|
H συγκλονιστικÞ μαρτυρßα του Μ. Κυπραßου
«Πρüλαβα να ακοýσω πριν πÝσω: Ψωμß-Παιδεßα-Ελευθερßα »
Αναδημοσßευση απü τον ΕξÜντα
ΑνÜπηρος Ýμεινε ο δημοσιογρÜφος Μανþλης Κυπραßος, απü την ωμÞ βßα που ασκÞθηκε εναντßον του απü τις κρατικÝς δυνÜμεις καταστολÞς, ενþ κÜλυπτε την απεργιακÞ κινητοποßηση στις 15 Ιουνßου. ΣυγκεκριμÝνα, Üνδρας των ΜΑΤ πÝταξε στοχευμÝνα μια χειροβομβßδα κρüτου λÜμψης σε απüσταση αναπνοÞς απü το κεφÜλι του, αφοý μÜλιστα ο συνÜδελφος εßχε δηλþσει τη δημοσιογραφικÞ του ιδιüτητα, με αποτÝλεσμα να χÜσει την ακοÞ του και στα δýο αυτιÜ! Τη βÜναυση συμπεριφορÜ των ΜΑΤ καταδßκασε απερßφραστα το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ, ενþ η υπüθεση βρßσκεται Þδη στον ΕισαγγελÝα. Ο Μανþλης Κυπραßος λοιπüν γßνεται στοιχειοθετημÝνα ο πρþτος συνÜνθρωπüς μας που κατÜ τη διÜρκεια των πρüσφατων διαδηλþσεων Ýχασε εξολοκλÞρου μßα απ' τις 5 αισθÞσεις του και Ýμεινε ανÜπηρος, ως αποτÝλεσμα της αστυνομικÞς βßας. Δηλþνοντας την αμÝριστη αλληλεγγýη και συμπαρÜστασÞ μας, παραθÝτουμε τη συγκλονιστικÞ μαρτυρßα που μας Ýστειλε.
Η συγκλονιστικÞ μαρτυρßα του Μανþλη Κυπραßου στον ΕξÜντα
«¹ταν κÜπου 9 το πρωß στις 15 Ιουνßου, üταν Ýφτασα με το μετρü στο Σýνταγμα. ΑποφÜσισα να μη βγω στον κεντρικü χþρο της πλατεßας αλλÜ στην Ýξοδο της ΜεγÜλης Βρετανßας. Βγαßνοντας στο πεζοδρüμιο, εßδα στη Βασιλßσσης Σοφßας κÜτι που με «πÜγωσε».
¸να σιδερÝνιο τεßχος. ¸να τεßχος που üμοιü του εßχα δει να στÞνουν οι πÜνοπλοι ισραηλινοß στρατιþτες απÝναντι απü τους Üοπλους Παλαιστινßους αμÜχους.
ΑμÝσως Ýνα προαßσθημα ανησυχßα και ενδüμυχα Ýνας φüβος αν θÝλεις με κυρßεψε. Αυτοß τη φορÜ Þταν αποφασισμÝνοι για üλα εßπα μÝσα μου.
Αυτü με Ýκανε να εßμαι πιο προσεκτικüς και πιο επιφυλακτικüς. ΑνÜ πÜσα στιγμÞ θα μποροýσε να ξεσπÜσει η «φωτιÜ».
Οι απλοß Ýλληνες πολßτες που βρßσκονταν εκεß, Þταν και αυτοß προβληματισμÝνοι με τους αστυνομικοýς «ρüμποκοπ» üπως τους ονüμαζαν κοροúδευτικÜ, λüγω των ειδικÜ ενισχυμÝνων στολþν που φοροýσαν.
Η þρα περνοýσε üταν ξαφνικÜ βρισκüμενος στο τÝλος της πλατεßας ΣυντÜγματος, Üρχισε ομοβροντßα χημικþν, δακρυγüνων και χειροβομβßδων κρüτου λÜμψης. ΜαζικÞ και χωρßς στüχευση. Ο κüσμος πανικüβλητος Ýτρεχε να κρυφτεß. Και εγþ μαζß τους σε μια γωνιÜ Μητροπüλεως και ΦιλελλÞνων. Με το Ýνα το κινητü για να μεταδßδω με την Üλλη η φωτογραφικÞ μηχανÞ. Τα λεπτÜ ατελεßωτα και μαζß το κλÜμα και η δυσφορßα στην αναπνοÞ. «Θα αντÝξεις» Ýλεγα στον εαυτü μου δßνοντας κουρÜγιο. ΒλÝπω μÝσα απü την στοÜ του υπουργεßου Οικονομικþν πßσω απü τα ΜΑΤ να βγαßνουν κουκουλοφüροι με καδρüνια στα χÝρια. «ΠÜγωσα».
