|
Του Κþστα Λεονταρßδη απü την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της 14/12/2011
Σε πλοýσιους και φτωχοýς, τυχεροýς και Üτυχους, ευφυεßς και στενοκÝφαλους απαντÜται Ýνας κεντρομüλος ψυχισμüς αυτοπεραßωσης, που συνοψßζεται στο εξÞς: για οτιδÞποτε στραβü συμβεß φταßνε πÜντα κÜποιοι Üλλοι, οι δυνÜμεις του σκüτους, τα συμφÝροντα κ. λπ.
Ενα ενδεικτικüτατο δεßγμα (πολυτελεßας) αυτÞς της στρατηγικÞς εßναι ο χαρισματικüς ΖοζÝ Μουρßνιο. ΑσÞμαντος ως ποδοσφαιριστÞς στην ταλεντομÜνα Πορτογαλßα, Ýγινε μεταφραστÞς σπουδαßων προπονητþν, ρουφþντας σαν σφουγγÜρι τα μυστικÜ της τÝχνης. ΑρπÜζοντας ευκαιρßες απü τα μαλλιÜ με τη διεισδυτικÞ του ματιÜ, Ýγινε γρÞγορα αλεποý των πÜγκων και ως αταλÜντευτος θιασþτης του δüγματος «ο σκοπüς αγιÜζει τα μÝσα» δεν ξεγÝλασε: τον ενδιÝφερε η ουσßα, οι νßκες, üχι η τÝρψη των θεατþν και η χαρÜ του παιχνιδιοý. Και καλλιεργþντας πολιτικü δαιμüνιο φιλοτεχνοýσε με μαεστρßα το δημüσιο πορτρÝτο του. ΟμορφÜντρας, μονßμως αγÝλαστος (εκπÝμποντας Ýτσι σοβαρüτητα...), με την αλαζονεßα του γοÞτευε τους χρυσοκÜνθαρους εργοδüτες για την αξßα του. Ο Μουρßνιο εßναι προφÝσορας στο να «πουλÜει» τον εαυτü του, φυλÜει üμως τα νþτα του, καθþς «οι νÝοι παßκτες εßναι σαν τα καρποýζια, μüνον üταν τα ανοßγεις σιγουρεýεσαι üτι αυτü που αγüρασες εßναι καλü», Ýχει δηλþσει και ο νοþν νοεßτω.
Ο Μουρßνιο κι üσοι κατακτοýν το δικü τους Εβερεστ πÜσχουν απü το σýνδρομο της υψολαγνεßας. Μüνιμο Üγχος του εßναι, üταν Ýρθει η þρα, να εγκαταλεßψει την κορυφÞ üποτε αυτüς αποφασßσει και με δικοýς του üρους. ΟποιαδÞποτε Üλλη εξÝλιξη θα ισοδυναμεß με γκρεμοτσÜκισμα του θεριεμÝνου εγþ. Εßναι η μοßρα üσων αρχηγεýουν, üλοι τους συναντοýν κÜποιον εφιÜλτη στον δρüμο προς την ποθητÞ υστεροφημßα. Του ΖοζÝ ο διÜβολος ακοýει στο üνομα Μπαρτσελüνα, ομÜδα που τα πüδια των παικτþν της ζυγßζουν πολλÝς ρÜβδους χρυσοý. ΑνÜλογη εßναι η χρηματιστηριακÞ αξßα και των παικτþν της ΡεÜλ του Μουρßνιο. Τüτε γιατß οι ΜαδριλÝνοι τρþνε τη μια κατραπακιÜ μετÜ την Üλλη απü τους Καταλανοýς του ΠÝπε Γκουαρντιüλα;
Η απÜντηση εßναι ορατÞ και σε μη ειδÞμονες. Το «ηλεκτρονικü» παιχνßδι της Μπαρτσελüνα διαποτßζεται απü πνεýμα πρωτοφανοýς ομαδικüτητας και ψυχικÞς συνοχÞς, τους βεντετισμοýς οι παßκτες τους αφÞνουν Ýξω απü το γÞπεδο, ενþ οι της ΡεÜλ δεν πειθαρχοýν σε τÝτοια φιλοσοφßα. Οι κινÞσεις των παικτþν του Μουρßνιο αντανακλοýν τον δικü του χαρακτÞρα, το βλÝπεις στο πüσο «ατομοκεντρικÜ» πανηγυρßζουν τα γκολ (π. χ. ο σπουδαßος, αντιπαθÞς ΡονÜλντο) σε αντßθεση με τους αντιπÜλους τους που γλεντοýν σαν σε φιλικü μεθοκüπι. Ο αρχηγüς Μουρßνιο φÝρθηκε πÜλι μικροπολιτικÜ. Του 'φταιξε ο διαιτητÞς, η τýχη των Üλλων, η κακιÜ η þρα. Για δικÜ του λÜθη, üπως πÜντα, οýτε λüγος, η υπεροχÞ των αντιπÜλων υποκρýπτει μονßμως σκευωρßα. Ο Μουρßνιο και οι ηγÝτες τýπου Μουρßνιο, σε οποιονδÞποτε χþρο διαπρÝπουν, χαρÜσσουν διαδρομÞ κομμÝνη στα μÝτρα τους. Ομως δεν επιχειροýν να αλλÜξουν την Ιστορßα.
|
