|
Στον βωμü του αφηρημÝνου χρÞματος
Ημερομηνßα δημοσßευσης: 24/07/2011
ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΒΕΡΓΟΠΟΥΛΟΥ
Ζοýμε σÞμερα οδυνηρÝς ιστορικÝς στιγμÝς, που θυμßζουν Ýντονα εκεßνες που η ανθρωπüτητα εβßωσε κατÜ τη δεκαετßα του 1920-1930 και εßχαν οδηγÞσει στη μεγÜλη κρßση του 1929, με τις συνÝπειες που üλοι γνωρßζουμε. Οι κυβερνÞσεις, με τον αυτü πÜντα δογματισμü και κυνισμü, μεθοδεýουν την εμβÜθυνση της κρßσης προς αποκλειστικü üφελος του χρηματιστικοý κεφαλαßου, δηλαδÞ των τραπεζþν, των χρηματιστþν, των κερδοσκüπων.
¼πως σημειþνει η βρετανικÞ ΓκÜρντιαν, το «τραγοýδι της κρßσης» εßναι γνωστü και σÞμερα το Üδουν üλοι, χωρßς εξαßρεση, οι Ευρωπαßοι πολιτικοß ιθýνοντες, υπü τον συντονισμü των αρχüντων του μεγÜλου χρÞματος και με κüστος την αποδιÜρθρωση των κοινωνιþν και το σÜρωμα ακüμη και των πιο αναγκαßων προûποθÝσεων της ανθρþπινης ζωÞς. Η επßθεση του χρÞματος δεν εßναι μüνον οικονομικÞ, πολιτικÞ, αλλÜ επßσης πολιτισμικÞ και ακüμη περισσüτερο βιο-πολιτικÞ, δηλαδÞ κλονßζει ακüμη και τα θεμÝλια της ανθρþπινης ýπαρξης. Στον βωμü του αφηρημÝνου χρÞματος θυσιÜζονται σÞμερα üλα, χωρßς κανÝναν περιορισμü και καμιÜ επιφýλαξη, οýτε την ελÜχιστη κüκκινη γραμμÞ. Η ελληνικÞ κυβÝρνηση δεν Ýχει τßποτε στο οποßο να θεωρεß üτι υστερεß Ýναντι των Ευρωπαßων ομολüγων της, σε ü,τι αφορÜ στην ολικÞ επßθεση εναντßον του κüσμου της εργασßας και εναντßον ακüμη και των πιο στοιχειωδþν προûποθÝσεων της ανθρþπινης ýπαρξης.
Στη συνÜντηση των Ευρωπαßων ηγετþν της ΠÝμπτης 21 Ιουλßου, η Ευρþπη Ýδειξε üχι μüνον την ανυπαρξßα της στη σημερινÞ κρßσιμη στιγμÞ, αλλ¢ επιπλÝον Ýδειξε την θετικÞ συμβολÞ της στη δραματικÞ επιδεßνωση του διεθνοýς οικονομικοý και κοινωνικοý πεδßου. Η ευρωπαúκÞ αλληλεγγýη παραμÝνει κÜτι το αδιανüητο για τον γερμανικü νεο-εθνικισμü και αντßθετα διατηρεßται η χωροφυλακßστικη νοοτροπßα της επιτÞρησης των αδýναμων εταßρων απü τους ισχυροýς. Ωστüσο, εßναι γνωστü üτι, σε στιγμÝς κρßσης, η ανÜγκη αλληλεγγýης θα Ýπρεπε να υπερισχýει της αρχÞς των κυρþσεων εις βÜρος των αδýναμων. ¼ταν το κüστος της κρßσης επιρρßπτεται στους οφειλÝτες και στους αδýναμους, τüτε η κρßση μοιραßα βαθαßνει και η Ýξοδος απü αυτÞν περιπλÝκεται ακüμη περισσüτερο. Ακüμη και τα προβλÞματα εξυγßανσης και ανταγωνιστικüτητας τßθενται με απεßρως περιπλοκüτερους üρους και στην πρÜξη αποβαßνουν ανεπßλυτα, ενüσω το κüστος επßλυσÞς τους επιρρßπτεται αποκλειστικÜ και μüνον στους οφειλÝτες. Απü την Üλλη πλευρÜ, οι πλεονασματικοß εταßροι, ενþ δυστροποýν στο να φÝρουν το κüστος που τους αναλογεß για την Ýξοδο απü την κρßση, δεν διστÜζουν παρÜλληλα να επιβÜλλουν εξοντωτικÞ λιτüτητα εισοδημÜτων και περικοπÝς δημüσιων δαπανþν, εν ονüματι της εδþ και τþρα ανÜγκης εξισορρüπησης των δημοσιονομικþν ισοζυγßων.
