|
Η διεκδßκηση του μÝλλοντος
Του Νßκου Γ. ΞυδÜκη απü την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της 14/10/2011
Σκουπßδια σωριασμÝνα στους δρüμους, βουνÜ, σκουπßδια σÜπια, απü αυτÜ που δεν πλησιÜζουν οýτε οι μεταλλορακοσυλλÝκτες με τα καροτσÜκια. ΟυρÝς στα βενζινÜδικα. Κυκλοφοριακü χÜος. Κλειστü το Σýνταγμα μονßμως. ΚατειλημμÝνα υπουργεßα. Ολες οι δημüσιες υπηρεσßες υπολειτουργοýν. ΤÝσσερις πεινασμÝνοι Πακιστανοß ληστεýουν 86χρονη στην πλατεßα ΚολιÜτσου, 12 το μεσημÝρι, στην εßσοδο της πολυκατοικßας· της παßρνουν την τσÜντα και τη σακοýλα με το ψωμß απ' τον φοýρνο. ΠαιδιÜ απü 15 Ýως 24 χρüνων ληστεýουν και βιÜζουν στα προÜστια, με λεßα μερικÜ κατοστÜρικα, με 5 ευρþ μερδικü, πλιατσικολογοýν ψυγεßα, οδηγοýν ΜερσÝντες, σουλατσÜρουν μες στα ληστεμÝνα σπßτια σαν χαρακτÞρες του σινεμÜ. ΣινεμÜ, αυτü ακριβþς: Η ΑθÞνα προβÜλλεται σαν βßαιο φιλμ, ο καθημερινüς βßος μοντÜρεται με σκηνÝς απü το Κουρδιστü ΠορτοκÜλι, το Suburbia, το Δþδεκα Πßθηκοι.
Η δυστοπßα της ΑργεντινÞς δεν εßναι μακριÜ. Δεν θα εßναι ßδια, αλλÜ θα συμβεß κÜπως· το μυρßζεις στους δρüμους της πρωτεýουσας, οι Üνθρωποι περπατοýν νευρικοß, στις παρÝες οι τσακωμοß ξεσπÜνε με ασÞμαντη αφορμÞ κι ýστερα ξεφουσκþνουν απüτομα, ο καθεßς αποσýρεται στον εαυτü του, στα διαδικτυακÜ φüρα φουντþνουν ο πεσιμισμüς και η απüγνωση, φυραßνει ακüμη και ο θυμüς, απλþνεται η παγωνιÜ. ΠαρÜ την οργÞ και τη βßα που εκπÝμπουν οι αντιδρÜσεις των ψαλιδισμÝνων υπαλλÞλων Δημοσßου και ΔΕΚΟ, η μεγÜλη μÜζα του αστικοý πληθυσμοý παραμÝνει παγωμÝνη απü τον φüβο της επüμενης μÝρας.
Το ßδιο και περισσüτερο παγωμÝνη εßναι η ηγεσßα. Χειρüτερα: ο κüσμος Ýχει την αßσθηση üτι δεν υπÜρχει ηγεσßα, üτι η ελληνικÞ κυβÝρνηση παρακολουθεß παθητικÜ και δÝχεται ü,τι της υπαγορεýουν, προκειμÝνου να λÜβει τη δüση. Σαν δüση οπιοýχου αναλγητικοý: καλμÜρει τον πüνο, αλλÜ η αρρþστια κατατρþει. Χειρüτερα: ο κüσμος δεν βλÝπει καμιÜ ηγεσßα, κανÝνα σχÞμα, καμßα πρüταση, καμßα σχεδßα, για να αρπαχτεß, να επιπλεýσει, να αντÝξει το παρüν και να κοιτÜξει το μÝλλον.
Κι üμως, υπÜρχει μÝλλον. ΠÜντα υπÜρχει. Το θÝμα εßναι αν και πþς θα μας περιÝχει. Το θÝμα εßναι να διασþσουμε ü,τι διασþζεται, ü,τι αξßζει και χρειÜζεται, να το στερεþσουμε και να φτιÜξουμε üλα τα υπüλοιπα απü την αρχÞ. Το κρÜτος, τη διοßκηση, την παιδεßα, τη δημüσια υγεßα, την ασφÜλεια, την κοινωνικÞ πρüνοια, τη δικαιοσýνη. Την παραγωγÞ, την οργÜνωση της εργασßας, την αποδοτικüτητα. Δεν εßναι üλα Üχρηστα, δεν μας επιτρÝπεται να τα αφÞσουμε üλα να ρημÜξουν - δεν μας επιτρÝπεται, με üρους ιστορικÞς επιβßωσης. Κανεßς επßτροπος δεν θα μας σþσει αν παραιτηθοýμε, αν πρþτα εμεßς δεν θÝλουμε να σþσουμε τους εαυτοýς μας, την αξιοπρÝπειÜ μας, τη βαθýτερη ουσßα της ιδιοπροσωπßας μας, την εθνικÞ μας υπüσταση.
Τα σκουπßδια στους δρüμους, η ανασφÜλεια στις γειτονιÝς, οι μπλοκαρισμÝνοι δρüμοι, οι αδρανεßς υπηρεσßες πρÝπει να αναιρεθοýν απü εμÜς τους πολßτες, αν θÝλουμε να παραμεßνουμε κοινωνßα πολιτþν και üχι Üθροισμα δουλοπαροßκων και Ýρμαια συμμοριþν. Υπερασπιζüμενοι τον δημüσιο χþρο τοýτη τη στιγμÞ, με ατομικÝς υπερβÜσεις, με αλληλεγγýη, με πανεθνικü συναγερμü, με δικαιοσýνη, διεκδικοýμε το μÝλλον.
|
