|
Τοποθετήσεις του σδ. Φουντουκίδη στα πρακτικά του Δ.Σ.
Πιστεύει ότι δεν θέλουμε διαπραγματεύσεις αλλά γίνονται προσχηματικά
Ανταλλάσσω επιστολές με τη Διοίκηση σημαίνει το θέμα στις καλένδες. Γιατί όσο χρόνο χρειάστηκε η Διοίκηση να μας στείλει αυτό το υπόμνημα και κάναμε τρεις μήνες να το απαντήσουμε και εν μέσω καλοκαιριού, κατά την ίδια λογική και να είστε σίγουροι κι εδώ ο καθένας θα επιβεβαιωθεί ότι η διαδικασία αυτή των ανταλλαγών επιστολών σημαίνει για άλλη μια φορά το θέμα στις καλένδες και θα πάμε πάλι στις επόμενες εκλογές για να λέμε στους συναδέλφους δώστε μας άλλη διετία αυτό που δε λύσαμε τότε να το λύσουμε τώρα”. (22.9.06).
Ότι δεν πιστεύαμε στο διάλογο, ότι δεν θέλαμε την αναδιοργάνωση, ότι αναζητούσαμε αφορμή να την κάνουμε. (22.9.2006)
Πιστεύει ότι οι συνάδελφοι εμπιστεύονται τη Διοίκηση παρά τον Σύλλογο
Καλά, είμαστε αφελείς; Δεν καταλαβαίνουμε ότι η άλλη πλευρά γνωρίζει με τι έχει να κάνει; Δεν γνωρίζετε ότι σήμερα η συντριπτική πλειοψηφία των συναδέλφων περισσότερο εμπιστεύεται τη Διοίκηση απ’ ότι εμάς; Είναι κάτι άγνωστο σε σας; Δηλαδή δεν το καταλαβαίνετε; Εκτός αν κάποιοι έχουν κλειστεί σε τέσσερις τοίχους, δεν ακούν τίποτε, έχουν μονίμως συμβούλους κόλακες, οι οποίοι τους λένε καλά τα έχεις καμωμένα, προχώρα έτσι και δεν βλέπουν ότι συνεχίζουν να πηγαίνουν στο γκρεμό” (7.11.06).
Και όλα τα Υποκαταστήματα αφού δεν μπορούν να έχουν εργασίες. Οι άνθρωποι;
“Λέω κριτήρια, σταθερά κριτήρια και δεν μπαίνω στη λογική των αριθμών. Δεύτερον, ούτε θα μπούμε στη λογική εάν στα καταστήματα – θυρίδες θα παραμείνουν 3-4-5-8 ή 10 –15 συνάδελφοι. (4.10.06)
Ως προς τα Καταστήματα και τα Πρακτορεία για μένα το θέμα δεν είναι ποσοτικό, είναι ποιοτικό. Το να κρατήσω εγώ θεωρητικά τα 27 καταστήματα ως έχουν σήμερα δεν έκανε τίποτα, δεν μου ζήτησαν αυτό οι συνάδελφοι. Οι συνάδελφοι όταν πάμε εκεί, λέμε σώστε μας, κάντε κάτι. Δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση. Και τι λένε, ή θα μας φέρετε εργασίες για να δουλέψουμε και εγώ δεν άκουσα και πολλές φορές έχω προκαλέσει να έρθουν εργασίες, που πράγματι θα δώσουν αντικείμενο περιεχόμενο, ώστε τα καταστήματα αυτά να μείνουν έτσι ενδεχομένως να γίνουν και περισσότεροι συνάδελφοι.
Κανένας είναι τουλάχιστον τόσο βλάκας, εγώ τουλάχιστον δεν θεωρώ τον εαυτό μου βλάκα, τάχα να προτείνω μια εργασία που θα έδινε περιεχόμενο στα καταστήματα και θα έλεγα άστο να μη γίνει θυρίδα, άσε να το κάνω κατάστημα – κορμό. Αρα το αν θα είναι κατάστημα – κορμός και θα πρέπει να μας εξηγήσει η Διοίκηση τι εννοεί κατάστημα-κορμός; Θα είναι έτσι όπως είναι σήμερα τα καταστήματα; Η διαφοροποίησή του με τις θυρίδες θα είναι μόνο το αν θα είναι το Ταμειακό απόθεμα;
Εάν είναι έτσι, ας το ξέρουμε, δεν σημαίνει ότι εάν έρθει και το πει έτσι η Διοίκηση ότι εγώ θα είμαι αντίθετος για να σας βγάλω, ενδεχομένως, να βγάλω το Σύλλογο από την δύσκολη θέση. Ναι, εάν δεν μπορεί να φέρει καινούριες εργασίες, ώστε να αναβαθμίσει και κάνει ουσιαστικά τους κορμούς θα δεχθώ να μείνουν κάποια καταστήματα σε περιφερειακό επίπεδο για να ξέρουμε τι λέμε, ούτε εμείς να κοροϊδευόμαστε, ούτε να κοροϊδεύουμε και τους συναδέλφους. Αρα για μένα δεν είναι εάν οι θυρίδες θα είναι 5-6-10-13, το λέω και λέω νούμερα 27, προκαλώ ακόμα περισσότερο αν θα είναι 27 οι θυρίδες. Εμένα ποιοτικό είναι αυτό το στοιχείο που θα πρέπει, που θα το λάβω υπόψη για να δεχθώ μία ρύθμιση, οποιαδήποτε που θα έρθει αύριο, μεθαύριο.
