|
«Οι δαπάνες για υπηρεσίες υγείας ροκανίζουν μέσα στη γενικότερη ακρίβεια το εισόδημα του μέσου νοικοκυριού. Ακόμη κι ένα συνηθισμένο πρόβλημα που απαιτεί μερικές επισκέψεις στον οδοντίατρο, μπορεί να ανατρέψει τον οικογενειακό προϋπολογισμό και να οδηγήσει μια οικογένεια σε απόγνωση...» αναφέρει σε αφιέρωμα για την υγεία με τον πιο πάνω τίτλο η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της 21/6/2008 και συνεχίζει:
«...Οι δαπάνες των οικογενειακών προϋπολογισμών για υγεία έχουν αυξηθεί την τελευταία δεκαετία από 400 - 800 ευρώ το άτομο το 1999, σε 600 - 1.000 ευρώ το 2004 σε 1.200 ευρώ το άτομο το 2006, αν και ιστορικά, πάντα ήταν υψηλές στη χώρα μας. Ομως, συν τω χρόνω παρατηρείται μια μετακίνηση δαπανών από τον δημόσιο στον ιδιωτικό τομέα, στην Ελλάδα αλλά και σε άλλες χώρες του ευρωπαϊκού νότου (Ιταλία, Πορτογαλία) όπως και στα κράτη με ανεπτυγμένα συστήματα Υγείας (ΗΠΑ, Ολλανδία, Γερμανία, Σουηδία, Καναδάς, Ιαπωνία).
Στη χώρα μας οι δαπάνες υγείας μέσω των ασφαλιστικών Ταμείων αυξάνονται, οι επιχορηγήσεις μέσω των νομαρχιών φθίνουν και το υπουργείο Υγείας, μέσω του κρατικού προϋπολογισμού, λειτουργεί ως πυροσβέστης γα τα ελλείμματα. Η Αττική απορροφά το 43,3% των δαπανών του κρατικού προϋπολογισμού, ενώ η Πελοπόννησος το 2,42%, η Στερεά το 1,92% και η Δυτική Μακεδονία το 0,95%, δυσανάλογα με τον πληθυσμό τους. Αυτές οι ανισότητες επιβαρύνουν τους πολίτες ή τους αναγκάζουν να μετακινηθούν για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα της υγείας τους και εγκυμονούν κινδύνους για τον πληθυσμό των συγκεκριμένων περιφερειών, καθώς το κόστος, σύμφωνα με έγκυρους αναλυτές (Dun2006 κ.ά.), αναμένεται να αυξηθεί διεθνώς κατά τη δεκαετία που διανύουμε και την επομένη...»
|
