Του ΣΤΑΘΗ απü το enikos.gr, 27/9/2012
Πριν λßγες ημÝρες η στÞλη εßχε θυμηθεß τον Γκαλμπραßηθ να λÝει (Þδη απ' το 1958) üτι η «η ελεýθερη αγορÜ παρÜγει ιδιωτικü πλοýτο και δημüσια φτþχεια».
Διüμισυ χιλιÜδες χρüνια πιο πριν Þταν κοινÞ διαπßστωση στους Ελληνες πως «üταν δυστυχεß η πüλις, εßναι αδýνατον να ευτυχοýν κÜποιοι πολßτες» (ιδιþτες, Þγουν ηλßθιοι) και συνεπþς üτι
θα Ýρθει κÜποια στιγμÞ που η δυστυχßα των πολλþν θα καταστρÝψει την ευτυχßα των λßγων.
Περß αυτοý ακριβþς ο (συντηρητικüς) ΙσοκρÜτης Þταν κατηγορηματικüς: «Τους χρηματισμοýς τοýς παρÜ το δßκαιον γιγνüμενους ηγεßσθε μη πλοýτον αλλÜ κßνδυνο ποιÞσειν», δηλαδÞ
«η Üδικη απüκτηση χρημÜτων, να πιστεýετε üτι δεν θα γεννÞσει πλοýτο αλλÜ κßνδυνο» - και δýο χιλιÜδες πολÝμους Ýκτοτε, θα προσθÝταμε.
Αιþνες πριν απü τον ΙσοκρÜτη, ο πρþτος διδÜξας Ομηρος Þδη Ýλεγε üτι: «σκαιüν το πλουτεßν κÜλλο μηδÝν ειδÝναι», δηλαδÞ
«εßναι απαßσιο να πλουτßζεις χωρßς να ξÝρεις (σ.σ.: και συνεπþς να νοιÜζεσαι για) τßποτε Üλλο».
Τα θυμηθÞκαμε üλα αυτÜ, Γκαλμπραßηθ, ΙσοκρÜτη κι Ομηρο, διüτι μüλις προ ολßγων ημερþν η Sûddeutsche Zeitung διαπßστωνε üτι στη Γερμανßα απü το 1992 Ýως το 2012 η καθαρÞ περιουσßα του Δημοσßου μειþθηκε κατÜ 800 δισ. Ευρþ. ΑντιθÝτως, ο ιδιωτικüς πλοýτος κατÜ την ßδια περßοδο, απü τα 4,6 τρισ. Ευρþ εκτοξεýθηκε στα 10 τρισ. Ευρþ!..
Το φαινüμενο αυτü παρακολοýθησε η γερμανικÞ κοινωνßα προχωρþντας σε ταξικÞ ανασýνθεση, üπου στο 10% του πληθυσμοý ανÞκει το 50% του πλοýτου.
ΚατÜ τοýτο η Γερμανßα Ýχει Þδη μπει στον δρüμο των ΗΠΑ, μüνον που εßναι ακüμα στην αρχÞ αυτοý του δρüμου. (Εκεß δηλαδÞ που Þταν οι ΗΠΑ üταν αναλÜμβανε ο Κλßντον). ΣÞμερα στις ΗΠΑ το 1% του πληθυσμοý ιδιοποιεßται κατ' Ýτος το 98% του ετησßως επßσης παραγüμενου ΑΕΠ.
Πρüκειται περß τερατþδους αντßθεσης η οποßα συνεπÜγεται απü μüνη της πüλεμο.
Εχοντας μπει στον ßδιο δρüμο η Γερμανßα, σε σýντομο χρονικü διÜστημα, θα Ýχει γßνει «οι ΗΠΑ της Ευρþπης» - αν μου επιτρÝπετε το οξýμωρο (που παρÜδοξο δεν εßναι).
Σε λßγο καιρü το χÜσμα ανÜμεσα στη Γερμανßα και υπüλοιπα κρÜτη της Ενωσης üπως και το μÝγεθος της ανισοκατανομÞς του πλοýτου μÝσα στην ßδια τη Γερμανßα, θα λÜβουν επικÝς (και κατ' ακολουθßαν πολεμικÝς) διαστÜσεις.
Πρüκειται περß δραματικÞς μετÜλλαξης. Οχι μüνον διüτι η Γερμανßα μετατρÝπεται σε Ýναν κολοσσü συγκεντρωμÝνου πλοýτου, ιμπεριαλιστικüν για τα Üλλα κρÜτη και αρπακτικüν για τον λαü της, αλλÜ κυρßως διüτι
Ýνα κρÜτος με κοινωνιστικÞ παρÜδοση Þδη απ' την εποχÞ του Βßσμαρκ, üπου ακüμα και η μεταπολεμικÞ ΔεξιÜ του ΑντενÜουερ Þταν πολý προσεχτικÞ με τις ανÜγκες της κοινωνßας, μεταλλÜσσεται σε Ýνα κρÜτος αχαλßνωτου κι αποθηριωμÝνου καπιταλισμοý (μÜλιστα αγγλοσαξωνικοý τýπου).