Δεν θα μπω ούτε στη λογική, αν στα καταστήματα θυρίδες, θα παραμείνουν 3-4 ή 5 συνάδελφοι. Το πόσα θα είναι θα εξαρτάται πάντοτε από το αν επιτυγχάνεται χωρίς κίνδυνο η ορθολογική και αποτελεσματική λειτουργία του καταστήματος θυρίδα, η καλύτερη εξυπηρέτηση του συναλλασσόμενου κοινού, του Ελληνικού Δημοσίου και των Δημοσίων οργανισμών”. (11.1.07)
Αφήνει στον αέρα τους σδ. των Υποκ/των
“Υπάρχει το εξής, το θέμα του υπομνήματος που ήρθε, του υπομνήματος της απάντησης της Διοίκησης και αυτού που λέμε εμείς. Έχουμε αναγάγει σαν κυρίαρχο τον αριθμό των υποκαταστημάτων που μεταλλάσσονται και έχουμε αφήσει γιατί η ουσία εκεί είναι, το πόσα καταστήματα θα υπάρχουν και ποια μορφή θα έχουν θα εξαρτηθεί κυρίως από την απασχόληση. Γιατί αν πράγματι τα καταστήματα αυτά είχαν απασχόληση, δεν θα συζητούσαμε τώρα για τέτοιο ζήτημα. (7.11.06).
Μαξιμαλιστική και ισοπεδωτική η Οικονομική Προαγωγή
“Τώρα όσον αφορά τις δύο προτάσεις. Επειδή θεωρώ ότι η πρόταση, ήδη είχα απορρίψει την πρόταση που είχε στείλει ο Σύλλογος, τη θεωρούσα μαξιμαλιστική και από την άποψη αυτή δεν την υποστηρίζω, είναι πολύ μακριά από τη δική μου πρόταση τη προχτεσινή, πολύ μακριά. Γιατί αν θυμόσαστε εγώ μίλησα για ένα εμβόλιμο βαθμό μεταξύ εντεταλμένου και τμηματάρχη.
Θεωρώ ότι η πρόταση που αναπτύχθηκε από το συνάδελφο Ευσταθίου, έχει όλα εκείνα τα στοιχεία ή τουλάχιστον ένα μέρος των στοιχείων που εμένα με καλύπτουν και είναι τέλος πάντων πιο αξιοκρατική από την ισοπεδωτική που είχε και έχει σταλεί από την πλευρά του Συλλόγου.
Και το κυριότερο απ’ όλα και το επαναλαμβάνω, θα το επαναλαμβάνω και δεν θα κουραστώ να το επαναλαμβάνω. Δεν θα πρέπει οι οποιεσδήποτε προτάσεις έρχονται εξ ορισμού να υπονομεύουν την οικονομική αντοχή των ταμείων και τη βιωσιμότητά τους. (20.12.06)
Όταν βλέπει ότι οι διαπραγματεύσεις προχωρούν λέει ότι είναι ψευτοαναδιοργάνωση
“Από την τοποθέτηση του Προέδρου προέκυψε η αγωνία να δικαιολογήσει κάτι που θα συμβεί αναγάγοντας, αναδεικνύοντας, επικεντρώνοντας επί πολλή ώρα την συζήτηση στο οικονομικό αντάλλαγμα κάποιας πορείας, που αυτοί οι συνάδελφοι την λένε αναδιοργάνωση, εγώ θα αποδείξω ότι δεν είναι αναδιοργάνωση είναι μία αναδιάρθρωση, αυτή που ονειρευόταν ο Γκαργκάνας και θα μπορούσαμε να την αποδεχθούμε και πέρσι. Δηλαδή αν ερχόταν πέρσι τέτοια εποχή και λέγαμε αυτά περίπου μπορούμε να καταφέρουμε, ενδεχομένως να ήμουν μέσα σ’ αυτούς που θα έλεγα ναι, αυτά μπορούμε, αυτά θα διεκδικήσουμε, αυτά θα πάρουμε”. (11.1.07)
|
