|
Του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΔΕΔΟΥΣΟΠΟΥΛΟΥ* απü την ΑΥΓΗ της 2/10/2011
Εßμαστε, λοιπüν, σε πüλεμο. Μας το δηλþνει ρητÜ η κυβÝρνηση, ο ßδιος ο πρωθυπουργüς, μας διαβεβαιþνει για το γεγονüς η ßδια η πραγματικüτητα, οι αισθÞσεις μας, τα μÜτια και τα αυτιÜ μας, καθþς κινοýμαστε στους δρüμους αυτÞς της πüλης, στους χþρους εργασßας μας, στη μοναξιÜ του σπιτικοý μας. Μας το βεβαιþνουν τα κλειστÜ μαγαζιÜ, οι ουρÝς των ανÝργων στον ΟΑΕΔ, ο πολλαπλασιαζüμενος καθημερινÜ αριθμüς συμπολιτþν μας που διαβαßνει τη διαχωριστικÞ γραμμÞ της πενßας με αξιοπρÝπεια και προσχωρεß ατÜκτως στη μÜζα του βιοπορισμοý απü τα συσσßτια, τα υπολεßμματα των λαúκþν αγορþν και των κÜδων απορριμμÜτων.
Μας το επιβεβαιþνουν οι στατιστικÝς: ο δεßκτης ανεργßας, το ποσοστü απολýσεων που απογειþνεται και το ποσοστü προσλÞψεων που γειþνεται. Μας το βεβαιþνει η μεßωση του μισθοý και του μεροκÜματου, ο λογαριασμüς καταθÝσεων που καταρρÝει, τα περιουσιακÜ στοιχεßα που απαξιþνονται.
Μας το βεβαιþνουν και Üλλα στοιχεßα, οδυνηρÜ αυτÜ, üπως αρμüζει στον πüλεμο. Οι αυξανüμενες αυτοκτονßες για οικονομικοýς λüγους. Το ποσοστü κατÜθλιψης. Η απομÜκρυνση των παιδιþν και των νÝων απü το εκπαιδευτικü σýστημα. Το δελτßο πτωχεýσεων επιχειρÞσεων.
Και μας το βεβαιþνουν οι κινÞσεις και οι μετακινÞσεις: Οι ντüπιοι που μεταναστεýουν, οι μετανÜστες που αποχωροýν, üσοι μποροýν και δεν Ýχουν περßτεχνα εγκλωβιστεß στη θαλερÞ μας χþρα.
Το βλÝπουμε με τα μÜτια μας στα αγγελτÞρια ενοικιÜσεων διαμερισμÜτων για φοιτητÝς που μÝνουν μÞνες χωρßς να προσελκýουν πελÜτες, καθþς οι σπουδÝς Ýγιναν εßδος ονειρικÞς πολυτελεßας, αν Ýρθει η στραβÞ και το παιδß σου περÜσει σε Üλλη πüλη. Το βλÝπουμε στα γεμÜτα αγωνßα μÜτια των μαγαζατüρων και των περαστικþν, στα τεντωμÝνα πρüσωπα, το ακοýμε στον αναστεναγμü τους, στα λüγια τους που ξεχειλßζουν πßκρα και απελπισßα.
Το νιþθει ο καθÝνας απü εμÜς στο πετσß του. Στους λογαριασμοýς που γßνονται και ξαναγßνονται, στις περικοπÝς, πρüτερα αναγκαßων, που γßνονται και ξαναγßνονται, στους υπολογισμοýς που μÝνουν μονßμως εκτüς πραγματικüτητας, καθþς η αλληλουχßα των δεινþν ακολουθεß την τραγικÞ της νομοτÝλεια, το μüνο σταθερü μιας χτικιασμÝνης ζωÞς. Το νιþθουμε στο πετσß του φßλου, του γεßτονα, των παιδιþν και των γονιþν, των στενþν και μακρινþν συγγενþν μας, üσοι τουλÜχιστον απü μας Ýχουν μÜθει να βλÝπουν και üσοι αξιþθηκαν την ευαισθησßα να «μπαßνουν στα παποýτσια του Üλλου» Þ να διαθÝτουν, να το πω κομψÜ, «empathy».
Εßμαστε σε πüλεμο. Και σιγÜ-σιγÜ κατανοοýμε üτι εχθρüς εßμαστε εμεßς. Γι' αυτü στην ηρωικÞ εκφþνηση των πολεμικþν ανακοινωθÝντων, ο εχθρüς δεν κατονομÜζεται, αλλÜ περιγρÜφεται ως στüχος των πολεμικþν επιχειρÞσεων. Δημüσιοι υπÜλληλοι, ελεýθεροι επαγγελματßες, φορτηγατζÞδες, ταξιτζÞδες, γιατροß, καθηγητÝς και δÜσκαλοι, μαθητÝς και φοιτητÝς, γονεßς, ναυτικοß, ξενοδοχοûπÜλληλοι και ξενοδüχοι, πιτσαδüροι και παρκαδüροι, μισθωτοß του ιδιωτικοý, του δημüσιου και του ημι-δημüσιου τομÝα, Ýμποροι και βιοτÝχνες, Üνεργοι και ημι-εργαζüμενοι, σýμπασα η κοινωνßα σκιαγραφεßται ως επιμÝρους στüχοι-θýματα αυτÞς της παρανοúκÞς επιχεßρησης.