Εßναι η τρßτη φορÜ που μπαßνει σε «πειρασμü» η Γερμανßα. Και εßναι τραγικü το üτι ο «πειρασμüς» αυτüς θεμελιþθηκε με τις αντιδραστικÝς μεταρρυθμßσεις υπÝρ των πλουσßων του σοσιαλδημοκρÜτη ΣρÝντερ.
Η Γερμανßα κοιτÜζει σÞμερα τον (παρÜνομο, αν δει κανεßς το παßγνιον των επιτοκßων) πλουτισμü των τραπεζþν της και κατ' ακολουθßαν του βιομηχανικοý της συμπλÝγματος, χωρßς καμμιÜ ενοχÞ για τη φτþχεια που αυτüς προκαλεß και στους Üλλους λαοýς και στον δικüν της λαü.
Οι Γερμανοß εργαζüμενοι της μερικÞς απασχüλησης πÜνε για Αμερικανοß εργαζüμενοι της απüλυσης με Ýνα βδομαδιÜτικο αποζημßωση. Δεν ξÝρω πüσο τους «παρηγορεß» το γεγονüς üτι οι Ελληνες εργαζüμενοι πÜνε για Λιθουανοß, οι Λιθουανοß για Βοýλγαροι κι üλοι μαζß για ΚινÝζοι.
Ομως αυτü δεν εßναι η Ευρþπη των κρατþν, των εθνþν και των λαþν, εßναι η ΝÝα ΤÜξη (στην Ευρþπη) του Χßτλερ.
Μüνον τüτε, επß ναζισμοý, η αστικÞ τÜξη της Γερμανßας πλοýτιζε με τüσον φρενÞρεις ρυθμοýς. Μüνον τüτε ο ρατσισμüς για τους υπüλοιπους ευρωπαúκοýς λαοýς Üνθισε τüσον, üσον ανθßζει και σÞμερα ο ρατσισμüς για τους τεμπÝληδες, τους διεφθαρμÝνους και τους παρßες του Νüτου (που δεν εßναι μüνον ο Νüτος - Ýρχεται κι Üλλων η σειρÜ).
Μüνον τüτε Ýβλεπε η Γερμανßα ως Ζωτικü Χþρο χþρες, περιοχÝς και περιφÝρειες που σÞμερα βλÝπει ως προτεκτορÜτα και ΕιδικÝς ΟικονομικÝς Ζþνες.
Μüνον τüτε Ýστελνε το Βερολßνο ΓκαουλÜιτερ, üπως στÝλνει σÞμερα Επιτρüπους, να ξεψαχνßζουν χþρες και να υπαγορεýουν στους τοπικοýς Κουßσλινγκ τον τρüπο διοßκησÞς τους.
Μüνον τüτε Ýμπαιναν στα Υπουργεßα Üλλων κρατþν (των κατεχüμενων βεβαßως) κομισÜριοι και φυρερßσκοι για να εξετÜσουν τα βιβλßα και να υπαγορεýσουν κανüνες και δοσßματα.
Μüνον τüτε Ýμπαιναν μελανοχßτωνες ποντικοß στα Üδυτα και στο Üβατον του Υπουργεßου ΕθνικÞς Αμýνης, üπως μπÞκαν σÞμερα οι ανθυποûπÜλληλοι της Τρüικας στο Ελληνικü φερþνυμο Υπουργεßο και ακτινογρÜφησαν την καρδιÜ και τους νεφροýς της ÜμυνÜς μας.
Ομως
οι ανθυποûπÜλληλοι Ýχουν αναγορευθεß σε ανθýπατους.
Και οι υπαγορεýσεις εßναι δικτατορßα.
Κι αν πλÝον σε αυτüν τον «πειρασμü» μπαßνει εκ νÝου η Γερμανßα, σε καμμιÜ απ' τις Δανιμαρκßες της υπüλοιπης Ενωσης δεν μποροýν να πηγαßνουν καλÜ τα πρÜγματα - παρÜ μüνον
για την ελεýθερη αγορÜ που παρÜγει, üπως εßπαμε üτι Ýλεγε ο Γκαλμπραßηθ, üλο και περισσüτερον ιδιωτικü πλοýτο, üλο και μεγαλýτερη δημüσια φτþχεια Þ, üπως Ýλεγε ο Μαρξ, «υπερσυσσþρευση κεφαλαßων που λýνουν τις αντιθÝσεις τους με πüλεμο».
Ομως, μην πÜμε μακρυÜ στον Μαρξ, ας πÜμε ακüμα μακρýτερα στον Δημüκριτο: «του πλÝοντος επιθυμεßν το παρüν απüλλυσι», η επιθυμßα για περισσüτερα καταστρÝφει τα υπÜρχοντα...
Αυτü ακριβþς κÜνει και το κεφÜλαιο - γιγαντþνεται καταστρÝφοντας Ýνα μÝρος του. Για αυτü και ο καπιταλισμüς Ýχει σýμφυτον τον ιμπεριαλισμü και τον φασισμü. Για αυτü για να γιγαντωθοýν τα φρÜγκα αφανßζουν τους ανθρþπους
εßτε στο ΒερντÝν εßτε στα Γραφεßα της Γκüλντμαν Σακς...