Αυτü δεν πρÝπει να το χÜσω εßπα.
Μα ξαφνικÜ μπροστÜ μου σωριÜζεται Ýνας ηλικιωμÝνος. Δεν το σκÝφτηκα οýτε στιγμÞ. Μαζß με κÜποιους Üλλους συμπολßτες μας, τον σηκþσαμε και τον πÞγαμε στο πρüχειρο ιατρεßο στην πλατεßα.
ΒλÝποντας, θυμÞθηκα τα πρüχειρα νοσοκομεßα εκστρατεßας που εßχα δει στο Κüσοβο. ΠραγματικÜ πεδßο μÜχης μÝσα στην πρωτεýουσα της χþρας μου. Της ΕλληνικÞς Δημοκρατßας.
ΣυνÝχισα. ΑυτÞ τη φορÜ τα επεισüδια γßνονταν ΦιλελλÞνων και Ξενοφþντος. Με μεγαλýτερη Ýνταση. Χωρßς κουκουλοφüρους. Τα ΜΑΤ Ýριχναν αδιÜκριτα και αναßτια χειροβομβßδες κρüτου λÜμψης και χημικÜ. Το ßδιο σκηνικü. ΚανÝνα Ýλεος σε κανÝναν. Τα ΜΑΤ χτυποýσαν με τα κλομπ ü,τι κινιüταν. Μια φρενßτιδα οργÞς και βßας. Σαν κοπÜδι καρχαριþν.
Αυτü με Ýκανε να μπω στις αρχÝς μιας στοÜς επß της ΦιλελλÞνων, να μεταδßδω και να τραβþ φωτογραφßες απü εκεß.
Αυτü Þταν το μοιραßο λÜθος μου.
Οπισθοχωρþντας μια ομÜδα των ΜΑΤ, ο διμοιρßτης με ρωτÜει γιατß τραβÜω φωτογραφßες.
Και ξÝροντας τη διαδικασßα του λÝω εßμαι δημοσιογρÜφος και του δεßχνω την ταυτüτητα της Ενþσεως Συντακτþν. ΜÜταια. Αυτü τον εξüργισε.
Αφοý με στüλισε σε «Üψογα γαλλικÜ», με δεßχνει με το δÜκτυλο σε Ýναν απü την ομÜδα του. ΚατÜλαβα πως κÜτι θα γινüταν. ΑλλÜ πßστευα πως το πολý-πολý να εισÝπραττα καμßα «βουρδουλιÜ».
¼χι. Ο ευτραφÞς Üνδρας των ΜΑΤ σε κλÜσματα δευτερολÝπτων πετÜει μπροστÜ μου μια χειροβομβßδα κρüτου-λÜμψης.
¼ταν η προβλεπüμενη απüσταση Ýκρηξης εßναι 50 μÝτρα, καταλαβαßνετε τι Ýπαθα üταν η Ýκρηξη Ýγινε στους 50 πüντους.
¸νιωσα üλο το σþμα μου να τινÜζεται, πÝφτω μÝσα στην στοÜ και για δευτερüλεπτα νüμιζα πως Þμουν νεκρüς.
Λßγο μετÜ Ýνιωσα χÝρια να με σηκþνουν και θολÜ να προσπαθþ να τους δω. Δεν μποροýσα üμως να τους ακοýσω.
¹ταν ο Γιþργος, ο ΤÜκης, η Μαρßα, η Κωνσταντßνα, ο Νßκος και ο Πρüδρομος, üπως Ýμαθα μετÜ. ΖαλισμÝνος και λουσμÝνος με λßτρα νεροý, προσπαθοýσα να συνÝλθω.
«ΠρÝπει να φýγεις να πας στο νοσοκομεßο» μου Ýλεγαν με νοÞματα.