Και η στρατηγικÞ Ýχει σχÝδιο πολÝμου. Η λειτουργßα της τÝταρτης φÜλαγγας πρþτα, η διοχÝτευση συνειδητÜ ψευδþν στοιχεßων: Το μεγÜλο κρÜτος, οι υπερÜριθμοι δημüσιοι υπÜλληλοι, το κακü πανεπιστÞμιο, το υπÝρογκο μισθολογικü κüστος, οι «ακαμψßες» της αγορÜς εργασßας, κ.ο.κ. ΚÜθε Ýνα απü αυτÜ τα μεγαλειþδη ψεýδη μπορεß εýκολα να αποδειχθεß ως τÝτοιο με απλÞ παρÜθεση μεγεθþν και δεικτþν. ¼μως, παραμÝνουν και διαρκοýν, αυταπüδεικτες αλÞθειες των ιεροφαντþν της εξουσßας.
Οι αποσιωπÞσεις, μετÜ. Αν υπÜρχει μια απüκλιση μεταξý ΕλλÜδας - Ε.Ε. στα δημοσιονομικÜ στοιχεßα σχετßζεται με τα φορολογικÜ Ýσοδα και μÜλιστα τους Üμεσους φüρους: Ενþ η δημüσια δαπÜνη εßναι λßγο χαμηλüτερη απü τον ευρωπαúκü μÝσο üρο, τα φορολογικÜ Ýσοδα υπολεßπονται δÝκα περßπου ποσοστιαßες μονÜδες. Αν υπÜρχει μια απüκλιση μεταξý ΕλλÜδας και Ε.Ε. στις δημüσιες δαπÜνες, αυτÞ αφορÜ στην προς τα κÜτω απüκλιση των δημüσιων δαπανþν για υγεßα, παιδεßα και κοινωνικÝς υπηρεσßες. Αν ο προûπολογισμüς δεν βγαßνει, καρατομοýνται αυτοß που καταγρÜφουν. Οι απþλειες, οι αστοχßες, τα λÜθη, ιδιαßτερα τα εγκληματικÜ λÜθη, πρÝπει να αποκρυβοýν.
ΜετÜ, η προπαγÜνδα. Οι λÝξεις που αλλÜζουν νüημα, που προσλαμβÜνουν πολλαπλÜ νοÞματα, ακüμη και αντιθετικÜ νοÞματα. Ζοýμε στην επικρÜτεια των ευφημισμþν, üπου το κακü ονομÜζεται καλü, η καταστροφÞ λÝγεται σωτηρßα, η εθνικÞ υποτÝλεια ονομÜζεται υπερηφÜνεια, η παρÜδοση Üνευ üρων καλýπτεται πßσω απü τη λÝξη «αντßσταση», το πÜρε ü,τι θÝλεις, παλιατζÞ, ακοýει στο εýηχον της διαπραγμÜτευσης.
Τρßτο στÜδιο, η επßθεση στα αδýνατα σημεßα. Οι παραβατικÝς και παρÜτυπες συμπεριφορÝς μερßδας γενικεýονται, το μικρü γßνεται μεγÜλο, το μεγÜλο εξαφανßζεται (δες τις επιτροπÝς της ΒουλÞς για τα σκÜνδαλα), η συλλογικÞ ευθýνη κυριαρχεß και üλοι μας εßμαστε υπüλογοι γι' αυτÜ που δεν κÜναμε. Το τραγικü δε εßναι üτι εßμαστε υπüλογοι γι' αυτÜ που κÜνανε εκεßνοι που διαπνÝονται απü την ανÜγκη αναμüρφωσης και συμμüρφωσης του ΠαπανδρÝου και ΣΙΑ.
ΥπερβολÝς, θα μου πεßτε. Δεν νομßζω. ¼σοι αμφιβÜλλουν ας δουν το σκεπτικü του ΣτΕ με το οποßο κρßνεται νομüτυπο και συνταγματικü το Μνημüνιο. Το ΣτΕ μιλÜει üχι για την τυπικÞ και ουσιαστικÞ νομιμüτητα των δανειακþν συμβÜσεων, αλλÜ επικαλεßται λüγους υπÝρτατης εθνικÞς ανÜγκης. Ως γνωστüν, σε καιρü πολÝμου, οι συνταγματικÝς πρüνοιες διαλýονται απü τις οβßδες. Ας ακοýσουν τον α' αντιπρüεδρο και, üλως τυχαßως, συνταγματολüγο - αρχιστρÜτηγο να εγκαλεß στην τÜξη üλους üσοι Ýχουν αντßθετη γνþμη για την ποιüτητα των οικονομικþν καλλιγραφημÜτων που μας εμφανßζει αυτüς και ο πριν απ' αυτüν.
Και με το χÝρι στην καρδιÜ πεßτε μου αν, στα στεγνÜ, αγÝλαστα πρüσωπα, στα ψυχρÜ, υπολογιστικÜ μÜτια, των υπουργþν και βουλευτþν, στον παραληρηματικü και τρομοκρατικü τους λüγο, στις καθημερινÝς τους περατζÜδες στην τηλεüραση, διακρßνετε ßχνος ανθρωπιÜς και συμπüνιας, Ýστω Ýνα ελÜχιστο δεßγμα κατανüησης.
Καιρüς ΠολÝμου, Καιρüς ΣφαγÝων.
* Ο Απ. Δεδουσüπουλος εßναι καθηγητÞς στο ΠÜντειο ΠανεπιστÞμιο.
|
