|
Της Χριστßνας Kοψßνη απü την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της 29/11/2011
Την þρα που ετοιμÜζεται μια νÝα δÝσμη μÝτρων για το ασφαλιστικü, χιλιÜδες υπÜλληλοι του Δημοσßου απü 53 Ýως 55 ετþν οδηγοýνται στην Ýξοδο, με τη μορφÞ της εργασιακÞς εφεδρεßας. Η εφεδρεßα επιβεβαιþνει για πολλοστÞ φορÜ üτι η διαχεßριση του ασφαλιστικοý προβλÞματος στην ΕλλÜδα εßναι σχιζοφρενικÞ. Απü τη μια πλευρÜ, λαμβÜνονται μÝτρα για την παρÜταση της εργασßας μÝχρι τα 65, αýριο και μÝχρι τα 67, και απü την Üλλη, Üνθρωποι σε δημιουργικÞ ηλικßα αναγκÜζονται να αποχωροýν πριν κλεßσουν το 55ο Ýτος τους. Εßναι ο ßδιος παραλογισμüς που οδηγοýσε στα προγρÜμματα εθελουσßων στις ΔΕΚΟ και τις τρÜπεζες για να ελαφρýνουν τα μισθολüγια, αλλÜ επιβαρýνοντας το σýνολο της κοινωνßας μÝσω των ασφαλιστικþν ταμεßων. Τüτε βÝβαια τα συνδικÜτα πßεζαν για τα προγρÜμματα, καθþς συνοδεýονταν με πρωτοφανÞ πακÝτα. Αυτü δεν διÝσωσε üμως οýτε το ΙΚΑ οýτε τα Ταμεßα των τραπεζþν απü τις ασφυκτικÝς πιÝσεις των «νÝων» συνταξιοýχων.
Η εργασιακÞ εφεδρεßα λειτουργεß αυτοκτονικÜ για τα ασφαλιστικÜ ταμεßα Δημοσßου και ΙΚΑ, καθþς τα υποχρεþνει να χρηματοδοτÞσουν νωρßτερα τις συντÜξεις και να συντηρÞσουν απροσδüκητα αυξημÝνο αριθμü συνταξιοýχων. Το Ταμεßο Πρüνοιας με 55.000 αιτÞσεις σε εκκρεμüτητα εßναι βÝβαιο üτι, εÜν δεν καταρρεýσει, θα οδηγηθεß σε δραστικÞ μεßωση του εφÜπαξ. Αρα, üσοι αναγκÜζονται σÞμερα σε Ýξοδο, Ýχουν Þδη μεγÜλες απþλειες σε συνταξιοδοτικÜ κεκτημÝνα. Η εργασιακÞ εφεδρεßα που ξεκßνησε χθες για 20.000 μüνιμους υπαλλÞλους του Δημοσßου συνιστÜ την πρþτη μεγÜλης Ýκτασης ομαδικÞ απüλυση, η οποßα αναμÝνεται να Ýχει πολλαπλþς αρνητικÞ επßπτωση στο ασφαλιστικü σýστημα.
Βεβαßως, πολλοß θεωροýν üτι με την εφεδρεßα, επιτÝλους, Ýσπασε το ταμποý της μονιμüτητας στην αναποτελεσματικÞ διοßκηση και επÞλθε η εξßσωση ανÜμεσα στον δημüσιο και τον ιδιωτικü τομÝα. ΠρÜγματι, Ýχουν δßκιο. Με μια μικρÞ διαφορÜ στο περιεχüμενο της εξßσωσης. Διüτι αυτü που βιþνεται εßναι μια ισüτητα φüβου, η κοινÞ ανασφÜλεια για την επüμενη ημÝρα.
Το μÝτρο, υποστÞριζαν οι εμπνευστÝς του, εßναι αναγκαßο δημοσιονομικÜ, θα προκαλÝσει οικονομßες. Εωλο το επιχεßρημα. Καθþς ο διαχωρισμüς αυτþν που φεýγουν δεν Ýγινε με αξιολογικÜ κριτÞρια, σε αυτοýς που αποχωροýν δεν αποκλεßεται να Ýχουν συμπεριληφθεß Üνθρωποι παραγωγικοß, εργατικοß. Οσο γι' αυτοýς που μÝνουν, Þδη γνωρßζουμε απü τα Ταμεßα üτι το κλßμα εßναι εξαιρετικÜ δυσμενÝς. Τßποτε δεν προχωρÜ στην þρα του. Οι καλοß και αποτελεσματικοß υπÜλληλοι που μÝνουν πßσω, εßναι πÜλι τα μεγÜλα θýματα. Βεβαßως, υπÜρχει και η προσωπικÞ διÜσταση. ΥπÜλληλοι που Þθελαν να παραμεßνουν στην εργασßα αναγκÜζονται να αποχωρÞσουν Þ να μπουν σε ημιαπασχüληση με μειωμÝνη αμοιβÞ για Ýνα Ýτος. Ανθρωποι δημιουργικοß που απαξιþνονται. ΧρÞσιμοι και Üχρηστοι üλοι σε Ýνα. ΑυτÞ εßναι üντως μια λογικÞ εξßσωση, που επιτÝλους... εφαρμüζεται.
|
