Σχέδιο επιβίωσης αναζητεί το Ταμείο Υγείας των δημοσιογράφων

Μετά το πρώην Ταμείο Αλληλοβοήθειας της Γενικής Τράπεζας που χρεοκόπησε, εν μια νυκτί, λόγω της σύνδεσης των αποθεματικών του με τη χρηματιστηριακή φούσκα, μετά το Ταμείο Πρόνοιας του Δημοσίου το οποίο αδυνατεί να καταβάλει ομαλά το εφάπαξ στους δημόσιους υπαλλήλους που συνταξιοδοτούνται, ένας άλλος φορέας, ο ΕΔΟΕΑΠ, το μέχρι χθες κραταιό Ταμείο χορήγησης επικουρικής σύνταξης, εφάπαξ και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης για τους ασφαλισμένους δημοσιογράφους και διοικητικούς στον χώρο των ΜΜΕ βρίσκεται αντιμέτωπο με τον κίνδυνο της κατάρρευσης. Πίσω από τη σκόνη που σηκώθηκε τις τελευταίες ημέρες, εξαιτίας των, δίκαιων ή άδικων καταγγελιών (αυτό θα κριθεί πλέον από τον εισαγγελέα και τους οικονομικούς ελεγκτές) για τις διαχειριστικές κινήσεις του Δ.Σ. αλλά και τον τρόπο που εκδηλώνεται η κρίση στον χώρο των ΜΜΕ, είναι εμφανής τόσο η κρίση εσόδων όσο και η δυσκολία προσαρμογών των παροχών του κλάδου στη νέα, φτωχότερη από κάθε άποψη, πραγματικότητα.

Πρόκειται για μια συζήτηση εξαιρετικά δύσκολη, που προϋποθέτει εκτός των άλλων και το κόψιμο του ομφάλιου λώρου, με τα πελατειακά δίκτυα των μικροπαροχών και στρεβλώσεων που ανέχτηκαν οι εργαζόμενοι στον κλάδο του Τύπου. Αλλωστε αυτήν τη νέα πραγματικότητα η Εξελεγκτική Επιτροπή του Ταμείου την περιγράφει με αρκετά δραματικούς τόνους ελέγχοντας τα έσοδα από το αγγελιόσημο το οποίο αποτελεί το βασικό καύσιμο για την κάλυψη των αναγκών των ασφαλισμένων. «Για να αντιληφθούμε την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί αρκεί να σημειώσουμε ότι τα έσοδα από το αγγελιόσημο το 2008 ήταν σχεδόν διπλάσια από πέρυσι καθώς έφταναν τα 59 εκατομμύρια. Το 2009 μειώθηκαν στα 49 εκατ. ευρώ, το 2010 στα 40 εκατ. και το 2011 μετά βίας έφτασαν τα 30 εκατ. ευρώ, παρουσιάζοντας μείωση κατά 26,14% μέσα σε ένα χρόνο» αναφέρεται στην έκθεσή της. Σύμφωνα δε με τις εισπράξεις του πρώτου τριμήνου του 2012 και καθώς η κρίση στον Τύπο είναι σε εξέλιξη δεν φαίνεται δυνατό το έσοδο από το αγγελιόσημο να ξεπεράσει τα 20 εκατομμύρια ευρώ μέχρι τα τέλη του 2012. Εάν επαληθευτεί αυτή η πρόβλεψη, τότε το βασικό έσοδο του Ταμείου θα καλύψει μόνο τη μια από τις δύο λειτουργίες του, είτε την επικούρηση, είτε την υγεία. Με αυτόν τον τρόπο, το δίλημμα ΕΟΠΥΥ ή ΕΔΟΕΑΠ έχει ήδη τεθεί πριν ακόμη το θέσει η πολιτεία.

Βεβαίως υπάρχουν και τα αποθεματικά, τα οποία παρά τη δικαστική διεκδίκηση προς την ΤτΕ, αν θέλουμε να μιλάμε με πραγματικά δεδομένα έχουν υποστεί δραματική μείωση και δεν μπορούν παρά να εξασφαλίσουν ελάχιστα χρόνια βιωσιμότητας του Ταμείου. Οσο για τις εισφορές των εργαζομένων (3% παρακράτηση από τον εργοδότη), μια ματιά στις δαπάνες του πρώτου τριμήνου αρκεί για να αντιληφθούμε ότι τα έσοδα του 2011 (6.797 εκατ. ευρώ) δεν επαρκούν ούτε για την πληρωμή των επικουρικών και των εφάπαξ του πρώτου τριμήνου του 2012 (ανήλθαν στο ποσό των 7,230 εκατ. ευρώ). Αν σε όλα αυτά, για το τρέχον έτος προστεθεί η απώλεια 6,015 εκατ. ευρώ από την είσπραξη του αγγελιοσήμου που περιλαμβάνονταν στη δημοσίευση των ισολογισμών στον Ημερήσιο Τύπο, κι αν παρακολουθήσουμε τη συνεχή αύξηση του αριθμού των συνταξιούχων (2.100 το 2012 από 1.606 το 2007) και το πρωτοφανές φαινόμενο χιλιάδων ανέργων στον κλάδο των ΜΜΕ (πλησιάζουν τους 2.000) θα συμφωνήσουμε πώς το πρόβλημα του ΕΔΟΕΑΠ είναι πολύ πιο σοβαρό για να εναποτεθεί η λύση του στη διεκδίκηση των αποθεματικών που εγκλωβίστηκαν στο PSI, ακόμη κι αν κάποια στιγμή, οι προγραμματισμένες προσφυγές στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ευοδωθούν και επιστραφούν «τα κλεμμένα». Αλλά μέχρι τότε ο χώρος του Τύπου, ο τόσο επικριτικός απέναντι στα δημόσια προβλήματα πρέπει να αναζητήσει νέους τρόπους βιωσιμότητας του ΕΔΟΕΑΠ. Με ειλικρίνεια.