βα­δί­ζο­ντας με το «ό­λον ΠΑ­ΣΟΚ» του α­ντι­προέ­δρου και υ­πουρ­γού Οι­κο­νο­μίας Ε. Βε­νι­ζέ­λου.

Νέες ευ­και­ρίες

Η ζωή δί­νει, ό­μως, με­ρι­κές ευ­και­ρίες α­να­προ­σα­να­το­λι­σμού της συν­δι­κα­λι­στι­κής δρά­σης για την έ­ναρ­ξη μιας άλ­λης πο­ρείας που θα αυ­ξά­νει στα­δια­κά την α­ξιο­πι­στία των συν­δι­κά­των και των συν­δι­κα­λι­στών, που θα μα­ζι­κο­ποιεί τις κι­νη­το­ποιή­σεις και θα κλεί­νει πραγ­μα­τι­κά τις ε­πι­χει­ρή­σεις στις α­περ­γίες.

Η «Πλα­τεία» και ό­τι α­ντι­στα­σια­κό και ε­ξε­γερ­τι­κό αυ­τή συμ­βο­λί­ζει και ση­μα­το­δο­τεί πα­ρέ­χει πο­λύ­τι­μη ευ­και­ρία να ξα­να­σμί­ξει ορ­γα­νι­κά ο κό­σμος της ερ­γα­σίας, των α­νέρ­γων, των με­τα­να­στών των νέων, των συ­ντα­ξιού­χων, των υ­πο­α­πα­σχο­λού­με­νων. Δια­φο­ρε­τι­κά θα συ­μπα­ρα­σύ­ρει μα­ζί με το φθαρ­μέ­νο πο­λι­τι­κό σύ­στη­μα που δη­μιούρ­γη­σαν οι κα­θε­στω­τι­κές δυ­νά­μεις και ό­τι έ­χει α­πο­μεί­νει και α­πό το συν­δι­κα­λι­στι­κό κί­νη­μα.

Αυ­τή τη δυ­να­τό­τη­τα α­ντί­στα­σης, φαί­νε­ται δυ­στυ­χώς, ό­τι δεν θέ­λει να α­ξιο­ποιή­σει ού­τε το ΠΑ­ΜΕ. Ο κό­σμος καί­γε­ται και το ΠΑ­ΜΕ ε­ξα­κο­λου­θεί να ε­νερ­γεί χω­ρι­στά ως ι­διό­τυ­πη σέ­χτα. Να βλέ­πει, ό­χι μό­νο τους ερ­γα­ζό­με­νους που πά­νε στα συλ­λα­λη­τή­ρια της ΓΣΕΕ, αλ­λά και τον κό­σμο της πλα­τείας ως φο­ρείς μο­λυ­σμα­τι­κής ε­πι­δη­μίας.

Οι δυ­νά­μεις της ρι­ζο­σπα­στι­κής α­ρι­στε­ράς στα συν­δι­κά­τα, ό­πως της Αυ­τό­νο­μης Πα­ρέμ­βα­σης και του Συ­ντο­νι­στι­κού των Πρω­το­βάθ­μιων Συν­δι­κά­των πο­λύ σω­στά προ­σεγ­γί­ζουν το Συν­δι­κα­λι­στι­κό Κί­νη­μα και τη σχέ­ση που πρέ­πει να έ­χει με το κί­νη­μα των Πλα­τειών. Η «Α. Π.» π.χ., α­να­φέ­ρει ό­τι «η συ­νά­ντη­ση του Εργα­τι­κού Κι­νή­μα­τος και του α­περ­για­κού με­τώ­που με το κί­νη­μα στις πλα­τείες προ­σθέ­τει νέα ποιο­τι­κά στοι­χεία σ’ αυ­τόν τον α­γώ­να, λει­τουρ­γεί σαν ε­πι­τα­χυ­ντής με­γά­λων κοι­νω­νι­κών α­να­κα­τα­τά­ξεων και διερ­γα­σιών». Χρειά­ζε­ται, ό­μως, έ­να α­κό­μα βή­μα. Να μι­λή­σει α­πο­φα­σι­στι­κά γι’ αυ­τούς που έ­χουν την ευ­θύ­νη γι’ αυ­τήν την κα­τά­στα­ση στο συν­δι­κα­λι­στι­κό κί­νη­μα και ε­πι­πλέ­ον συ­νε­χώς να διεκ­δι­κούν τον α­να­προ­σα­να­το­λι­σμό του Δια­φο­ρε­τι­κά ού­τε και αυ­τοί θα σω­θού­ν…

Προ­φα­νώς οι δυ­νά­μεις της Ρι­ζο­σπα­στι­κής Αρι­στε­ράς θα κι­νη­θούν και θα α­γω­νι­στούν για την ε­πι­τυ­χία της α­περ­γίας, του συλ­λα­λη­τη­ρίου και της ορ­γα­νι­κής σμί­ξης με τον κό­σμο της Πλα­τείας. Προ­χω­ρού­με, λοι­πό­ν:

• 48ω­ρη Γε­νι­κή Απερ­γία 28-29 Ιού­νη.

• Τρί­τη 28 Ιού­νη προ­συ­γκέ­ντρω­ση στο Μου­σείο στις 10:30 και πο­ρεία στο Σύ­νταγ­μα.

• Τε­τάρ­τη 29 Ιού­νη α­πό το πρωί πε­ρι­κύ­κλω­ση της Βου­λής. Στις 7:00 μ.μ. α­πό την πλα­τεία Κλαυθ­μώ­νος πο­ρεία για την Βου­λή.