Μετά την άρνηση των τραπεζιτών να διαπραγματευτούν με την ΟΤΟΕ την κλαδική σύμβαση, στον αέρα βρίσκεται και η υπογραφή της Εθνικής ΣΣΕ. Ο πρόεδρος του ΣΕΒ ενόψει του νέου κύκλου των διαπραγματεύσεων την προσεχή Τετάρτη, επιχειρώντας να οριοθετήσει τις θέσεις των εργοδοτών προεξόφλησε το νέο αδιέξοδο με τις προτάσεις του για αυξήσεις στους μισθούς 2,8% για το 2006 (κάτω ακόμα και από την εισοδηματική πολιτική της κυβέρνησης) και το πάγωμα μισθών στις περιοχές με υψηλή ανεργία.

Ζητά την εξαίρεση από τη συλλογική σύμβαση των νεοπροσλαμβανόμενων, τάχθηκε υπέρ της εφαρμογής του γαλλικού μοντέλου που προβλέπει απολύσεις χωρίς αιτιολογία και αποζημιώσεις για τους νέους και έθεσε θέμα αύξησης των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, ενώ απηύθυνε μήνυμα σε επιχειρήσεις και συνδικάτα να προχωρήσουν σε συμφωνίες, χωρίς να περιμένουν την εθνική συλλογική σύμβαση.

Έχουν ξεσαλώσει μη αρκούμενοι στις κυβερνητικές ρυθμίσεις υπέρ τους όπως η μείωση του συντελεστή φορολογίας, την αλλαγή του τρόπου υπολογισμού των αμοιβών των εργαζόμενων για την υπερεργασία και την υπερωρία, σε συνδυασμό με την ελαστικοποίηση του ωραρίου, οι ελληνικές επιχειρήσεις και φυσικά οι βιομηχανίες άντλησαν σημαντικά οικονομικά οφέλη.

Αντί για επενδύσεις για την καταπολέμηση της ανεργίας επενδύουν τα υπερκέρδη τους στις αγορές που προσφέρουν μεροκάματα πείνας και ανασφάλιστο εργατικό δυναμικό.

Η ακρίβεια υπονομεύει την αγοραστική δύναμη των αδύναμων κοινωνικά και μισθολογικά στρωμάτων οδηγώντας όλο και μεγαλύτερα τμήματα του λαού στην ανέχεια και την περιθωριοποίηση.

Την ίδια στιγμή κάτι χορτάτοι τύποι σαν το Μητσοτάκη και το συνάφι του προτείνουν να τρώμε λιγότερο, να εργαζόμαστε όσο η οικονομία το απαιτεί και να πληρωνόμαστε λιγότερο για να μακροημερεύει αυτός και οι όμοιοί του. Βάλει κατά του Δημόσιου Τομέα αλλά η κόρη του διορίζει τον κανακάρη της στο Δημόσιο ως σύμβουλο της μαμάς του, γιατί σύμφωνα με τις δηλώσεις του παππού ο εγγονός τελείωσε το Harvard και έχει πέσει με αλεξίπτωτο πέντε φορές. Πάντως η τελευταία πτώση του στο Δημόσιο κρίνεται απόλυτα επιτυχής.

Αυτοί που στο όνομα της καταπολέμησης της ανεργίας και της μείωσης του δημοσίου χρέους κατασπατάλησαν τους πόρους των κοινοτικών πλαισίων στήριξης και ξεπούλησαν τη δημόσια περιουσία, ζητούν ξεδιάντροπα από τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους και τους ανέργους να πληρώσουν για μια ακόμη φορά το λογαριασμό.

Στόχοι του συνδικαλιστικού κινήματος

Σε αντιδιαστολή με τις προθέσεις των κυρίαρχων οικονομικών κύκλων οι εργαζόμενοι παλεύουν για:

Να σπάσει η εισοδηματική πολιτική της κυβέρνησης, που μειώνει το εισόδημά μας.

Αναδιανομή εισοδήματος, γενναίες αυξήσεις μισθών, συντάξεων στον ιδιωτικό και στο δημόσιο τομέα

Μέτρα ενίσχυσης των ανέργων.

Κατάργηση αντεργατικών νόμων στα εργασιακά - Πλήρη σεβασμό στο καθεστώς συλλογικών διαπραγματεύσεων, συμβάσεων και κανονισμών εργασίας.

Μέτρα για να σταματήσουν οι μαζικές απολύσεις και το κλείσιμο εργοστασίων - 35ωρο – Αποτελεσματικές πολιτικές απασχόλησης.

Μεγαλύτερη φορολογία στο κεφάλαιο και τις επιχειρήσεις.

Να ακυρωθεί η πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων στις ΔΕΚΟ και στις Δημόσιες υπηρεσίες - Όχι στην κομματικοποίηση του Δημόσιου Τομέα.

Κατάργηση αντιασφαλιστικών διατάξεων - Στήριξη Δημόσιου ασφαλιστικού συστήματος - ’ρση των διακρίσεων παλιών και νέων ασφαλισμένων

Ίση μεταχείριση παλιών και νέων εργαζομένων