ΚατÜλαβα πως Ýπρεπε να το κÜνω αμÝσως.
Με δυσκολßα Üρχισα να ανεβαßνω την ΦιλελλÞνων. Για να κατευθυνθþ προς το ΖÜππειο και μετÜ στον Ευαγγελισμü, πεζüς.
Μαζß και δεκÜδες Üλλοι απλοß πολßτες, κÜποιοι απü αυτοýς με τα παιδιÜ τους που προσπαθοýσαν να διαφýγουν.
Εκεß üμως μας περßμενε μια δεýτερη μεγÜλη Ýκπληξη.
Μια ομÜδα δειλþν (ας μου επιτραπεß η Ýκφραση) της «ΟμÜδας ΔÝλτα» με μηχανÝς μας περικυκλþνει, üπως οι ΙνδιÜνοι τη μονÜδα του στρατηγοý ΚÜστερ.
¶ρχισαν να μας βρßζουν και να μας χτυποýν. Προσπαθþντας να καλýψω Ýναν Üγουρο Ýφηβο, Þταν δεν Þταν 15 ετþν, δÝχθηκα απανωτÜ χτυπÞματα στη μÝση και τα πüδια, με τις μηχανÝς να Ýρχονται επÜνω μας με φüρα και μερικÜ μÝτρα πριν απü εμÜς οι οδηγοß τους να φρενÜρουν απüτομα.
Κανονικüς τραμπουκισμüς και «νüμιμη» βßα.
Χωρßς ακοÞ, χτυπημÝνος και να σφαδÜζω απü τους πüνους Ýφτασα στον «Ευαγγελισμü». ¼μως δεν εφημÝρευε και Ýπρεπε να πÜω στον «Ερυθρü». Στην κατÜσταση που Þμουν, οýτε Ýνα ασθενοφüρο δεν υπÞρχε να με μεταφÝρει…
¸φτασα με μεγÜλη δυσκολßα στον Ερυθρü. Οι γιατροß και το προσωπικü της κλινικÞς ΩΡΛ και οι παθολüγοι Þταν το λιγüτερο Üψογοι.
ΠÝρασα δÝκα εφιαλτικÝς ημÝρες προσπαθþντας να σþσουν οι γιατροß την ακοÞ στο δεξß αυτß, πρωτοστατοýντος του καθηγητÞ κ. ΒαθυλÜκη. Δυστυχþς üμως η ζημιÜ Þταν πολý μεγÜλη.
Εßχε επÝλθει πλÞρης κþφωση και στα δýο αυτιÜ. Εßχε καταστραφεß πλÞρως το βασικü üργανο ακοÞς ο κοχλßας και στις δýο πλευρÝς του κεφαλιοý.
¹μουν κωφüς…
Οι αστυνομικοß των ΜΑΤ εßχαν κÜνει καλÜ τη δουλειÜ τους. ¶φησαν ανÜπηρο Ýναν πολßτη. Και αυτüς Þμουν εγþ.
Ο ευαßσθητος και δημοκρÜτης υπουργüς Προστασßας του Πολßτη κ. Χ. ΠαπουτσÞς δεν καταδÝχθηκε οýτε μια συγνþμη να ζητÞσει. Οýτε φυσικÜ ο αρχηγüς της ΕΛ.ΑΣ. κ. Λ. Οικονüμου.
Θα σκÝφτηκαν πως ανÞκω στις «παρÜπλευρες απþλειες». Και στα ολιγαρχικÜ καθεστþτα δεν υπÜρχει «συγνþμη» αλλÜ το: «καλÜ να πÜθεις».
Νομßζω üμως πως ακüμα το πολßτευμÜ μας ονομÜζεται Δημοκρατßα.
Τþρα καλοýμαι να ζÞσω διαφορετικÜ. Μια διαφορετικÞ ζωÞ, χωρßς ακοÞ, με κατεστραμμÝνα το μÝλλον και τα üνειρÜ μου απü τη μανιακÞ βßα των ΜΑΤ, που Ýνας Θεüς ξÝρει τι εντολÝς εßχαν.
ΤουλÜχιστον πρüλαβα να ακοýσω πριν πÝσω, το: «Ψωμß-Παιδεßα-Ελευθερßα»…
|