¼λοι γνωρßζουμε üτι οι περικοπÝς δαπανþν και εισοδημÜτων σε περßοδο ýφεσης δεν αποφÝρουν μεßωση των δημüσιων ελλειμμÜτων, αλλÜ περαιτÝρω εκτßναξÞ του. ΕÜν το ελληνικü χρÝος αποβαßνει μη-διαχειρßσιμο, αυτü οφεßλεται κατÜ κýριο λüγο στο Μνημüνιο, που αφ¢ ενüς σωρεýει αφÜνταστα πρüσθετα χρÝη και αφ¢ ετÝρου συρρικνþνει το εθνικü εισüδημα, το οποßο θα Ýπρεπε να εξυπηρετεß το χρÝος. ΠαρÜλληλα, το Μνημüνιο διαιωνßζει και επιδεινþνει το δημüσιο Ýλλειμμα, το οποßο, υποτßθεται, σκοπεýει κατÜ προτεραιüτητα να περιορßσει. ΚατÜ συνÝπεια, η ευρωπαúκÞ πολιτικÞ παραμÝνει üχι μüνον αρνητικÞ üσον αφορÜ τη θετικÞ διαχεßριση της κρßσης που Ýχει σÞμερα ενσκÞψει, αλλÜ και ανεπανüρθωτα θετικÞ üσον αφορÜ τις αρνητικÝς επιλογÝς που βαθαßνουν την κρßση, την περιπλÝκουν και την καθιστοýν κυριολεκτικÜ ανεπßλυτη.
Για την υπÝρβαση και την απεμπλοκÞ απü τη σημερινÞ κρßση θα Ýπρεπε να πÜψουν να θεωροýνται ταμποý τα προνüμια και δικαιþματα του χρÞματος και να δοθεß προτεραιüτητα στην επανεκκßνηση της πραγματικÞς οικονομßας. ΑπαρÜκαμπτη προûπüθεση γι' αυτü θα Þταν μια μεγÜλης εκτÜσεως αναδιανομÞ των εισοδημÜτων με ενßσχυση των αδýναμων και των αποκλεισμÝνων απü κÜθε κατανÜλωση, üπως επßσης η καταπολÝμηση της ανεργßας και η στÞριξη της απασχüλησης, δεδομÝνου üτι μüνον αυτÝς οι δαπÜνες Ýχουν το υψηλüτερο πολλαπλασιαστικü αποτÝλεσμα στην ανÜκαμψη της οικονομßας. Οι διαρθρωτικÝς μεταρρυθμßσεις οπωσδÞποτε εßναι αναγκαßες, αλλÜ δυσκολüτερα πραγματοποιοýνται σε μια οικονομßα που καταβυθßζεται στην ýφεση απü ü,τι σε μια αναπτυσσüμενη οικονομßα, που εξ αυτοý ακριβþς του λüγου αποβαßνει ασýγκριτα πιο εýπλαστη και αποδοτικÞ. ΚÜθε επιλογÞ που οπισθοδρομεß την οικονομßα τροφοδοτεß μοιραßα την ισχý και την αρπακτικüτητα του χρÞματος, ιδßως με üρους αρπαγÞς περιουσιακþν στοιχεßων, ενþ η αντßθετη επιλογÞ, αυτÞ που τονþνει την οικονομßα, ενισχýει τη θÝση του κüσμου της εργασßας Ýναντι των εισοδηματιþν, των κερδοσκüπων και των κοινωνικþν κηφÞνων του αφηρημÝνου χρÞματος.
|
